Ljósberinn - 01.03.1941, Blaðsíða 28

Ljósberinn - 01.03.1941, Blaðsíða 28
48 LJÓSBERINN i snuðra Elsu uppi! Jæja, beinlínis leiðin- jlegt verður það nú ekki, hvorki fyrir mig eða hin«. Nú kom María og sagði, að vagninn væri tilbúinn. »lÞað er gott, við skulum þá fara«, kall- aði' Stígur og ætlaði að þjóta af stað. »Bíddu ofurlítið«, kallaði Gréta. »Þú getur ekki farið berhöfðaður. Hérna er fallegur hattur«. Hún rétti bróður sánum stórap, hvítan stráhatt með blómsveig um koJlinn. Stígur glápti skelkaður á hattinn. »Ég á þó vonandi ekki að setja upp skoff- ínið það tarna:, Gréta?« ^spurði hann lúpu- lega. »Má ekki plokka blómin af honum?« »Elsa myndi nú víst biðja þig að gera svo vel og láta það ógert«, svaraði Gréta og var móðguð bæði vegna systur sinnar og hattsins. »Þá yrði hann svei mér ekki merkilegur. Þetta er Ijómandi fallegur hattur — mikils til of fallegur handa þér«. Hún smellti hattinum á kollinn á Stíg og smeygði teygjubandinu undir hökuna á honum. »Hérna eru hanzkarnir«, sagði hún. En er hún sá, hve skelkaður Stígur varð, sagði hún í meðaumkvunarróm: »Þú getur kannske bara haldið á þeim í hendinni, ef Júlía frænka skipar þér ekki að fara í þá«. Meðan þau voru að þessum bollalegg- ingum, kallaði Emma frænka hvast til þeirra neðan úr forstofudyrunum: »Elsa, Elsa, hvar ertu, telpa?« »Já, já, nú er ég að koma!« Etatsráðsfrúin var þegar komin upp í vagninn. Ferðataska Stígs lá í sætinu hjá ökumanninum, og nú var aðeins beðið eft- ir honum. Hann flýtti sér að kveðja Ernmu frænku og Grétu og stökk svo upp í vagn- inn. María; skellti aftur hurðinni, og svo var ekið af stað. Stígur ,settist út í vagnhorn og sat grafkyrr, þángað til komið var á járn- brautarstöð'na, og etatsráðsfrúin varð enn sannfærðari en áður um það, að litla Gleymdu ei Jesú. Gleymdu ei Jesú. Hann gleymdi ei fér, gaf sig 1 dauðann og fórnaði sér, svo að þú yrðir ei Satan að bráð. Sjá þú, hvað Jesús er ríkur af náð. Gleymdu ei Jesú. Hann gleymir ei þér. Gefðu honum hjartai þitt strax, eins og er. Hann getur saurgun og synd af því máð. Sjá þú, hvað Jesús er rlkur af náð. Gleymdu ei Jesú. Hann gleymir ei þér, gleðst, ef hann trúna í hjarta þér sér, gleðst, ef hann sór, að þú rækir hans ráð. Rikur er Jesús af eilífri náð. Gleymdu ei Jesú. Hann gleymir ei þér, gengur við' hlið þér og hirðir þinn er, svo að þú verðir ei syndinni' að bráð. Sjá þú, hvað Jesús er ríkur af náð. Gleymdu ei Jesú. Hann gleymir ei þér, gleymir ei bæn þinni, hyer sem hún er, uppfyllir betur en önd þln fær tjáð. ó, hvað minn Jesús er rlkur af náð. Ósk • dróttningarinnar. Viktoría, drottning yfir Englandi, hlýddi einu sinni á prédikun um endurkomu Jesá. Á eftir átti hún tai við einn af hirðmönn- um sínum um þessa prédikun og þá varð henni að orði: »Ö, hve ég óska, ao Jesús kæmi, meðan ég væri á lífi«. »Hvers: vegna óskið þér þess, yðar há- tign?« spurði hirðmaðurinn. »Það er af því, að mig langar að leggja kórónuna mína að fótum hins mikla kon- ungs«, sagði hún með alvörugefni. frænka hennar væri oirðin stillt og prúð smátelpa. En Stígur var einmitt að brjóta heilann um, hvernig þau Elsa ættu að hafa fata- skifti annað kvöld, án þess að nokkur yrði þess var.

x

Ljósberinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljósberinn
https://timarit.is/publication/362

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.