Ljósberinn - 01.03.1946, Blaðsíða 6

Ljósberinn - 01.03.1946, Blaðsíða 6
46 LJÓSBERINN MEI-HWA Rísakrarnir lágu baSaSir í geislum morgunsólarinnar, þegar bóndinn Tsing- shui-gó kom út. Hann þreif langa burö- arstöng og hraðaði sér að festa djúpa körfu við hvorn enda hennar. „Ertu tilbúin, Mei-hwa?" kallaSi hann. „Já", svaraði lítil stúlka, sem í sama bili kom út í dyrnar og leiddi við hlið sér bróður sinn, sem var enn minni en hún sjálf. — Pabbi læsti dyrunum, stakk lyklinum í vasa sinn, lyfti börnunum sitt í hvora körfu, setti hægri öxl undir burðarstöng- ina miðja og hélt af staS. Hann hafSi alltaf orSiS aS hafa þau meS sér út á akurinn, síSan mamma þeirra dó. Svona hafSi hann oft boriS þau áSur, litlu syst kinin. Þau hlóu hvort til annars, þegar körfurnar dingluðu fram og aftur, eða sveifluðust léttilega upp og niður, und- an fjaðurmagni stangarinnar. Samt voru þau hálf hrædd, þegar pabbi gekk ef'tir mjóum flóðgörðunum, milli rísakranna, sem nú voru undir vatni. Ef hann dytti mundu þau steypast á höfuðið ofan í vatnið og leðjuna. En pabbi hafði aldrei dottið með þau. Þau voru viss um að hann gat ekki dottið, — þegar hann bar þau. Mei-hwa horfði á háu, rauðbrúnu hæð- irnar beggja megin dalsins, en þar voru ótal rísakrar, afgirtir með lágum flóð- görðum. „Hvar er Fú-loh-þorp, pabbi?" „Fyrir handan fjallið, barnið mitt". „Er það stórt þorp?" „Það er stór bær, með tíu sinnum tíu þúsundir íbúa. Ef til vill fer þú þangað einhverntíma, í stúlknaskóla kristniboðs- íns „Nei, pabbi, ég vil ekki fará frá þér". Þau voru nú komin á akurinn. Pabbi setti körfurnar gætilega niður, en börn- in veltu þeim á hliðina og skriðu út úr. Hann fór að vinna á akrinum. Mei-hwa settist á flóðgarðinn og horfði á hann, en litli bróðir veiddi á færi smákrabba, sem nóg var um þarna í vatninu. „Hvað ætlarðu að gera í dag, pabbi?" „Planta rísinn. Sérðu ekki að nágrann- ar okkar eru langt komnir með að planta< Rísplönturnar mínar eru orðnar svo stór- ar, að nú verð ég að koma þeim í akur- inn". Mei-hwa horfði út yfir akrana. Bændur í bláum nankinsfötum sáust allstaðar vera að planta rís. Þeir óðu í vatni upp á mjóalegg, stóðu kengbognir og settu grannar, ljósgfænar plöntur í langar, beinar raðir. Mei-hwa hafði verið með pabba sínum oft áður, þegar hann var að vinna á akr- inum, en þreyttist aldrei af að horfa á hann. Hann háfði alltaf eitthvað nýtt fyrir stafni. Fyrst hafði hann borið á, síðan plægt meS stórum, gráum vatna- uxa, eða bufful og loks fariS um akurinn

x

Ljósberinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljósberinn
https://timarit.is/publication/362

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.