Dvöl - 01.11.1909, Blaðsíða 1

Dvöl - 01.11.1909, Blaðsíða 1
Blaðið kostarhérálandi 1 kr. 25 au., erlendis 2 kr. Helmingur borgist fyr- ir 1. júlí, en hitt við ára- mót. O • DVO L Uppsögn skrifleg og bundin við 1. okt. en ó gild nema kaupandi sé skuldlaus við blaðið. Af greiðslan er á Laugaveg 36. 9. AR. REYKJAVÍK, NÓVEMBER 1909. NR. 11. Brim. Hhjmfið, haföldur! Herta pig, œgir blár! Brunið jram, brim-unnir! blakti flaksandi bár! Hefjið hring-dansa, hljómfall, við kletta-söng! Stormharpan ymur, svo sirengjalöng. Hrönn! far hamförum! Hertu þig, gullna sól! sundra svartskgfum, sýn pig á veldis-stól, raða, þú röðull! rósum í undra-kranz! Öll tárast siröndin við unna-dans. — L. Th. Metnaðargirnd (Ambition). Áframhald af greininni „Kraftur vilja^is". Lauslega þýtt úr ensku. (Framh.). Veldið afla menn sér eins og meðals til á- tiægju, en það verður miklu oftar til þess að svifta mann ánægju. Það likist höggorminum, sem talað er um í skáldsögunni, í því, að hann vildi stinga þann sem vermdi hann svo hann lifnaði við. Mannkynssagan færir fyllilegp sönnur á þessa sannreynd. Hyder Ali, átti vanda til að hrökkva upp af svefni sínum með skelfingu og andfælum. Trúnaðarvinur hans og þjónn spurði hann um ástæðuna til þess, og hann svaraði Jþessu: »Vinur minn, ástand betlarans er mikl- um mun ánægjuríkara en mitt öfundaða kon- ungsríki er — í vakandi ástandi að miusta kosti, .hann sér enga samsærismenn — í svefni, og fhann dreymir um enga morðvarga«. Metnaðargirnin líkist gulli nirfilsins í þvi, að hún er legstaður allra annara ástríða manns- ins, hún er hinn stóri miðdepill sem hann hring- sólar um með miðsóknarafii. Saga hennar er blóðstorkin, af því hún er banamein allra verulegra gæða; hún stofnar bæði líkama og sálu í hættu, líkamanum hérna fnegin, en sálunni annars heims. Lesari góður, ef þú girnist að hafa sálar- frið, þá forðastu óhóflega metnaðargirnd og sömuleiðis þá metnaðargjörnu, þeir vilja ein- ungis' brúka þig á líkan hátt og sumir menn hesta sina, riða þeim banhungruðum myrkr- anna á milli, og geía þeim svo eitthvert rusl að leikslokum. Þeir munu með ánægju gera þig að brú til að ganga á til valdanna, sérstaklega ef þeir þannig geta komist yíii' um tollfrítt. Skjóttu hærra til marks, en á hinn hæsta turn, sem metnaðargirndin orkar að reisa upp. Ekkert er hieint nema himininn, láttu hann þá vera það mark, sem þú keppir að. »Og prófaðu og smakkaðu hið hrífandi hrós, gleði án sorgar, án dimmu — ljós«. Vegurinn sem metnaðargirndin þræðir, er of þröngur fyrir vinskapinn, of stórgrýttur fyrir elskuna, of hrufóttur fyrir raðvendnina, of dimm- ur íyrir vísindin, og of hæðóttur fyrir hamingj- una. Úrvals samræður. Eftir Platon. Pýtt úr grísku af prófessor C. J. Heise. (Framh.) Þegar Sókrates hafði sagt þetta, tók Keber til máls: Alt sem þú heíir sagt fyr, Sókrates, virðist mérfallega talað; en á það einungis, sem sálina áhrærir munu þeir menn ekki leggja mikinn trúnað, sem halda, að hún, eítir að hún er skilin við líkamann, sé hvergi, en farist og verði að engu á þeim sama degi, sem maður- inn deyr, og að hún, fljúgi burtu eins og.lott eða reykur undir eins og hún er skilin við lík- amann, leysist uppogfeykist burtu og sé hvergi framar að finna. Því sé hún i raun og veru nokkursstaðar fyrir sig, söfnuð í sjálfa sig, og leyst frá því illa, sem þú befir lýst, þá hefðum vér óneitanlega mikla og fagra von. En það þarf, ef til vill, ekki svo fárra sannfærandi og sannandi ástæða við, til að sýna að sál þess framliðna sé enn þá til og hafi í sér fólginn einhvrn kraft og skynbragð. Þú hefir rétt að mæla, Kebes, sagði Sókrates, «n hvað eigum við að gera? Eigum við að ransaka hver með öðrum, eða ekki? — Eg er mjög sólginn eftir að heyra þína skoðun um þetta, sagði Kebes. — Eg held að minsta kosti ekki, sagði Sókrates, að sá, sem heyrir samræðu vora, jafnvel þó hann svo væri leikritaskrifari, þori að segja, að eg hafi fánýtt hjal um hönd, og sé að tala um hluti sem ekki komi mér við.

x

Dvöl

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dvöl
https://timarit.is/publication/358

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.