Fálkinn


Fálkinn - 23.11.1956, Blaðsíða 3

Fálkinn - 23.11.1956, Blaðsíða 3
FÁLKINN Þjóðleikhúsið sýnir „Zondeleyo" i tile§ni 25 ara leika$mœlis $óns Aðils Um þessar mundir á hinn vinsæli leikari Jón Aðils 25 ára leikafmæli, og var þess minnst í Þjóðleikhúsinu í síðustu viku með sýningu á leikrit- inu Tondeleyo eftir Leon Gordon. Var afmælisbarninu fagnað þar innilegá. Þau eru orSin mörg hlutverkin, sem Jón Aðils hefir glimt við og gætt lífs- anda á leiksviðinu, bæði hjá Leikfé- lagi Reykjavíkur, Þjóðleikhúsinu og öðrum leikfélögum. Hann er einn þeirra traustu leikara, sem aldrei bregst eða veldur vonbrigðum. Hann er hófsamur i leik sínum, en ná- kvæmur og skilningsgóður á þau vandasömu verk, sem honum eru fólgin, karlmannlegur og raddsterkur. Það hefir ])ví oft orðið hlutskipti hans að fara í föt hrottans og hins kald- rifjaða á sviðinu. Finnst ýmsum, að honum hafi ekki verið gefin nóg tæki- færi til þess að sýna aðrar hliðar á listamannseðli sínu, og vafalaust mun það hafa við nokkur rök að styðjast. Hitt er þó jafnaugljóst, að Jóni Aðils lætur engu verr að túlka mildina og gæskuna í manneðlinu. Þannig var það t. d. ógleymanlegt öllum þeim, sem sáu barnaleikrit Þjóðleikhússins, „Snædrottninguna" fyrir nokkrum árum, hvernig honum tókst að vinna hylli og traust allra barnanna í saln- um, er hann steig fram á sviðið í hlutverki sögumannsins. Leikritið Tondeleyo var sýnt hér i Reykjavík fyrir 10 árum á vegum Leikfélags Reykjavíkur. Þar vann Jón Aðils mikinn leiksigur í hlutverki Westons, og var því vel til fallið að sýna það á ný á 25 ára leikafmæli hans. Tondeleyo gerist á vesturströnd Afríku, þar sem nokkrir hvítir menn eru staðsettir á vegum bresku sljórn- arinnar. Þeir eru fjarri menningunni og lifa fábreyttu lífi. Smátt og smátt fara þeir að verða svo þreyttir hver á öðrum, því að hið nána sambýli hefir dregið fram í dagsljósið og mót- að skýrt sterkustu venjur hvers og eins, sem verða jafnframt hvimleiðar félögum þeirra. Sálsýkisköstunum fjölgar og hatrið grær um sig, og að lokum eru flestir fluttir heim farnir á sál og líkama. Titilhlutverkið, Tondeleyo — hina lauslátu og ótömdu kynblendinga- slúlku, sem leikur margan hvítan manninn grátt — leikur Inga Þórðar- dóttir, og leysir hlutverkið vel af höndum. Jón Aðils fer með hlutverk Westons — þess, sem er kyrr, Bene- dikt Árnason leikur Langford — þann, sem kemur, og Baldvin Halldórsson Ashley — þann, sem fer. Er leikur þeirra allra mjög góður. Valur Gísla- son leikur lækninn, sem hefir beðið skipbrot i lífinu, einnig ágætlega. Með önnur hlutverk fara Klemens Jónsson (trúboðinn), Gestur Pálsson (skipstjórinn), Valdimar Helgason (vélstjórinn), Þorgrímur Einarsson (Worthing) og Bessi Bjarnason (Joe Fish). — Leikstjóri er Indriði Waage, og Sverrir Thoroddsen hefir þýtt leik- ritið. * Jón Aðils (Weston) og Inga Þórðar- dóttir (Tondeleyo). Ceikflélag Heykiavíkur. »Það er aldrei að vita« Leikfélag Beykjavikur hafði nýlega frumsýningu á leikritinu „Það er aldrei að vita" eftir Bernhard Shaw i þýðingu Einars Braga Sigurðssonar og undir leikstjórn Gunnars R. Han- scn. Var því vel tekið af leikhús- gestum, enda mjög vel farið með ýmis hlutverkin og hin harða ádeila Shaws tvinnuð í gamansaman efnisþráð, þar sem brugðið er upp mynd af kven- réttindabaráttunni um aldamótin. Hún var þá tiltölulega nýtt fyrirbæri, og þess því ekki að vænta, að höf- undurinn hafi séð til fulls fyrir þróun þeirra mála. Eitt aðalhlutverkið, frú Clandon, kvenréttindakonuna, leikur GuSbjörg Þorbjarnardóttir, með hófsamlegri reisn og tíguleik, sem hvergi skeikar. Þorsteinn Ö. Stephensen fer vel með hlutverk mannsins hennar, sem hittir hana nú eftir 18 ára aðskilnað. Börn þeirra, Gloria, Dolly og Philip eru leikin af Helgu Bachmann, Kristínu önnu Þórarinsdóttur og Birgi Bryn- jólfssyni, sem öll skila hlutverkum sínum svo vel, að það vekur sérstaka ánægju leikhúsgesta. Kristín Anna og Birgir eiga bæði stuttan leikferil að baki, en allt virðist benda til þess, að framvegis munu Beykvíkingar fá ,að sjá þau oft a sviðinu. Brynjólfur Jóhannesson leikur þjóninn af nær- færni og næmum skilningi. Helgi Skúlason fer með hlutverk tannlækn- isins, herra Valentins, Jón Sigur- björnsson með hlutverk Bohuns málaflutningsmanns, og Guðjón Ein- arsson leikur gamlan heimilisvin og málafærslumann. Er Ieikur þeirra áferðarfallegur. * Helga Bachmann (Gloria Clandon) op; Þorst. Ö. Stephensen (Crampton). Sýning í Ixpoi Gerður Helgadóttir hefir um þess- ?r mundir sýningu á málmmyndum í bogasal Þjóðminjasafnsins. Franski málarinn Enard sýnir þar jafnframt málverk, sem hann málaði hér í sumar. Gerður hefir aðeins cinu sinni áSur haft sýningu hér heima. Var þaS árið 1951. Hihs vegar hefir hún tekið þátt í fjölmörgum sýningum crlend- is, einkum i París og einnig hefir hún haft sjálfstæðar sýningar erlendis. — Gerður stundaði nám hér heima, á ítalíu og í Frakklandi. Siðari ár hefir hún einkum snúið sér að gerð málm- mynda. * Klemens Jónsson (trúboðinn), Jón Aðils (Weston), Valur Gíslason (læknirinn) og Benedikt Árnason (Langford).

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.