Fálkinn


Fálkinn - 04.04.1966, Blaðsíða 48

Fálkinn - 04.04.1966, Blaðsíða 48
GLÆSILEGT LEIKFANG ... f.r^f JiT .íiVv. - '¦x>v, fev' -* i <*, I^ V«>íN>A. VN: :i '* V ^ ^ fc. ./> Vl/>£ CHEVROLET TREBILL Sara tók fram í fyrir honum, óþolinmóð: — En hvað á þetta allt að þýða, Monsieur Poirot? Hvað á það að þýða að senda Desmond eftir lógreglunni? Þeir verða æfir, þegar þeir uppgötva, að þetta var aðeins spaug. Poirot hristi höfuðið vin- gjarnlega. — En mér hefur ekki eitt andartak komið til hugar, að Lep-Wortley hafi farið til að sækja lögregluna, Mademoi- selle, sagði hann. — Morð er nokkuð, sem Lee-Wortley vill ekki láta bendla sig við. Það kom á hann óðagot. Hann sá sér leik á borði að ná rúbín- steininum. Hann hrifsaði hann til sín, lét sem síminn væri í ólagi og rauk af stað í bílnum sínum undir því yfirskini, að hann ætlaði að sækja lögregl- una. Ég hef grun um, að þér munið ekki sjá mikið af hon- um í bili. Að því er mér skilst hefur hann sínar eigin aðferð- ir við að komast írt úr Eng- landi. Hann á einkaflugvél, er það ekki, Mademoiselle? Sara kinkaði kolli Jú, sasði hún. — Við ætluðum kannski... Hún þagnaði snögg- lega. — Hann vildi fá yður til að strjúka með sér í flugvélinni, var það ekki? Það er ágæt að- ferð til að smygla gimsteini út úr landinu. Þegar maður strýk- ur með fallegri stúlku og það kemst upp, mun engum detta í hug að gruna hann einnig um smygl á sögufrægum gimsteini. Jú, mikil ósköp, það var fyrir- taks feluleikur. — Ég trúi því ekki, sagði Sara. — Ég trúi ekki einu orði af þessu. — Spyrjið þá systur hans, sagði Poirot og kinkaði kolli í áttina til einhvers fyrir aftan hana. Sara sneri sér skjótt við. Ung stúlka stóð í dyragætt- inni. Augu hennar skutu gneist- um afbræði. — Systir! sagði hún og hló þyrrkingslegum hlátri. — Þessi þorpari er ekki frekar bróðir minn en karlinn í tunglinu! Svo hann er stung- inn af, já, og lætur mig eina eftir? Það var hans hugmynd, allt saman. Það var hann, sem taldi mig á að gera það! Sagði að fyrirætlunin væri pottþétt og að þeir mundu aldrei tilkynna þjófnaðinn vegna hneykslisins. Ég gæti alltaf hótað því að segja, að Ali hefði gefið mér þennan rúbín sinn. Við Des áttum að skipta á milli okkar hagnaðinum í París — og nú er hann á bak og burt. — Hér fyrir utan bíður bíll eftir að fá að flytja yður á lögreglustöðina, Mademoiselle, sagði Poirot rólega. En Poirot átti ekki að sleppa svo auðveldlega. Þegar hann kom aftur inn í borðstofuna, eftir að hafa fylgt hinni fölsku ungfrú Lee-Wort*ley út í bílinn, stóð Colin þar og beið hans. Hann hnyklaði brýrnar ein- beittur. — Segið mér, Monsieur Poirot, hvað varð um rúbíninn? Er það ætlun yðar að láta Des- mond komast undan með hann? — Eigum við að leika síð- asta töfrabragðið, Mademoi- selle Bridget, sagði Poirot. — Leitið í vinstri jakkavasa mín- um. Bridget stakk hendinni niður í vasa hans. Hún dró hana upp aftur með háværu sigurópi og hélt á lofti stórum rúbínsteini, sem ljómaði og tindraði í sól- skininu. — Nú skiljið þér, sagði Poi- rot til skýringar, — að það, sem þér hélduð á í hendinni, ; var aðeins eftirlíking. Ég hafði | hana með mér frá London, ef ske kynni, að mér gæfist tæki- færi til þess að skipta ,á þeim. Monsieur Desmond mun reyna I að selja rúbíninn viðskiptasam- ! böndum sínum í París, og þá | kemur í ljós, 'að hann er svik- ; inn. Allt fer á bezta veg. ; Hneykslinu er afstýrt, skjól- [ stæðingur minn fær rúbíninn : aftur. Sem sagt, allt fer vel að : lokum. — En heyrið mig, Monsieur Poirot, sagði Colin og hleypti aftur brúnum. — Hvernig viss-. ; uð þér eiginlega um sjónleik- inn, sem við ætluðum að leika fyrir yður. Það er mitt starf að vita hluti, svaraði Hercule Poirot. — Var einhver sem sagði frá? — Nei, alls ekki. — Segið okkur það þá, Mon- siéur Poirot! Verið nú vænn. — Jæja, sjáið þið til, í fyrra- dag, eftir tedrykkjuna sat ég við gluggann í bókasafninu og hvíldi mig. Mér varð á að Framh. á bls. 58. 48 FALKINN
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.