Fálkinn


Fálkinn - 27.02.1959, Blaðsíða 14

Fálkinn - 27.02.1959, Blaðsíða 14
14 FÁLKINN P" \sn W Atti hún annars völ. Framhald af bls. 9. þess þegar maSur kemur úr hlýrri búSinni .Það er svo kalt, að ég held ekki einu sinni á mér hita i rúminu. — Mig furðar ekkert að þér hafið léJega húsmóður, úr því að hún er í ætt við hana Bess Parker, sagði Elva. — Bess Parker, át Libbie eftir ... — Já, einmitt, hún er frænka frú Travis. Þær fengu heita súkkulaðið og drukku það þegjandi. — En hyað þetta er gott, sagði Libbie og hnerraði aftur — og afsak- aði sig svo af kappi á eftir. — Þér ættuð að liggja heima í rúmi, sagði Elva, en henni varð ekki um sel þegar hún sá tárin í augunum á stúlkunni. — Þér vitið ekki hvernig mér lið- ur, þegar Andy og þér talið svona við mig, sagði hún skjálfrödduS. — Ég hefi aldrei áður átt neinn að, sem kærði sig svo niikið um mig að hann nennti að setja ofaní við mig fyrir að fara ekki gætilega með mig. Ég ólst upp hjá frænku minni, sem átti fjölda af börnum sjálf. Og svo giftist ég Kunnur málari var að horfa á fisk, sem annar málari hafði málað. Eftir langa stund segir hann: — Hvaða fiskur er það sem þú bef ir málað þarna? — Það er beinhákarl. — Hefirðu nokkurn tíma séð bein- hákarl? — Nei. En þú hefir málað altaris- töflu með englum. — Konan mín hefir fengið sér at- vinnu, herra forstjóri. — Við gátum því miður ekki komist af með kaup- ið mitt. ungum manni, sem ekki hafði hug- mynd um hvað ást eða hjúskapur var. Enda gerði hann það sem í hans valdi stóð til að losna sem fyrst við mig. — Drekkið þér nú súkkulaðið yð- ar meSan þaS er heitt, sagði Elva. Hún bafði smámsaman gert sér Ijóst, að aðferSin sem hún hafði ætlað að nota til að losna við Elvu náði ekki nokkurri átt, en nú hafði henni dottið önnur einfaldari aðferð í hug. — Hvað hefir hann Andy sagt yð- ur um mig? spurði hún. Nú kom angistarsvipur á Libbie. — Það er nú ekki mikið, sagði Iiún. — En svo mikið get ég sagt, að hon- um þykir afar vænt um yður. Elva lét þau orð fara inn um annað cyrað og út um hitt. Hún var stað- ráðin í að láta ekki hrærast. — Hefir hann ekki sagt yður, að ég þoli ekki hjónaskilnaði? — Nei, ekki hefir hann nú minnst á það, svaraði Libbie eins og á nálum. — Jæja, en ég lít nú þeim augum á það málj sagði Elva og hvessti aug- un á Libbie. —¦ Ég hefi vanist því að lita á hjónaskilnaði sem djöfulsins vélabrögð, og þaS stend ég við. Andy veit ofur vel hverjum augum ég lít á það mál. Unga stúlkan vætti þurrar varirnar á sér. c — Hann hefir aldrei minnst einu orð á það, sagði hún. — Nei, Andy gerir það ekki. Hann þegir yfir áhyggjum sínum, hversu þungar sem þær eru. Og hann hefir rniklar áhyggjur þessa stundina, því að ég sagði bonum í morgun, að ef hann giftist núna verði annað hvort bann eða ég að fara af heimilinu. — Æ, yður getur ekki verið alvara, stamaði Libbie. — Þetta er ekki vegna þcss að ég amist við yður persónulega, eftir að hafa séð yður. En ég þoli ekki að hafa rnanneskju í fjölskyldunni, sem hefir lent i ])ví, sein ég áfellist aðra fyrir. Þér skiljið ])að? Libbie kinkaði kolli, -afar beygð. — Ég skal ])á ségja Andy, að ekki geti orðið neitt úr þessu, sagði hún eftir nokkra stund. Elva beið átekta eítir að finna þá innri hlýjti, sem alltaf fór um hana þégar hún hafði unnið sigur. En þessi hlýja gerði ekki vart við sig, og Elva varð óróleg. — Það er rétt gert af yður, sagði hún fastmælt. — En drekkið þér nú súkkulaðið yðar, og svo skal ég aka Lárétt skýring: 1. frægð, 5. hreysi, 10. sorga, 11. sælu, 13. stafur, 14. prútt, 16. veiki, 17. samhljóðar, 19. dyns, 21. sjald- gæfur, 22. marhnút, 23. dimmviðri, 24. spott, 20. sópa, 28. fjöldi, 29. rjúpa, 31. guð, 32. hrotti, 33. tóbaksílát, 35. karhnannsnafn, 37. tónn, 38. fanga- mark, 40. stybba, 43. merkja, 47. mat- ui, 49. óværa, 51. óþokkar, 53. mögl, 54. þræta, 50. kvenheiti, 57. stafur, 58. frjóangi, 59. tónn, 61. elskar, 62. sam- hljóðar, 63.' karlmannsnafn (ef.), 64. höll, 06. fangamark, 67. viSburSur, 09. harmur, 71. skriSdýr, 72. ferSast. Lóðrétt skýring: 1. tónn, 2. beljaka, 3. álpast, 4. eggj- ar, 0. tóbak, 7. karlmannsnafn, 8. bit, 9. greinir, 10. átta sig, 12. angan, 13. ilIþýSi, 15. þrífa, 10. rotna, 18. lægSir, 20. skarn, 23. menn, 25. verslunarmál, 27. átt, 28. gruna, 30. prýðileg, 32. reiStýgi, 34. verkfæri, 36. á litinn, 39. karlmannsnafn (þf.), 40. brumhnapp- nr, 41. þrír eins, 42. hindra, 43. steinn, 44. askur, 45. kvenheiti, 46. trýni, 48. agnarögn, 50. tónn, 52. tormerki, 54. safna, 55. unglingi, 58. hafrót, 60. harmur, 63. ríkisstofnun, 65. álit, 68. fangamark, 70. fangamark. LAUSN A SIÐUSTU KROSSGATU. Lárétt ráðning: 1. deyfa, 5. ístra, 10. solli, 11. ær- una, 13. do, 14. lukt, 16. t'lot, 17. TT, 19. urt, 21. RRR, 22. Ais, 23. sló, 24. stam, 26. AuSur, 28. skop, 29. fifar, 31. fas, 32. skata, 33. stall, 35. trufl, 37. UI, 38. I'B, 40. nipur, 43. umbun, 47. kreða, 49. eim, 51. Arons, 53. eiga, 54. nibba, 56. grey. 57. GGG, 58. lið, 59. okt., 61. nón, 62. GS, 63. mysa, 64. tara, 66. ND, 07. atast, 69. rokks, 71. æstir, 72. angar. Lóðrétt ráðning: 1. do, 2. eíl, 3. ylur, 4. fikra, 0. sælir, 7. tros, 8. Rut, 9. AN, 10. sorti, 12. at- lot, 13. dusta, 15. trufl, 16. Faust, 18. Tópas, 20. tafs, 23. skal, 25. mat, 27. DA, 28. ,SKF, 30. raupa, 32. subba, 34. LÍÚ, 36. rim, 39. skegg, 40. iSa, 42. reiða, 43. umbót, 44. urg, 45. norn, 46. ásýnd, 48. rigsa, 50. IB, 52. Neons, 54. nisti, 55. akarn, 58. lyst, 00. trog, 63. mas, 05. aka, 68. TÆ, 70. KR. ySur heim á eftir. Þér hefSuS átt að vera komin í rúmið fyrir löngu. Libbie virtist ekki heyra hvað hún sagði. Hún starði niður á borðið, von- laus og angistarfull. Og nú snerist gremja Elvu i garð Libbie i reiði. — Maður getur ekki ráðið við hvað maður álítur og hvaS manni finnst, sagði hún. Libbie leit til hennar tárvotum augum. Þar var hvorki ákæra né á- sökun, en samt fannst Elvu að hún yrði að halda áfram: — Og þegar maður hefir þá skoðun að eitthvaS sé rangt þá getur maSur ekki fallist á þaS . .. HeyriS þér hvað ég segi, Libbie? Hún horfði á Libbie, og harmur- inn sem skein úr augum stúlkunnar greip hana. — Æ, Libbie, sagSi hún vandræða- lega. — Get ég ekki gert neitt til aS hjálpa ySur út úr þessu? — Haldið þér að nokkuð geti bætt mér að verða að missa hann Andy? sagði Libbie, eins og öll tilvera henn- ar væri fallin í rúst. Elva skildi hana ofur vel. Og átti hún nokkurs annars völ? Samvisku- som manneskja varð að hlusta á rödd sinnar eigin samvisku, það hafði hún lært á langri ævi. — Hve langan tíma þurfið þér til að taka saman dótið ySar? heyrði hún sjálfa sig segja. Augun í Libbie lifnuðu við. En þau voru stórt spurningarmerki er hún stamaði: , — Já — en, ég á ekki að fara? — Ef þér hafið ekki annað en svo sem tvær handtöskur, getum viS flutt þær í dag. En ef þér hafið stórt koffort, verðum við að sækja það seinna, sagði Elva. En nú fór Libbie aS halda að Elva talaði í gátum og líkingum og þess vegna sagSi hún: — Ég fer meS ySur heim með mér. Það er ekki hægt að láta yður fara í þennan iskjallara, með svona vont kvef. Ekki ef þér viljið tóra þegar þér giftist á laugardaginn. — Já — en, ég ætla ekki ... þér sögðuð áðan, aS . . . þér hélduS .. . — Ég hefi ekki hugmynd um hvaS ég held og hvað ég ekki held. Við verðum að reyna að ganga úr skugga um það seinna.. En nú verðum við að flýta okkur, ef við eigum að komast heim i kvöldmatinn. Og nú var allt i einu kominn óum- ræðilegur friður í sál hennar — meiri friður en hún hafði fundið lengi. Væri þaS svo, aS hún væri aS drýgja synd núna, þá fann hún aS minnsta kosti, að hún gat ekki annað. Það var nefnilega ekki Andy einn, sem aldrei mátti neitt aumt sjá. Píanóleikarinn Frank Glazer fra Bandarikjunum hefir undanfarið hald- ið hljómleika hér i Reykjavík. Hann lék með Sinfóniuhljómsveit fslands píanókonsert nr. 2 i B-dúr eftir Brahms með miklum ágætum. Allir aðgöngumiðar scldust upp á svip- stundu, þvi spurst hafði aS hann væri einn af fremstu pianóleikurum Banda- ríkjanna. Síðan hefir hann haldið sjálfstæða hljómlcika á vegum Tón- listarfélagsins, mcð fjölbreytta efnis- skrá, og niun áheyrcndum sérstaklega minnisstæð túlkun hans á sónötu i As-dúr op. 110 eftir Becthovcn, þar sem hann leiddi þá inn i hugarheim meistarans, sem samdi þetta verk eftir að heyrnardeyfðin hafSi ein- angraS hann og hann var orðinn ein- mana. Frank Glazer er maður á besta aldri, en ungiir lærði hann hjá Beethovcnsspilaranum inikla Arthur Schnabel.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.