Ljósberinn - 01.07.1946, Blaðsíða 18

Ljósberinn - 01.07.1946, Blaðsíða 18
134 LJÓSBERINN Skammir og ljótur munnsöfnuSur rigndi yfir hann daglega. Og oft var hann bar- inn. Meðan Jim var hjá Jane þyngdist hann, en nú varð hann magur og kinn- fiskasoginn. Honum leið bezt, þegar hann stóð við stýrið á „Lissy", en húsbóndi hans, ásamt „King", fylgdu hestinum eftir meðfram fljótsbakkanum. Þá gat hann látið sig dreyma fagra drauma í næði. Á þeim stundum leið hugur hans langt í burtu, langt út fyrir strendur Englands, yfir höfin til Anthonys á „Blue Jacket". Þegar hann stóð með stýrissveif- ina í hendinni, og átti að gæta þess að báturinn héldist á réttum kili, lét hann sig dreyma, að hann væri um borð í „Blue Jacket". Stýrissveifin er stórt stýr- ishjól, og hann stýrir alls ekki í lygnum, enskum skipaskurði. Nei, hann er stadd- ur í Magellanssundi og verður að hafa vakandi auga á skerjum og grynning- um. Jim Parvis skipstjóri, veit glöggt um þá miklu ábyrgS, er á honum hvílir. Of- urlítil mistök geta hæglega steypt þess- um stolta sæsvani á kaf í brimlöSriS, og brotið hann í spón. En hann er þaul- kunnugur á þessum slóðum. Hann þekkir gjörla skerin og boðana. Aðeins hann einn getur stýrt skipinu heilu og höldnu. — „Blótsami-Jens", hesturinn og hundur- inn, eru horfnir úr vitund hans. Og hæðirnar í fjarska eru orðnar að fjöll- um í óvinveittu landi. Ibúarnir liggja í leyni, vopnaSir spjótum og örvum. ÞaS er kvöld. Ljósin í gluggum húsanna og bændabýlanna eru alls ekki lampaljós. Það eru flöktandi logar af bálum þeim, sem hinir frumstæðu íbúar landsins hafa tendrað. Og þegar áfangastaSnum er náS, er hann ekki staddur í litlu fljótsþorpi, heldur í Buenos Aires eSa New York. — En koíhiS gat fyrir, aS veruleikinn yrSi miskunnarlaus, og vekti hann óþægilega upp af draumum sínum, eins og t. d. daginn, sem honum fataðist við stýrið. Það var lítill flutningur um borð, og „Lissy" var þess vegna nokkuð völt. Jim var eins og venjulega meS hugann langt burtu og tók því ekki eftir, aS bátinn bar dálítiS af leiS. I einni svipan rak „Lissy" burt frá bakkanum fyrir straumi og vindi. DragreipiS dróst til, og áSur en nokkurn varSi lá hesturinn í skurS- inum. FormælingahrySja skall á. Jim sleppti stýrinu og greip langa stöng. Og honum tókst til allrar hamingju að ýta „Lissy" upp aS bakkanum. Honum varð fyrst hugsað til hestsins. Hvað hafði orðið um hann? Hann var heill á húfi, sem betur fór. Að vísu náSi vatniS honum hátt, en hann var ómeiddur. Skurðbakkarnir voru mjög brattir, svo að það var ekki hlaupið að því að koma hestinum upp. En það tókst þó eftir nokk- urt stríð. Jim hélt annars mikið upp á þessar bátsferðir. Hefði King ekki verið, og ef „Blótsami-Jens" ekki stöðugt verið undir áhrifum áfengis og þess vegna alltaf jafn ofstopafullur, þá myndi Jim áreiðanlega hafa kunnað prýðilega við sig. Það var dásamlegt fyrir stórborgardreng, sem var vanur þröngum, óhreinum götum og ryk- megnu lofti, að sjá sumarskraut enskrar sveitanáttúru. Hann sá græna grasfláka, þar sem einstök trp stóðu hér og þar, stórar hjarðir af búpeningi á beit og lítil sveitaþorp meS litlum, hvítgráum kirkj- um. Framh.

x

Ljósberinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljósberinn
https://timarit.is/publication/362

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.