Fálkinn


Fálkinn - 19.07.1965, Blaðsíða 40

Fálkinn - 19.07.1965, Blaðsíða 40
Ef þér vitjið veita yður ay yestum yðar úrvats nuáttiðir9 futlhonuna þjónustu ay htýteyt umhverfi þá vel/ið þér öruyyteya NAUSTIB Akueyri Hattí Framh. af bls. 20. Framh. af bls. 25. Þetta sem við höfum verið að sjá undanfarið er svo sem ekki neitt stórkostlegt eður merki- legt, og gæti hægast skeð í hverri íslenzkri höfn. En til þess að bæta þetta upp kemur skyndilega hraðbátur innan úr firði, og dregur á eftir sér mann á sjóskíðum og fara bá'ðir mikinn. Það er skemmtileg sjón að sjá menn fara á skíðum og þá ekki síður á sjóskíðum. Fyrr en varir er maðurinn kom- inn langt út á fjörð, en þar sveigir hann í hálfhring og kemur til baka inn fjörðinn. Við skemmtum okkur um stund við þessa sjón, en verðum því miður að yfirgefa bryggj- una, og bæinn, því klukkan kallar. Og skömmu siðar er- um við á hraðri leið frá Akur- eyri, sem óðar hverfur okkur sjónum í rykmekki þjóðvegai'- I ALKIW iiVuii IJT Margir þeir, sem áður voru í áhrifastöðum hjá honum eru nú flúnir. Pierre Merceron hershöfðingi segir frá því, hvernig hann reyndi eitt sinn að bjarga 17 ára dreng frá lög- reglunni. Þegar hann kom á staðinn var drengurinn svo illa farinn, að hershöfðinginn kast- aði upp. — Fullur fyrirlitning- ar sagði forsetinn honum upp hershöfðingjastöðunni á þeim forsendum, að hann væri allt of veikgeðja, og gerði hann að sendiherra í París. Duvalier hefnir sín miskunn- arlaust. Nýlega lét hann taka 2 uppreisnarmenn opinberlega af lífi í Port-au-Prince. Til þess að vera öruggur um, að fólkið vissi hvað var um að vera, gaf hann frí í skólum, og voru börnin látin vera við aftökuna. Þegar mannfjöldinn eftir aftök- una kom út að bústað hans til þess að hylla hetjuna, birtist hann brosandi á svölunum og veifaði í allar áttir. Aftökur eru daglegir viðburðir á Haiti. Einn af lífvörðum forsetans lenti eitt sinn í deilu við herforingja á veitingastað um að hver ætti að borga matinn. Af þessu varð svo uppot á staðnum, sem end- aði með því að lífvörðurinn var skotinn. Þá var herforinginn fluttur til forsetans, en hann ákvað að láta fara með hann aftur til veitingahússins og taka hann þar af lífi. Það var gert. „Stjórn Duvaliers er aðeins hefnd gegn öllum þeim sem haf a meiri hæf ileika, eiga meiri auðæfi eða hafa verið heppnari en hann sjálfur," segir einn landflótta andstæðingur hans. Allar gerðir einræðisherrans eru sem skuggi þessara orða. Ef hann hefur yfir einhverjum afburðamönnum að segja, þá lætur hann þá bíða. Ráðherrum segir hann upp embættum ef tir vild, og enginn þorir að segja nei, eða að draga sig til baka óbeðinn, — þeir, sem hafa reynt það, hafa horfið sporlaust. Á ríkisráðsfundum, sem fara fram í herbergi hjá Du- valier setur „Endurbætari þjóð- arinnar", en það hefur Duvali- er nýlega krafizt að láta kalla sig, við borð með skammbyssu fyrir framan sig og les í blaði, á meðan einkaritari hans les upp þær ákvarðanir, er stjórn- in á svo að samþykkja ein- róma. Þegar upplestrinum er lokið er fundi slitið. Forsetinn hefur nýlega sent frá sér orðsendingu, sem ekki er hægt að misskilja: „Dr. Francois Duvalier vill full- komna heilaga köllun sína. Hingað til hefur hann brotið alla mótspyrnu á bak aftur, og framvegis mun hann gera svo. Hugsið vel um þetta, skepn- urnar ykkar. Þessi örlög bíða ykkar." Þessari orðsendingu var komið fyrir á auglýsinga- spjaldi, og fyrir neðan var Ijós- mynd af þremur afhöggnum höfuðum. Og nú hefur hryllingsyfir- maðurinn einnig gefizt upp á forsetanum. Árið 1960 reyndi hann að gera byltingu gegn honum, en hún mistókst og honum var varpað í fangelsi. Öllum til mikillar furðu var honum sleppt lausum eftir hálft annað ár. En dýrðin stóð ekki lengi. Ásamt bróður sínum var hann skotinn nokkrum dögum síðar, rétt fyrir utan höfuð- borgiha. Þótt forsetinn þjáist af stór- mennskubrjálæði, þá veit hann, að hann verður að gæta eins, það er fjármálanna. Stuttu eft- ir að hann komst til valda lét hann menn sína fara í alla 40 FALKINN

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.