Iðnneminn


Iðnneminn - 01.02.1934, Blaðsíða 7

Iðnneminn - 01.02.1934, Blaðsíða 7
IÐNNEMINN 7 Stéttabaráttan. Hvers vegna berst verkalýðurinn gegn auðvaldinu? « Þessari spurningu svara borg- ararnir venjulegu á þá leið, að kommúnistarnir skapi stétta- baráttuna, að þeir ali á úlfúð, öfund og hatri og æsi fáfróða alþýðuna upp til hermdarverka gegn liinum »friðsömu« og hjartagóðu betri borgurum. Og þegar borgurunum er bent á hina vaxandi róttækni verka- lýðsins, harðnandi stéttabaráttu og öran vöxt kommúnismans, þá hafa þeir einnig skýringu á reiðum höndum. Þetta stafar af atvinnuleysinu og neyðinni sem af því leiðir, segja þeir. Neyðin og hallærið er vatn á myllu konnnúnistanna — at- vinnulausan og sveltandi lýð er auðvelt að æsa upp á móti hinum frómu borgurum og velgjörðarmönnum, þess vegna vilja konnnúnistarnir liafa sem mesta neyðina, þá gengur þeim best að útbreiða kenningar sínar. En þegar »góðu, gömlu tímarnir« koma aftur, þá fell- ur kommúnisminn niður af sjálfu sér. — Þessa skýringu má finna í mismunandi útgáfum í ölhim íslenskum borgarablöð- um frá »ísl. Endurreisn« til » Alþýðublaðsins«. Það 'iná segja, að þó þessar »skýringar« séu í meira lagi grunnar, þá felist samt í þeim ofurlítill sannleiksvottur. Or- sök stéttabaráttunnar eru hin- ar óhrúanlegu mótsetningar milli auðvalds og öreiga. Kommúnisminn er fram kom- inn vegna þess að verkalýður- inn er kúguð og arðrænd stétt, og verður að þola allskonar neyð og hörmungar af völdum auðvaldsskipulagsins. Auðvalds- skipulagið er orðið óþolandi fyrir mikinn hluta maunkyns- ins. Þess vegna er fram komin stefna, sem miðar að því að kollvarpa því og byggja upp nýtt þjóðskipulag. Þessi stefna er Kommúnisminn og er bor- inn fram af þeirri stétt, sem bölvun auðvaldsskipulagsins bitnar mest á, verkalýðnum. Eu þess vegna er líka auðsætt, að fullyrðing burgeisanna um að kommúnistar vilji hafa sem mesta neyð, er algert öfugmæli, þar sem stefna þeirra beinist að því að útrýma orsökum neyðarinnar. Kommúnistar berjast því ekki fyrir neyð, heldur gegn þeirri neyð og kúgun, sem er ríkjandi, gegn orsökum neyðarinnar, auðvalds- skipulaginu. En þá lægi næst að beina þessari spurningu til »máttar- stólpanna«: Hvers vegna útrým- ið þið ekki allri kúgun og neyð, gerið alla ánægða og sláið þar með kommúnism- ann niður fyrir fullt og allt? Ef allt væri gott og blessað, ef ekkert atvinnuleysi ætti sér stað og engin kúgun, ef öllum liði vel, þá væri alveg útilok- að að nokkur »niðurrifsstefna« kæmi fram. Þá væri meira að segja engin þörf fyrir hina miklu samúð og hjálpfýsi hinna »sannkristnu« borgara. — En einmitt hérna konium við að kjarna málsins, og á þessari spurningu »gata« burgeisarnir alltaf. Borgarastéttin getur ekki af- numið grundvöll stéttabarátt- nnnar og jarðveg kommúnism- ans, vegna þess að tilvera auð- valdsins sjálfs grundvallast á kúgun þess og arðráni á verka- lýðnum og öllum undirokuð- um. Að útrýrna öllum þeim hörmuugum, sem alþýðan verð- ur að þola af völdum auðvalds- ins, er því sama sem að út- rýma auðvaldsskipulaginu. — Frelsun verkalýðsins þýðir dauða auðvaldsins. En af þessu er auðsætt, að kenning kratanna um hina hægfara þróun auðvaldsins til sósíalisma, er blekking, stór- hættuleg verkalýðnum. Að halda því fram, að auðvalds- skipulagið verði afnumið með þingræðinu — þ. e. með valdi — og kúgunartæki auðvalds- ins, er sama og að segja, að auðvaldið afnemi sig sjálft. Slíkt er hin argasta blekking, fram komin í þeim tilgangi að halda verkalýðnum frá bar- áttunni fyrir frelsi sínu. Það er verkalýðurinn, stéttin, sem engu hefir að tapa öðru en hlekkjunum, en allt að vinna, sem verður að framkvæma dauðadóminn yfir auðvaldinu. Og við þá framkvæmd dugir ekkert annað, en sameinað vald hinna kúguðu gegn arðræn- ingjastéttinni. sem grípur til hvaða ofbeldisráðstafana, sem vera skal til þess að bjarga lífi sínu og viðhalda hinu rotn- andi skipulagi sínu. Rúm »Iðnnemans« leyfir ekki að lengra sé lialdið í þetta sinn, en ef til vill fæ ég tækifæri til að bæta dálitlu við seinna. Kommúnisti. Fnndur var haldinn í mál- fundafélaginu 18. þ. m. og var frekar fámennur. Komu nokkrir nemendur úr Iðnskóla Hafnarfjarðar og var þeim að sjálfsögðu leyft að sitja fund- inn. Næsti fundur verður haldinn 4. mars og er Mál- fundafélaginu Þjóðólfi boðið á fundinn, einnig er nem. úr Iðnskóla Hafnarfjarðar boðið þangað. Búast má við fjölmenn- um fundi og skörpumumræðum. Iðnnemar mætum allir!

x

Iðnneminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Iðnneminn
https://timarit.is/publication/361

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.