Fálkinn


Fálkinn - 04.04.1966, Blaðsíða 43

Fálkinn - 04.04.1966, Blaðsíða 43
telja, að þetta sé óframkvæm- anlegt. Lausn þessa máls er ekki svo einföld, að hægt sé að úti- loka kynvillta menn úr sam- félaginu. Og það hefur heldur ekki reynzt einfalt eða auð- velt að finna leið til þess að hjálpa þeim. Það sýnir saga margra þeirra, sem hafa barizt á móti kynvillunni með öllum ráðum, en beðið lægri hlut. • María Markan Framh. af bls. 10. Bel canto söngur er jafnan áreynslulaus „Hvað tekurðu söngnema yngsta í skólann þinn?" „Sextán ára hefur eiginlega verið aldurslágmarkið nema því aðeins að ég finni, að nem- andinn hafi góða einbeitingar- gáfu, kunni undirstöðuatriði í músík og spili helzt á hljóð- færi. Þá hefur komið fyrir, að ég tæki yngra fólk en það. Meginatriði fyrir bæði unga nemendur og eldri er að reyna ekki um of á röddina, losa sig við spennu og áreynslu og slappa af. í ákafanum við að ná fljótt góðum árangri hættir þeim til að herða alla vöðva og stífna upp, en þá verður tónninn klemmdur og litlaus. Það er því miður útbreiddur misskilningur hér á landi, að það sé aðdáunarvert að reyna mikið á sig í söng. Kunningja- kona mín ein var að lýsa ó- nefndum íslenzkum söngvara fyrir mér og sagði með hrifn- ingu: ,Já, hann var nú alveg stórkostlegur — hann tók svo mikið á, að hann tútnaði allur út og varð eldrauður í framan.' Þessi innstilling er ekki bein- línis heppileg fyrir bel canto söngvara, því að aðal bel canto skólans er einmitt að geta sung- ið áreynslulaust jafnvel há-. dramatísk verk." „Ertu nokkuð að undirbúa nýja nemendatónleika?" „Nei, það vil ég ekki gera að svo stöddu, því aS ég lærði af seinustu tónleikunum, að það yæri of mikið átak fyrir ó- reynda nemendur að syngja fyrir fullt hús af fólki og gagn- rýnendur. Margir af þeim sem ALMENNAR TRYGGINGAR? Pósthússtrœti 9, sími 17700 þá komu fram eru enn hjá mér og hafa bætt svo miklu við sig, að þeir gætu gert margfalt bet- ur núna, en ég vil heldur und- irbúa þá í kyrrþey þangað til þeir eru orðnir færir um að grípa tækifærin þegar þau gef- ast." Einbeitingargáfan þýðingarmest allra eiginleika „Hvað álíturðu þýðingar- mestu eiginleika sem söngvari þarf að hafa?" „Fyrst af öllu held ég, að ég myndi nefna einbeitingargáf- una, því- að án hennar kemst nemandinn aldrei langt. Hann þarf að hafa staðfestu og þolin- mæði, heimta mikið af sjálf- um sér og gefast aldrei upp. Góð heyrn er mikilvægt atriði og tilfinning fyrir rýtma. Helzt þarf hann að kunna að spila á hljóðfæri, og eins og ég sagði áðan er almenn músíkmenntun mikil nauðsyn." „Þú minnist ekkert á sjálfa röddina?" j,Röddina, já. Það er of mikið talað um, að þessi eða hinn hafi góða rödd, en of lítið um, að hann sé góður söngvari. Radd- ir geta gerbreytzt með þjálfun, stækkað, sviðið, víkkað tónn- inn orðið fyllri — það er ekki nóg að hafa stóra náttúrurödd; söngvarinn verður líka að geta sent hana frá sér, og til þess þarf kunnáttu og tækni sem fæst ekki nema með langri þjálfun. Stundum hef ég náð betri árangri með þá sem hafa komið til mín með minni radd- ir en meiri einbeitingargáfu, en þegar þetta hvort tveggja fylgist að fær maður það sér- staka — afburðasöngvarann." Langur biðlisti „Hvernig finnst þér nemend- unum ganga að tileinka sér að- ferðina sem þú kennir?" „Það gengur náttúrlega mis- fljótt og misvel eftir hæfileik- um hvers og eins. En ég hef óbifanlega trú á þessari aðferð og veit af eigin reynslu og ann- arra, að hún verkar. Ég er ald- rei hrædd við að geta ekki sann- að fyrir nemendum mínum það sem ég er að útskýra — og á- rangurinn er líka eini mæli- kvarðinn á gildi hverrar að- ferðar." „Hvað hefurðu haft marga nemendur í skólanum?" „Það eru nokkrir tugir á þessum fimm árum síðan ég fór að kenna í Reykjavík. Ég kenni eins mörgum og mér finnst ég komast yfir með hægu móti, en aðsóknarinnar vegna gæti ég haft fleiri . . . þegar komin voru þrjátíu nöfn á bið- listann hætti ég alveg að skrifa niður!" • • • Vincenzo Demetz Framh. af bls. 13. leika þeirra. Þetta eru að vísu algengir gallar á fólki, en söngvarar hafa þá í ríkara mæli en aðrir menn. Það get- ur tekið langan tíma að kynn- ast nýjum nemanda, en það er þýðingarmikið, að hann skilji mig og ég hann. Er hann of hlédrægur, þarf að hvetja hann, eða er hann of fljótfær, og þarf ég að halda aftur af honum? Hvað þarf ég að gefa honum? Hvað hefur hann frá náttúrunnar hendi? Því má aldrei hrófla við — það sem er fullkomið frá náttúrunnar hendi má aldrei snerta, hversu lítið sem það kann að vera, heldur verður maður að nota það sem grundvö'll og byggja ofan á það, bæta við hér og draga frá þar, en hafa alltaf meðfædda eiginleika að leiðar- ljósi við kennsluna. Það er ekki hægt að gera banana úr kartöflu, maður verður að leita að þessum miðpunkti hjá hverj- um nemanda þangað til maður finnur hann, og þá fyrst er maður öruggur. Vissar megin- reglur eiga við alla, en það er nauðsynlegt að hafa sveigju. Ég tek hvern nemanda sem ein- stakling ólíkan öllum öðrum og reyni að finna þá aðferð sem honum hæfir bezt. Ég hvet hann til sjálfsgagnrýni — hann þarf að læra að hugsa sjálf- stætt, finna sjálfur hvað þarfn- ast lagfæringar, hlusta hlut- laust á sína eigin rödd." Heimur söngvarans er sérstakt fyrirbrigði Hann baðar út höndunum og er næstum farinn að hrópa í ákefð sinni. Svo brosir hann skyndilega og róast. „Heirnur söngvarans er sérstakt fyrir- brigði," segir hann og hallar sér aftur í stólnum. „Við erum fullir af tilfinningum, uppi í skýjunum eina stundina og niðri í dalnum þá næstu. En það er líka ómögulegt að syngja án tilfinningahita, maður verð- ur að gefa sig allan án þess að halda neinu til baka. Mér þyk- ir vænt um nemendurna mína, ég lifi mig inn í erfiðleika þeirra og sigra, og þegar þeim gengur vel gleðst ég eins og barn. Erfiðleikarnir gleymast fljótt — það eina sem máli skiptir er árangurinn." • • FÁLKINN IIT arshátíðir brtjðkaupsveizlub fermingarveizlur TJARNARBUÐ SIMI 19000 ODDFELLOWHUSINU SfMI 19100 SfÐDEGISDRYKKJUR FUNDARHÖLD FÉLAGSSK RMMTANTE FALKINN 43
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.