Ljósberinn - 01.07.1946, Blaðsíða 13

Ljósberinn - 01.07.1946, Blaðsíða 13
LJÓSBERINN 129 W.BURTON: ptn JatíU Saga frá London Mactavish, umboðsmáður húseiganda, skelfdist mjög, þegar hann heyrði, að Jane væri horfin. Frú Mactavish settist á stól í eldhúsinu og grét óskaplega. Eftir stutta stund var fregnin flogin um allt nágrennið. Litla eldhúsið hans Mactavish fylltist brátt af forvitnu fólki. Menn komu sér saman um að bíða fram að hádegi. Ef Jane yrði ekki komin þá, skyldi lög- reglunni gert aðvart. Frú Mactavish gaf Jim tesopa og brauðbita. Síðan hélt hann af stað í rannsóknarleiðangur. Um kvoldið kom hann heim í skúr- mn sinn rennandi votur og svangur. Gauksi fór að blaðra. Hann gat ekki skil- ið, hvers vegna Jim var ekki í góðu skapi. En drengurinn leit raunalega á páfagauk- mn, grúfði andlitið í höndum sér og grét i fyrsta skipti um langan tíma. Hjá sorpílátunum stóðu tveir grannar og ræddu saman. Jim heyrði ekki mál þeirra, fyrr en þeir tæmdu föturnar og gengu fram hjá glugganum á kanínu- skúrnum. „Hvar skeði slysið?" . „í grennd við Whitechapel. Það var víst vöruvagn". „Er hún ennþá á St. Bartholomews- sjúkrahúsinu?" „Já. Mactavish segir, að hún verði jörðuð þaðan, þegar Iögreglan gefur leyfi til þess". „Einmitt það. En hvað verður um drenginn?" „Drenginn. Tja — hann fer sjálfsagt á munaðarleysingjahælið. Hann hefur verið þar áður". „Þaðer leiðinlegt fyrir hann. Þetta er reglulega geðugur piltur". „Hann er það. En við fátæklingarnir höfum víst nóg með okkur'. Raddirnar dóu út, en Jim var búinn að heyra nóg. Það var eins og kanínuskúr- inn hringsnerist fyrir sjónum hans, ásamt kassanum, borðinu og páfagauknum. Jane var dáin. Hin góða Jane frænka var dá- in, og hann átti að fara á munaðarleys- ingjahælið. Þegar fór að skyggja, vafði Jim svartri dulu yfir búr páfagauksins, stakk „Ro- binson Crusoe" undir jakkann sinn og yfirgaf kanínuskúrinn. Hann stanzaði fyrir framan dyrpar og leit yfir herbergið í síðasta sinni. Honum virtist Alexandra prinsessa horfa til sín hryggum augum. Þarna stóð stóllinn frá Anthony og þarna hékk bókahillan, sem hann hafði dreymt um að eignast fulla af góðum bókum. Andlit hans var næstum afmyndað af sorg. Nú varð hann að yfirgefa þetta at-

x

Ljósberinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljósberinn
https://timarit.is/publication/362

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.