Fálkinn


Fálkinn - 19.10.1956, Blaðsíða 5

Fálkinn - 19.10.1956, Blaðsíða 5
FÁLKINN til Afríku. Jafnframt hefir þaS veriS látið kvisast, aS Monty eigi að skipu- leggja ensk-ameriskan her i Alzír, og að hann eigi að gera innrás i Suður- Frakkland i samvinnu við frönsku andstöðuhreyfinguna. Þessum fregn- um hefir verið dreift með óvarlega orðuðum símskeytum og hvíslingum i Arabahverfunum i Alzír. Nú kemur til yðar kasta að sannfæra njósnar- ana um að þessar fregnir séu sannar, því að allt verður lapiS i upplýsinga- stofnunina i Berlín. Vitanlega hefðu óvinirnir orðið tortryggnir ef heimsókn Montgomerys hefð iverið opinbert leyndarmál. Þess vegna var fréttaburðinum hagað þannig, að enginn vissi hvaðan hann kom. ANNAR ÞÁTTUR — ALZÍR. Lester ofursti hafði hugsaS fyrir öllu. Rétt áður en við lenfum laumaSi Heywood að mér tveimur ljósmynd- um af Monty, sem hafði sjálfur skrif- að nafnið sitt á þær. Enginn vissi í hverju ég kynni að lenda, og ég gat ekki tekiS að mér að stæla rithönd yfirhershöfSingjans. í Alzír voru margar ameriskar konur, og það gat hugsast að þær bæðu Montgomery um rithöndina hans. Nokkrum mínútum siðar flugum við i stórum hringum yfir flugvell- inum og lentum svo vel rétt fyrir framan flugstöSina. Dyrnar voru opnaðar og ég gekk hægt út og niður landganginn. Ég játa að ég bjóst við ýmsu misjöfnu. Og ég get ekki heldur neitað þvi, að ég kveið fyrir, því að við höfðum ekki haft neina „loka-æfingu" á öðr- um þætti. Móttakan var enn hátiðlegri þarna en í Gibraltar. Á aðra hlið stóð ensk og amerísk heiðursfylking, og hinu megin tvöföld röð af frönskum, ensk- um og ameriskum fyrirliðum. Bak við hana var fjöldi af fallegum ame- rískum bifreiðum og amerísk her- lögregla á mótorhjólum. Og svo skip- aði áhöfnin úr flugvélinni sér í röS líka. Og nú byrjaði athöfnin, en ég hafði þegar fengiS svo góða æfingu, aS ég gat lokiS henni á stuttum tima. Ég kannaSi liðið og heilsaði foringj- unum. Þarna voru menn úr foringja- ráði Wilsons hershöfSingja, sem kynnti mig og hjálpaSi mér á allan hátt. Wilson hershöfSingi var hæst- ráðandi breska hersins i Alzír. Og svo héldum við áfram inn í borgina. Meðfram veginum var alls staSar fólk sem vildi sjá framan i mig, en ég var alveg óhræddur, þvi að ég vissi aS okkar menn höfSu gát á öll- um forvitnum og ágengum. Ég sat i griðarstóruirf ameriskum bíl og bilstjórinn var lagleg amerisk stúlka i fallegum einkennisbúningi. Ég þóttist undir eins skilja að þarna væri rithandarsnikir, enda spurði hún líka um leið og hún opnaði bílinn fyrir mér: Afsakið þér, hershöfðingi, gæti ég fengið nafniS ySar. Ég brosti og rétti henni aðra mynd- ina af Monty og sagði kuldalega: — Ég vona að þér gerið yður ánægða með þetta. Við ókum á fleygiferð, því að fylgd- arsveitinni hafði verið gert aðvart um, að hugsanlegt væri að reynt yrði að sýna mér banatilræði. Þess vegna þutum við áfram eins og okkur væri skotið úr byssu, og von bráSar vorum við komnir inn í borgina og námum staðar viS hvítt steinhús. Þar var aSalstöS Wilsons hershöfSingja. Þegar ég gekk inn til hershöfðingj- ans og hurðinni hafSi veriS lokað eftir mér, var fyrsta atriði annars þáttar þessa merkilega leiks lokið. Ég settist og kastaði mæSinni. Ég sat einn á tali viS hershöfS- ingjann i marga klukkutima. Hann var mjög ánægSur og hrifinn af hvernig mér hefði tekist, og nu at- huguðum við dagskrána fyrir næstu daga. Það var ekkert smáræði, sem ég átti að gera! „MONTY" ALLAN SÓLARHRINGINN. Ég minnist næstu daganna eins og mig hefði verið að dreyma, svo óvirkilegir eru þeir. Ég flaug stað úr stað, skoðaði herbúðir, setulið, virki og varnir, heiSursfylkingar heilsuðu mér og ég tók þátt i opinberum mót- tökum og hlustaði á ræður og enda- laust blaður um hina æðri hernaSar- list. Sem betur fór hafSi Wilson hag- að því þannig, að ég slapp við að halda ræSur eSa ræSa um hernaS, hann var alltaf á höttunum til að líta eftir að ég gerði ekki skyssur eða vekti grun. Alls staðar brá mér fyrir í bifreið og snuðrarar óvinanna sáu um, aS aliar mínar hreyfingar voru tíund- aðar í Berlín. Hermenn heilsuðu og hrópuðu húrra og ég brosti og veif- aði á móti. Þetta voru erfiðir dagar. Heywood hershöfðingi og Moore höfuðsmaður fylgdu mér á ferðalag- inu og sáu um að allt gengi sem lið- ugast og að ég yrði ekki fyrir aðsúg ágengra og forvitinna manna. En það man ég að í einum bænum kom Hey- wood til mín meS gamlan mann með geithafursskegg. Hann var i gauðslitn- um, svörtum fötum og með stóran stráliatt, og virtist hafa séð btetri daga fyrrum. — Afsakið mig, sagði Heywood. — Kletturinn í Gibraltar er sund- urgrafinn af jarðgöngum og hellum, eins og maðksmogið reka- tré. Þar eru allar birgðir hersins. HEFIRÐU HEYRT — að RauSi Krossinn hafS ium siðustu áramót 105 milljón meðlimi í 74 löndum alls. að Braathens SAFE flutti 31.000 far- þega á innanlandsflugleiðum sín- um i Noregi á síðasta ári. Það er 30% meira en árið áður. að i Stokkhólmi var stolið 3324 bil- um árið sem leið. Það er nýtt met. að það sem eftir verður af tágum i sykurrófunum, eftir að safinn hef- ir verið pressaður úr þeim, er not- að til að búa til úr því einangrun- arþynnur. að Bing Crosby sendi samtals 22.000 jólakort í ýmsar áttir fyrir siS- ustu jól. að aluminiumbræðsla i Bandaríkjun- um hefir reist 30 hæða hús sem eingöngu er úr aluminium? að Eiffelturninn er enn hæsti út- sýnisturn í heimi, og gefur af sér 2% milljón krónur á ári í inn- gangseyri? að mesta oliuvinnsla i heimi er i Bandarikjunum, en næst kemur Venezuela. Alls er olía unnin í 46 löndum. Prófessor Salvatore Cerrini biSur um að fá að heilsa yður. Hann er frægur fornfræðingur og þjóðhollur ítali. Ég skildi ekki hvers vegna ég átti aS eyða tímanum í fornfræðagrúsk- ara, en vissi hins vegar að Heywood gerði ekkert nema ástæða væri til þess, og tók eftir að hann deplaði augunum, svo að ég einn sa. Þess vegan heilsaði ég prófessornum og talaði nokkur orð við hann, og þegar hann yfirgaf okkur hélt ég áfram að tala við Heywood og sagði svo hátt að prófessorinn gat heyrt: — Ég hefi tilkynnt herforingjaráðinu það sem ég hefi afráðið, og stjórnin hefir fall- ist á það. Við byrjum framkvæmdina á „Operation Skjaldbakan" undir eins. Á eftir sagði Heywood mér að Cerr- ini væri óvinanjósnari, sem enginn hafði haft grun á í fyrstu, vegna þess að hann var frægur vísindamaður. MeS hverjum deginum varS ég ör- uggari í hlutverkinu. Ég var orSinn svo samdauna því aS stundum fannst mér ég vera Montgomery hershöfð- ingi. Ég talaði eins og hann, stældi hverja einustu hreyfingu hans, not- aði sömu orðatiltækin. Jafnvel þó að ég væri einn með Heywood hélt ég mér við hlutverkið. Einn daginn, i þvi aS viS vorum aS lenda i flugvél, settist hann hjá mér og spurði: — Eruð þér tilbúinn, James? Og hvernig eru taugarnar? Ég svaraði ósjálfrátt eins og ég væri Monty: — Taugarnar, Heywood? Verið þér ekki að bulla! — AfsakiS, sir, sagði hann án þess að brosa. Þá skildist mér hve ókurteis ég hefSi veriS og bætti viS: — Þetta er mjög einkennilegt, hershöfðingi, því að i leikhúsinu er leikarinn laus úr hlutverkinu undir eins og tjaldið fellur, en þetta er allt annað. Ég kemst ekki út úr hlutverkinu. Eg er ekki ég sjálfur nema þegar ég sef, en jafnvel þá dreymir mig um Monty. — Ég skil yður mjög vel, svaraði hann. — Og þetta er alveg rétt hjá yður, því að maður getur aldrei farið of varlega. Maður veit aldrei nema gát sé höfð á manni. Niðurlag í næsta blaði. EINN ER OF LÍTILL, ANNAR OF STÓR. — Hér sjást stytsta og lengsta manneskjan í breska hernum. Hann heitir Geoffrey Newson og er kall- aður „siglutréð" og er 206 sentimetr- ar. Stúlkan er í hjúkrunarsveitinni og heitir Audrey Green. Hún er 145 cm. FORSETI FER FRÁ. — Syngman Rhee, forseti Suður-Kóreu er nú orð- inn 81 árs og hefir tilkynnt að hann hætti stjórnmálastarfsemi og vilji ekki láta bjóða sig fram við næstu for- setakosningar. Hann segist vera orð- inn þreyttur. — Syngman Rhee hefir reynt margt um dagana. Hann hefir alls verið 33 ár í útlegð og sjö ár í fangelsi. Þegar hann átti að taka þátt í fyrsta fundi stjórnarinnar eftir stríð- ið, var honum smyglað í líkkistu. Undanfarið hafa 120 af 210 alls í þinginu, verið í andstöðu við hann. Napoleonsstríðin tilheyra sögunni, en Jegor Korosev, sem á heima í þorpi einu í Georgiu, segir að herferð Napoleons til Moskva sé ein af bernskuminningunum sínum. Hann kveSst vera 154 ára og hafa barist gegn her Napoleons þegar hann var krakki, en siSan hafi hann komist vestur i lönd sem matsveinn. Jegor er kvæntur konu, sem er aSeins 115 ára. Franska fjármálaráSuneytiS hefir komist aS i-aun um aS rikið tapar á hundaskattinum. Samkvæmt síðasta yfirliti hefir skatturinn gefiS af sér 313 milljón franka á arinu sem leiS, en kostnaSurinn viS eftirlit og inn- heimtu skattsins var 438 milljónir.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.