Ljósberinn - 01.07.1946, Blaðsíða 12

Ljósberinn - 01.07.1946, Blaðsíða 12
128 LJÓSBERINN og þegar það sá djúpið, sem framundan var, lyfti það Eli upp og bar liann í skrúð- göngu í gegnum borgina og heim til hans. Þar lusti það upp dynjandi húrrahróp- um fyrir þessum röska dreng, — og á skammri stundu safnaði það saman mörg- um hundruðum króna handa Eli. En það, sem gladdi hann meira heldur en pening- arnir, var það, að hann hafði með Guðs hjárp bjargað svo mörgum mannslífum. Hefði nokkur af okkur þorað, eins og Eli Rhem, að standa á miðri brautinni, þegar lestin kom þjótandi með ofsa- hraða? (Pétur þýddi). SVEINBJÖRN EGILSSON: Vitni Jesú Allir kannast við hinn mikla kirkju- föður Ágústínus, og hvernig hann fyrir bænir Moniku, móður sinnar, snerist til kristinnar trúar. En hitt vita færri, á hvern hátt Monika snerist til trúar. Þeg- ar hún giftist, þá var henni gefin stúlka, sení var krypplingur, og þessi litla stúlka var ambátt. Hún var kristin og hún vann hylli húsmóður sinnar og fulla tiltrú, og hjá henni fékk þessi tigna kona að heyra um Jesú. Monika snerist til krist- innar trúar óg yfirgaf sitt fyrra nautna- líf, en helgaði allt líf sitt Guði. Jafnvel þó þú sért lítilmótlegur og smár í augum heimsins, þá -getur þú verið boðberi Jesú Kristsvog ljós á vegum ann- ara. Mundu þetta. TvDŒÖí Ei glóir œ á grœnum lauki sú gullna dögg um morgunstund, né hneggjar loft af hrossagauki, né hlœr vi<$ sjór og brosir grund. Gu5 þdö hentast heimi fann, það hið blíða blanda strí'ðu; allt er gott, sem gjörZi hann. r' Ei heldur él frá jökultindi sér jafnan eys á klakad strá, né n'ótrar loft af norfianvindi, sem nístir /ó'rð og djúpan sjá. Gúð það hentast heimi fann þdS hio' stríða blanda blíSu; allt er gott, sem gjbrði hann. Því lyftist brún um Ijósa daga, þá lundin skín á kinnum hýr, því síkkar brún, er sorgir naga og sólarljós með gleöi flýr. HryggSin burtu hverfur skjótt, dögg sem þorni mœr á morni, ung hin raka nálgast nótt. Þú, bró&ir kær, þó báran skaki þinn bátinn hart, ei kvWinn sért, því sefur logn á boðabaki og bíður þín, ef hraustur ert. Hægt í logni hreifir sig sú hin kalda undiralda ver því œtiS var um þig.

x

Ljósberinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljósberinn
https://timarit.is/publication/362

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.