Ljósberinn - 01.03.1946, Blaðsíða 7

Ljósberinn - 01.03.1946, Blaðsíða 7
LJÓSBERINN 47 með herfi, þangað til moldin var orðin mulin og mjúk. Ef ekki gerði því meiri rigningu varð pabbi að dæla vatni á akur- inn. Það var mikið verk og erfitt fyrir liann. Það leiddist henni, og hana lang- aði helst til að hann gæti losnað við það. „Pabbi, hversvegna þarf að veita vatni á rísakrana? Er ekki nóg að vökva þá eins og grænmetisgarðana?" „Það veit ég ekki, barnið mitt. Guð hefir hagað þessu svona. Ef ekki flóir vatn yfir akurinn allan tímann, meðan rísinn vex, skrælnar kjarninn í axinu". „Hvenær er skorið upp, pabbi?" „þegar vel árar eru þrennar uppsker- ur. Vetrarhveitið er skorið upp í maí. Þá eru akrarnir plægðir aftur og veitt á þá vatni, áður en rís er plantað í þá. Gefi Guð nægilegt regn, verður rísinn skor- inn upp í ágúst. Síðan eru settar í akr- ana sætar kartöflur, eða sáð í þá ein- hverri korntegund, sem þroskast best á haustin". Mei-hwa þorði ekki að spyrja meira. Hún vissi að pabbi vildi ekki verða fyr- ir töfum. Hún sá hvernig hann strengdi snúrur yfir þveran akurinn, til þess að raðirnar yrðu beinar. Þá tók hann plöntu knippi, greiddi úr því nokkur strá og gróðursetti þau í leðjuna undir vatninu, °g síðan aftur nokkur strá í fárra þuml- unga f jarlægð, — og þannig koll af koíli, þangað til myndast höfðu margar beinar raðir. Hún vonaði að Guð gæfi nú nóg regn, svo að ekki þornaði vatniðtá akr- uium. En það mátti ekki verða um of. Mikil flóð gátu alveg eyðilagt uppsker- una og þá varð hungursneyð. »Litli bróðir, þarna er krabbi. Sérðu ekki löppina á honum". Litli bróðir kom með færið og á næsta augnabliki lá krabbi spriklandi í körfunni hans. „Hvað ertu búinn að veiða marga krabba, litli bróðir?" — „Sex". — „Þú verður að veiða fleiri, svo það verði nóg í kvöldmatinn". Mei-hwa var farin að hlakka til upp- skerunnar, áður en búið var að planta. Akrarnir voru svo fallegir, þegar rísinn var orðinn fullþioska og náði fullorðnum manni undir hendi. Þá skar pabbi akur- inn, með boginni sigð, batt stór bundin og bar heim á þreskivöll. Að þreskingu lokinni kastaði hann korninu hátt í loft upp með varpsköflu, svo að hismið fauk úr því í allar áttir. Síðan var það hreins- að í myllu, sem margir bændur áttu í sam- einingu. Þar var svo hvítum, fallegum rís ausið í langa, mjóa poka og honum ek- ið á hjólbörum til bæjarins, eftir að búið var að taka það frá, sem með þurfti til heimanotkunar. Loks kom að því að þau færu heim og fengju sér hádegismat. Mei-hwa hjálp- aði til, kynti hálmi og þurrum kvistum undir pottinum og blés í eldinn í gegn- um langt bambusrör. Pabbi bjó til þunna vatnssúpu og sauð í henni sætar kart- öflur. Súpuna skammtaði hann í litlar skálar, en lét kartöflurnar í stóra skál á miðju borði. I tveimur minni skálum á borðinu, voru fiskbitar í annarri, en í hinni grænmeti í olíu og kryddi. Þau tóku til sín úr þessum skálum með mat- prjónum og drukku súpuna með. Síðan hröðuðu þau sér aftur út á akurinn. Pabbi ætlaði að vinna þar fram á kvöld. Veður var yndislegt. Litlu systkinin nutu þess að hlusta á fuglasönginn, eltast við stór, allavega lit fiðrildi, tína skar-

x

Ljósberinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljósberinn
https://timarit.is/publication/362

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.