Fálkinn


Fálkinn - 23.11.1956, Blaðsíða 11

Fálkinn - 23.11.1956, Blaðsíða 11
FÁLKINN 11 LITLA SAGAN. Þrautalítil fæðing *VkiER hlógu og skvöldruðu svo hátt l^ að Eiríkur gat ekki einu sinni heyrt sínar eigin hugsanir, þegar hann kom inn i forstofuna. Æ, nú mundi hann það — vinkonurnar voru að gera kveðjuheimsókn hjá henni Edith. „Æ, hver þremillinn, þá hefði ég ekki þurft að flýta mér heim," hugs- aði hann með sér. En úr því sem komið var, mátti hann til að voga sér inn i „Ljóna- búrið". Hann hengdi upp frakkann sinn, strauk sér um hárið, setti upp sunnudagsandlitið og fór inn. Tvisvar sinnum fjögur augu góndu á hann. „Einstaklega varstu hugulsamur að koma svona snemma heim og lita inn til okkar," tísti Elín. (Hún fór alltaf i taugarnar á honum). Elín var ein af þessum kvendum, sem gleypa alla karlmenn með augunum og láta skína úr sér um leið: „Er ég ekki töfrandi?" Hann heilsaði þeim öllum og kyssti Edith á kinnina. „Sjáðu bara allt sem ég hefi fengið!" Edith dró hann með sér að litla, kringlótta borðinu, og þar var hrúga at' ungbarnafatnaði — flest af þvi var ljósblátt, þeim hafði sem sé fundist sjálfsagðara að hún eignaðist son en dóttur. Og yrði það dóttir, var hægt að notast við ljósblátt á hana, en hins vegar ekki viðlit að fœra sveinbarn í ljósrautt. Þetta var ljómandi fallegt — flest prjónað. Eirikur dásamaði gjafirnar, kaf- rjóður, og þakkaði kærlega. „Verður ekki gaman að sjá hana fríska aftur?" spurði Elín. „Það er ómögulegt að neita því, að það fer manni ekki vel að vera svona á sig komin." „Ekki get ég séð það," sagði Inger, besta vinkona Edithar. „Og mér finnst Edith fara sérstaklega vel að vera ófrisk." „Ja, það má nú segja," sagði Elín súr á svipin. Sem betur fór var verið að slita somkvæminu, ekki annað eft- ir en að fá sér ábætinn. Svo fóru þær að tygja sig og allar óskuðu Edith heilla og haniingju. Um að gera að bíta á jaxlinn og bera sig vel — þetta væri ekki nærri eins sárt ¦ og fólk segði. „Bara að þær gætu nú haldið kjafti," hugsaði Eiríkur með sér og brosti alúðlega til þeirra um leið. Edith hátti að fara til Kaupmanna- hafnar um kvöldið. Systir hennar var ljósmóðir þar og hún átti að sjá um Edith þangað til allt væri gengið um garð, en barnið var væntanlegt eftir eina yiku, samkvæmt tímatalinu. Og svo ætlaði Eiríkur að koma á eftir henni eftir nokkra daga. „Nú verður þú að fara i land, Ei- ríkur," sagði Edith, „þeir hafa hringt tvisvar. Þú þarft ekki að vera hrsedd- ur um mig," bætti hún við hlæjandi. Hann kyssti hana og fór, og undir eins og hann var kominn niður á hafnarbakkann var landgangurinn tekinn, og skipið lagði frá. Edith veifaði meðan hún sá hann og fór svo niður i klefann sinn. Hún hafði verið svo heppin að fá einn af þeim fáu einbýlisklefum, sem voru í skipinu. • Tísfcumgndir * Vitið þér...? Og nú er komið haust, blöðin falla af trjánum, það er orðið kalt og þörf fyrir hressingu. Því þá ekki að lýta á nýju kjólana, það er þó alltaf til- breyting. Jean Desses er tilbúinn með tillögu um kjól,úr olivengrænu ullar- efni, einfaldan að sniði og þó snotran. Þessi kjóll grennir, hann er með prinsessusniði. Emil þykir nokkuð seinn i snúning- unum og einu sinni verður húsbónd- inn reiður, og spyr hvort hann hafi nokkurn tíma séð brekkusnigil. — Já, það hefi ég gert, svarar Emil. — Þú hlýtur þá að hafa mætt hon- um. Því að það er óhugsandi að þú hafir gengið fram á hann. Amelyst litt velour er notað í kjólinn og húfuna, valið af Jean Paton. Þessi kjóll er hugsaður sem cocktailkjóll í samkvæmi og miðdegisboð. Líningarn- ar á öxlunum liggja utarlega. Kjóll- inn útheimtir góðan vöxt og fallegar hreyfingar. Ameríkumaður kom á blaðaskrif- stofu til að fá birta trúlofunarfregn. „Og hvað kostar nú þetta?" segir hann. — 25 cent fyrir sentimetrann. — Almáttugur! Og kærastan min er 175 centimetrar. Svo hengdi hún kápuna sína upp á snaga, fór úr kjólnum, leit i spegil- inn og fór svo að skellihlæja. Tárin runu niður kinnarnar á henni og hún hló og hló. Svo leysti hún stóran púða af mag- anum á sér og settist á rúmið. „Hvað skyldu þær vera margar, sem toafa haft svona lítið fyrir að eign- ast barn?" hugsaði hún með sér, og raunasvipur kom á hana um leið. Hana hafði langað svo innilega til að eignast barn, en það hafði ekki tekist. „En hvaða þörf var á að láta alla vita, að við tækjum okkur kjörbarn? Systir hennar hafði búið allt í hag- inn og útvegað henni von á barni, sem átti að fæðast eftir viku." að slysin eru algengasta dánar- orsök barna í menningarlönd- unum? Áður voru sjúkdómar algengasta dánarsorsökin og eru það enn i hin- um svonefndu „eftirlegulöndum", en þar sem læknavísindi og þrifnaður er á háu stigi hefir sjúkdómunum fækkað mjög. — Hins vegar hafa tækniframfarirnar, ekki síst í sam- göngunum, haft i för með sér að ískyggilega mörg börn bíða bana. að stór jet-hreyfill í flugvél sýgur að sér 90 kíló af lofti á hverri sekúndu? Það jafngildir því á einni mínútu notar hann eins mikið loft og kemst fyrir i stórhýsi. Loftið þjappast sam- an i hreyflinum og verður kringum 4G0 stiga heitt, og er svo blandað elds- neytinu og kveikt í öllu saman. Er 5000 kilóa þrýstingur á loftinu er það fer út úr hreyflinum. Hugsi maður sér að þessi hreyfill væri í flugvél, sem vegur ekki nema 5000 kiló, mundi hún fara lóðrétt upp i loftið. Bifreiðaverslun ein hafði selt bíl með afborgunum, en kaupandinn kom sjaldan eða aldrei til að greiða af- borganirnar. Loks þraut seljandann þolinmæðina og sendi alvarlegt rukk- unarbréf. Þar slóð: „Hvað haldið þér að nágrannar yðar mundu segja, ef við sendum til yðar og létum taka bílinn?" Nokkrum dögum siðar kom svarið og þar stóð: „Ég hefi talað við alla nágranna mina um þetta. Og þeim finnst að það væri mjög illa gert." MAGGY ROUFF hefir valið sandgrátt ullarefni í þetta fallega sýnishorn. Kjóllinn er með víðar hálflangar ermar, brjóstvasa, hnappalista og fast belti o. fl. smávegis sem gerir sitt gagn.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.