Fálkinn


Fálkinn - 02.11.1956, Blaðsíða 10

Fálkinn - 02.11.1956, Blaðsíða 10
10 FÁLKINN í«^$«««$$$S*5$$S$$í>^$$^$«3«S!S$$íS$$S«^^ 8mq& klumpur Myndasaga fyrir börn 33. — Ég fæ ríg í hnakkann af að horfa svona — Það hlýtur að vera sund hérna einhvers — Snaraðu þennan drang þarna, Skeggur, hátt. Annars hélt ég að alltaf væri snjór á staðar inn á milli — varla klifra þeir yfir þessi ég stöðva vélina á meðan. Við verðum að halda Norðurpólnum. fjöll í hvert skipti, sem þeir þurfa að fara í búð. fund um hvað gera skuli. — Gríptu kollubandið, Klump- — Vertu sæll, Klumpur minn, — Æ-æ, rófan á mér! Dragðu — Mig snarsundlar þegar ég lit ur og komdu hingað. Ég segi þér — nei, ég þarf ekki að frímerkja varlega, bandið getur hrokkið i niður. Það er gott að þú skulir hafa satt, að hér er margt skrítið að sjá. hausinn á þér. Hann Peli tekur sundur ... mig í bandi. vel á móti þér samt. — Sérðu, þarna er stört skarð eða — Hér er fallegt. Hvar heldurðu aö pólkóngurinn eigi heima? — — Ef litlir krakkar sjá okkur, sund. Ég skil bara ekki hvers vegna Ætli hann eigi ekki heima þarna í faliega húsinu, sem rýkur úr? hada þau að þetta sé storkur sem það er alveg snjólaust hérna. Ég hlakka til að taka í lúkuna á honum. kemur með reifabarn. — Sjáðu, ég flýg eins og þú, Peli! þegar Abraham Lincoln fékk að íara í skóla Einu sinni átti lítill drengur, sem ihét Abraham Lincoln, heima i svo- litlum landnemakofa i Indiana i Uandarikjunum. Hann langaði mikið tú að fá að fara í skóla. Hann hafði lært að lesa heima og las allt sem hann náði í, en hann langaði til að læra meira og verða „eitthvað mikið". En hann vissi engin ráð til þess. Hann vissi aðeins eitt: að það var um að gera að vera duglegur. Móðir hans dó þegar hann var lítill. Hún hafði alltaf sagt að drengurinn mætti lesa eins mikið og hann vildi, en þegar hún var dáin varð hann að strita með föður sínum myrkranna á milli. Hann var stór og sterkur og þess vegna fannst föður hans ekki viðlit að hann lægi í bókunum i stað þess að sinna búskapnum. Þegar Ahraham var níu ára og Sara systir hans ellefu, kom faðir þeirra einn góðan veðurdag heim með nýja konu og þrjú börn. Sem betur fór var það góð stjúpa, sem börnin fengu. Henni fannst sjálf- sagt að Abraham fengi að fara i skóla i næsta þorpi, en pabbi hans nöldr- aði: „Bókvitið verður ckki látið í askana." — „En má ég fara i skóla ef ég get sannað að það sé gagnlegt að kunna að lesa?" spurði Abraham. — „Já," muldraði pabbi hans, og Abraham fékk tækifærið fyrr en hann hafði gert sér von um. Faðir hans hafði hug á að selja nágrannanum jarðarspildu. Og nú kom nágranninn til að gera út um málið. „Ef þú undirskrifar þetta blað," sagði hann, „þá tek ég við spildunni, sem þú vilt selja." Hvor- ugur þeirra kunni að lesa eða skrifa, — nágranninn hafði fengið mann í þorpinu til að skrifa kaupsamninginn. „Lofðu mér að lesa þetta blað, pabbi," sagði Abraham. Hann fékk það og las línu eftir línu. Allt í einu tók hann viðbragð: „Ef þú undirskrif- ar þetta afsalar þú þér allri jörðinni," hrópaði hann. — Nágranninn sagði að það gæti ekki verið rétt, en gamli Lincoln sagði: „Ég veit að þú hefir ekki ætlað að pretta mig viljandi. En það er meinið að við þurfum báðir að fá aðra til að lesa og skrifa fyrir okkur. Þess vegna fer ýmislegt öðru yisi en við ætlum. En drengurinn þarna kann að lesa og skrifa — það er víst best að láta hann fara í skóla." Siðar varð hann málaflutnings- maður, og 1861 varð hann forseti Bandaríkjanna. Þrælahaldið var af- numið i stjórnartíð hans. Og hann er talinn einn merkasti maðurinn i sögu Bandaríkjanna. *

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.