Ljósberinn


Ljósberinn - 23.03.1929, Blaðsíða 5

Ljósberinn - 23.03.1929, Blaðsíða 5
LJÓSBERINN 93 legið allan veturinn og nú var hún far- in að hlakka til vors og sumars. Pau systkinin litu nú til dyra og Sveinn hvíslaði: »Ég heyrði einusinni að læknirinn sagði við pabba og mömmu, að ömmu gæti ekki batnað aftur fyr en vorið kæmi og sólin færi að verma hana«. almennilega hvernig pau ættu að fara að pví. — »Eg held, að vorið eigi heima parna á bak við skóginn«, sagði Sveinn, »pví að ég sé, að par kemur sólin upp«. »Er svo fjarska langt pangað?« spurði Gréta og Ieit á bróður sinn. »Önei«, svaraði hann og gapti og »Ég heiti Vetuv«. »Getum við pá ekki beðið vorið að koma undir eins á morgun, svo að ömmu geti batnað«, sagði Gréta. »Alveg rétt, Gréta mín, pað skulum við gera«, sagði Sveinn. Sveinn velti nú pessu fyrir sér, hon- um fanst pað fyrirtaks uppástunga hjá Grétu, því að ef ömmu gæti batnað, pá væri tilvinnandi að leggja pað á sig að leita vorið uppi. Þau settust nú á stóra, gamla legu- bekkinn til pess að ráðgast nú um pað góndi, »við hlaupum bara pvert yíir grundirnar«. »Jæja«, sagði Gréta hugsandi, »og heldurðu pá að við getum fundið vorið?« Pau urðu bæði hugsandi út af pessu. Tikk, takk, tikk takk, sagði gamla klukkan svo ósköp stillilega, eins og hún var vön og sveiflaði gljáandi hengl- inum. Annars heyrðist ekkert nema »pu, pu« við og við, pað var gamla amma að draga andann. Pað hvein í storminum

x

Ljósberinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljósberinn
https://timarit.is/publication/362

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.