Fálkinn


Fálkinn - 01.05.1959, Blaðsíða 12

Fálkinn - 01.05.1959, Blaðsíða 12
12 FÁLKINN W*^*?¥£jl£*£* FRAMHALDSSAGA ¦ #^#^#^*^ J ÁJ3TTR í feluleilt 22. ^g!ð6fi*ðg!!^!SLJJ AMHALDSSAGA *^*^*^%^ | heima í bambuskofa, og þegar hún kom til mín og sagðist ætla að verða hjá honum lof- aði ég að ég skyldi hjálpa henni eftir megni. — Hvers vegna hélt Celia að þú værir ást- fanginn af sér? Brosið hvarf af andlitinu á honum og hann barði hnefanum í borðið. — Hver hefir sagt það? — ~£,g ... ég hélt það bara. Kannske hyggi- legast að minnast alls ekki á þetta, hugsaði hún svo með sér. En hann hafði skilið sam- hengið. — Það var Celia, sem lét þig skilja það á sér, var ekki svo? Það er ein af ástæðunum til þess að ég kom þeim á burt frá Bolani. Ég gerði mitt besta til að hjálpa henni og ég bað þig um að vera notaleg við hana. Hún átti erfitt, en hún var afar tilfinninganæm og tók sér allt nærri. Ég hefi útvegað Tim stöðu sem umsjónarmanni á plantekrum stjórnarinnar í Yefuang. Hann verður þar til reynslu í þrjá mánuði undir ströngu eftirliti forstjórans. — Verður Celia hjá honum þar? Hann yppti öxlum. — Hver veit? Forstjór- inn er ógiftur og stenst illa kvenlegan yndis- þokka. Og svo þarf hann líka konu. Hér ættu yfirleitt engir að lifa sem piparsveinar. Hann stóð upp og togaði hana upp úr stóln- um. — Við giftum okkur undir eins og hægt er, sagði hann fljótmæltur. — Ég á að fá sex vikna frí og þá förum við í ferð með skemmtiskipinu. Við komum til Singapore og þar geturðu valið ný húsgögn. Ég er hræddur um að þér finnist mín fremur sálarlítil. — Við getum gert skemmtilegra hjá þér en er, án þess að kaupa ný húsgögn. Heldurðu að þú verðir látinn fara eitthvað annað bráð- lega? — Varla tvö næstu árin, en maður getur aldrei verið öruggur. 1 næsta skipti verður kannske síðasta skiptið sem ég verð látinn flytja úr stað eða skipta um stöðu. — Verðurðu skipaður landstjóri þá, áttu við það? Hann brosti ertandi. — Finnst þér það nokkuð hræðilegt? — Já, ekki laust við það. — Þú þarft ekkert að óttast. öllum þykir vænt um þig, og þegar við eignumst barn verður sagt frá því í blöðunum. — Ö, Julian! Hann kastaði höfðinu aftur og skellihló. Svo þrýsti hann henni varlega að sér og spurði alvarlegur: — Elisabeth, ertu nú viss um að þú elskir mig nógu heitt. — Já, nógu heitt til að giftast þér. Hún beygði höfuðið og néri kinninni að hendinni á honum. — Ég elska þig af öllu hjarta. Hann horfði á hana og sagði bljúgur: — Mér þykir vænt um að þú ert Elisabeth en ekki Amy. Stundum hefði mig langað til að flengja Amy, en ég skal aldrei gleyma því að það var hún sem kom með þig hingað. Við verðum hamingjusöm, ástin mín, vegna þess að ég elska þig svo heitt að ég get aldrei gert þér neitt illt. En ég verð ráðríkur eiginmaður. Hún brosti og tók í höndina á honum. Hún kunni því vel að hann yrði ráðríkur á geð- felldan hátt. Það var ekkert sem hún óskaði fremur en að tilheyra Julian. ENDIR. NÝ FRAMHALDSSAGA: Qrafin lifoodi - ? heitir sagan, sem hefst í næsta blaði. Undir eins í fyrsta kafla sögunnar er rás viðburðanna orðin hröð, enda er það meistarinn Patrick Quentin, sem segir söguna, og enginn núlifandi rithöfund- ur tekur honum fram í því að segja sögu hratt, þannig að hvert atvikið rék- ur annað og lesandinn bíður með eftir- væntingu þess, sem segir frá í næstu málsgrein. 1 sögunni vega tvær and- stæður salt: annars vegar blind ást ungrar og saklausrar konu, hins vegar glæpsamleg fantabrögð fúlmennis, sem tekst að villa á sér heimildir og láta fóík hálda að hann sé heiðarlegt góð- menni. Allir, sem framháldssögu lesa, ættu að byrja á þessari sögu. Og ef þeir byrja á henni þarf ekki að minna þá á að láta ekki falla úr henni. Lesandinn man það sjálfur, eftir að hafa lesið byrjunina. Góða skemmtun! LEIKFÉLAG REYKJAVÍKUR: „Túskildings- operan u Fyrir rúmum þrjátíu árum varð þýska skáldið Bertolt Brecht við- frægur svo að segja á einni nóttu fyr- ir leikrit, sem hann nefndi „Dreigrosc- henoper". Hann hafði að vísu orðið frœgur fimm árum áður fyrir leikrit um áhrif fyrri heimsstyrjaldarinnar á hermennina, sem höfðu barist í skotgröfunum og komu heim í eymd og vonleysi sigraðar þjóðar. Og i þessu leikriti ákærir hann stríðs- gróðamennina á sama hátt og Nor- dahl Grieg gerir í „Vár ære og vár niagt". „Dreigroscenoper" eða „Túskild- ingsóperan", sem hún heitir í ís- lensku þýðingunni er þó ekki alger frumsmíð. Tveim öldum áður hafði T. v.: Sigríður Hagalín, Jón Sigur- björnsson og Þóra Friðriksdóttir John Gay samið óperettu, sem hann kallaði „The Beggars Opera", sem sýnd er enn, einkum í Englandi, þótt hún sé orðin á 3. hundrað ára gömul, og hefir notið dæmafárra vinsælda. Hefir Brecht notað hana sem uppi- stöðu i „Túskildingsóperuna", en efnið er þó býsna ólíkt. Brecht bregður upp myndum af þýsku þjóðlífi árin eftir fyrir styrjöldina, en lætur þá þó ger- ast í Soho i London. Hann kaghýðir ráðandi samtiðarmenn og orð hans hitta oftast markið, þvi að háð hans er napurt og iíka veit hann hvað humor er. „Túskildingsóperan" fór eins og logi yfir akur um flest hin betri leik- hús Evrópu og Ameríku, og þess eru dæmi að hún hefir verið leikin á fleiri stað en einum i sömu borginni. Öll skipan leiksins er þannig, að fólki er forvitni á að sjá hann. Hefir Brecht

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.