Ljósberinn - 01.03.1946, Blaðsíða 5

Ljósberinn - 01.03.1946, Blaðsíða 5
LJÓSBERINN 45 Við getum komist lengra en að heyra hjálpræðisins getið. Við getum séð það þegar hér í lífi. Og sú kemur tíðin, að við fáum að sjá það, því að: „Það, sem auga sá ekki og eyra heyiði ekki og ekki kom upp í hjarta nokkurs manns — allt það, sem Guð fyrirbjó þeim, er elska hann" — fáum við síðar að sjá eigin augum. Ó, hversu dásamlegt! Svona er þá það blómkerfi, sem Guð sjálfur hefur bundið í hinum dýrmæta sálmi. * Það eru sjö blóm í þessu blómkeifi Drottins — sjö fyrirheit, sem standa hvort við annars hlið. I hverri viku eru líka sjö dagar. Er hægt að verja sunnudeginum til ann- ars betra en að halda dauðahaldi í Drott- w — halda báðum höndum, svo að við gerum eigi neitt annað. Þeim sunnudegi er vel varið, ef við höfum gengið í hús Guðs og tekið Drottin föstum tökum *neð bæn og söng, orði Guðs og kvöld máltíðinni og hljótum svo lausn frá striti og áhyggjum daglega lífsins. Og er mánu dagurinn svo kemur, þá verður það aug Ijóst, að við þekkjum nafn þess Drott íns, sem við trúum á og komumst klakk taust út úr örðugleikum daglega lífsins Og ekki léttast byrðarnar, er þriðjudag Urinn kemur, heldur gefst þá ný hvót til að halda sér f ast í Drottin, ákalla hann og fá svar. Síðan kemur miðvikudagur- inn. Þá eru hálfnuð vökustörfin, þá stönd- um við mitt í önnum og striti jarðlífsins og ef til vill mitt í þrengingum. Þá er sæll. að heyra Drottin segja: ?,Eg er hjá honum í þrengingunni". A fimmta deginum er enn meira liðið á vikuna og farið að bjarma af næsta sunnudegi. Yfir fimmtudeginum letrum við fyrirheitið: Hjálpræði og heiður. Og er föstudagurinn kemur, þá líður enn þá meira að vikulokunum. Þá förum við að hugsa um, hve tíminn er fljótur að líða og að hann kemur aldrei til baka að eilífu; þá förum við að þakka fyrir eilífa lífið á bak við tímann, með saðn- ing þeirri og svölun, sem sálin þarfnast og Guð hefur þegar gefið oss hér í lífi. Með laugardeginum endar vikan og fyrirheit laugardagsins er það, að við skulum fá að sjá hjálpræði Guðs. Nú er- um við búin að ljúka vikustörfunum, og Guð hefur af náð sinni haldið hjörtum okkar í samfélagi við sig; við höfum ekki slitnað úr sambandinu við hann, held- ur verið hjá honum. Og .nú er sunnudagur á morgun með sinni hvíld og guðsþjónustu. Þá vaknar að nýju vonin og hugrekkið og trúin okk- ar styrkist á það, að Drottinn muni leiða oss til sigurs og láta oss sjá hjálpræði sitt á sínum tíma. Og svo endum við þá þessa löngu og ströngu viku með kvöldbæn og þakkar- gerð til Drottins,. og blessum hann bæði fyrir blítt og strítt. Hin sjö blóm í blómakerfi Guðs fyr- irheita nægja okkur til að lifa af heila viku, nægja til að varðveita sálina hjá Guði. Ó, hversu yndislegt er eigi þetta blóma- kerfi úr blómagarði Drottins! B. J. þýddi.

x

Ljósberinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljósberinn
https://timarit.is/publication/362

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.