Ljósberinn - 01.03.1941, Blaðsíða 14

Ljósberinn - 01.03.1941, Blaðsíða 14
34 LJÓSBERINN ur sinnar til þess að sýna henni litlu kerr- una. Þegar Jesús stækkaði, fór hann oft með Jósep til vinnustofunnar. Og dagarnir, sem hann dvaldi þar, voru bæði ánægjulegir og lærdómsríkir, því hann var þarna hjá, föður sínum, sem elskaði hann og vissi ætíð, hvers hann þarfnaðdst, jafnvel áður en Jesús minntist á það, eða bað um það. Spörfwgisiwginn. Það var helgidagur í Nazaret. Himininn var stafheiðríkur og blár og sólin ljómaði og vermdi. Sumir af eldri drengjunum ætl- uöu að f ara í gönguför eitthvað upp í sveit þennan dag, og komu snemma um morg- uninn að húsi Maríu. »Má Jesús koma með okkur?« spurðu þeir Maríu. Jesús varð ákaflega glaður þegar María leyfði honum þetta, hann langaði svo til að fara með hinum drengjunum. En áð- ur en lagt var af stað, hljcSp hann upp um hálsinn á móður sinni og kvaddi hana meö kossi. Móðir hans stcö í dyrunum og hiorfði á eftir drengjunum,, þegar þeir hófu göng- una. Þeir klöngruðust upp mjóa götuna, sem lá upp hæðirnar á bak við húsin og búðirnar. Á leiðinni námu þeir snöggvast staðar til þess að drekka úr niðandi og svalandi læk, sem rann niður brekkuna. Þ'aÖ var heitt í veðri og þeir voru þyrstir. Svo héldu þeir áfram Ieiðar sinnar upp í sveit. Þeir gengu fram hjá bónda nokkrum, sem var að plægja akur sinn, og Jesús nam sjtaðar til þes,s að hoirfa á hann. »Hvað' hann gengur beint«, hugsaði Jesú, þar sem hann stóð og horfði á þetta. Hann snýr aldrei við höfðinu, lítur hvorki til hægri eða vinstri, og aldrei til baka«. Svo héldu drengirnir áfram langt upp ? sveit. En um hádegið var orðið mjög heitt. Drengirnir settust þá niður í skuggasæl- um stað — til að hvíla sig og borða nest- ið sitt, en það voru kringlóttar flatkökur úr byggmjöli og ilmandi og sætt appelsínu- mauk. Þessu næst fóru þeir að leika sér hjá litlum læk og létu smáskip úr tré og flotholti í lækinn, cg vildu hver einn að hans bátur yrði fljótastur — og svo óðu þeir út í lækinn til að bjarga skipunum. »Minn bátur er fyrstur«, hrópaði einn' ,af drengjunum, en á meðan hann var að segja þetta, rakst bátkrílið hans á stein í læknum og varð langt á eftir hinum. Skyndilega hætti Jeaús að leika sér og fór að hlusta ákaft eftir einhverju. Og svo hjjóp hann að trjárunna,, sem var þar skamt frá. Tveir fuglar voru að fljúga þ!arna og ti'stu svoi aumkvunarlega, og þarna lá agnarlítill ungi bjargarlaus á jörðunni. Jesús; beygði sig niður og lyfti litla, hrædda unganum mjúklega upp með höndunum — en hinir drengirnir komu hlaupandi til að sjá þetta. Þessu næst fór Jesús að horfa gegnum skógarþykknið inn í runnann, til þess, að koma auga á hreiðr- ið. Og þarna var nú reyndar hreiðrið, í miðjum þyrnirunnanum. Það var mjög erf- itt að komast að því, en að lokum tókst Jesú að koma litla, hrædda unganum aft- ur í hreiðrið, þar sem honum var borgið þg gat verið óhultur. Hinir drengirnir fóru aftur að leika sér — en Jesús beið rólegur þangað til að hann sá þau ungapabba og ungamömmu fljúga aftur í hreiðrið og heyrði þau kvaka svo fagnandi og glöð, af því að þau fundu Iitla ungann, sem þau elskuðu, heilan á húfi. Nú fór að kvelda og sólin að lækka á

x

Ljósberinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljósberinn
https://timarit.is/publication/362

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.