Ljósberinn - 01.03.1946, Blaðsíða 17

Ljósberinn - 01.03.1946, Blaðsíða 17
LJÓSBERINN 57 Áramótahugleiðing Kæru börn! Árið 1945 er horfið, liðið. Við get- um ekki lifað það upp aftur. Ef við mætt- um lifa það upp aftur, hvað mundum við þá helzt gera? Eg vona að svarið hjá ykkur flestum yrði. Endurbæta það sem aflaga hefir farið. Margt hefir kannske farið aflaga. En ég vona að þið gætuS lagað það á árinu ef þið fengjuð að lifa það upp. En nú skulum við hugsa okkur annað. Við skulum hugsa okkur að ár- ið 1946 sé árið 1945 og við séum að lifa það upp, við skulum reyna að kapp- kosta að endurbæta það sem aflaga hef- ir farið. Ef við höfum gert pabba og mömmu eitthvað á móti, þá skulum við vera því þægari við þau. Við skulum sækja sunnudagaskólann af kappi og út- vega honum einn nýjan nemanda fyrir hvern sunnudag sem við mættum ekki í fyrra. Við skulum hjálpa til að safna í kristniboðssjóðinn, og vera Guði þæg og hlýðin. Svo við getum tekið undir á næsta gamlárskveld. Nú árið er liðið i aldanna skaut og aldrei það kemur til baka. Nú gengin er sérhver þess gleði og þraut það gjorvalt er runnið á eilífðarbraut en minning þess víst skal þó vaka. Að minning þess megi lifa í hugum vorum sem okkur helg minning. Minn- ing um mikið og gott starf og Guði þóknanlegt. Sig. H. Þ. Af vangá hefir láðst að birta þessa „ÁramóU- hugleiðing", en aðeins tveir mánuðir eru liðnir af árinu og kemur hún því að notum enn. Útgef. JÓN ÓLAFSSON: Á SnæfjöIIam (í Bandaríkjunum) Yfir firnindi og fjöll, þakin fannhvítri mjöll, yfir frí&grœnar stórskóga lendur, yfir hyldýpisgjá, gegnum hamarinn blá bar mig hratt sem þá kólfur er sendur. Hér er mikio' sagt frá, enda' er margt hér aS sjá, hvort skal meir vera' að undrast sá krafiur, sem að fjöllunum hlóð og tró& fljótunum slö8 og svo fól síg í bjÖrgunum aftur. — Eða hugur og hönd, sem hrauð* þessi lönd og sem heflaði slétt fjöll og sprungur, sem með íþrótt og þraut lagSi beinslétta braut gegnum berg, yfir firnindi og klungur? Krjúptu maökur á mold, beygðu mikillátt hold! öll þín stórmenska er stormhrakinn reykur. Líttu undrandi önd Drottins almœttishönd — skil hve örlítill ertu og veikur! af að hrjóða—ryðja.

x

Ljósberinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljósberinn
https://timarit.is/publication/362

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.