Ljósberinn - 01.11.1952, Blaðsíða 7

LJOSBERINN
107
sé einkennilega innanbrjósts, er við göngum
um þennan aldna helgidóm. Uppi við einn
vegginn stendur líkneski af Búddha krýní
blómum, og tvær konur krjúpa á kné frammi
fyrir því, en presturinn, klæddur fótsíðum
kufli, sköllóttur, aðeins með hárvönd upp frá
hvirflinum, heldur fram samskotabauk til að
taka á móti fórnunum.
Höggvið er í stórar steintöflur, hvernig
fari fyrir þeim manni, sem gerist brotlegur
við lög Búddha.
Presturinn segir okkur, að á hverju ári
komi pílagrímar þúsundum saman til hofsins
til að öðlast hlutdeild í helgidóminum. Hof-
ið hefur nefnilega inni að geyma tönn (þar
af nafnið Tannarhof), sem sagnir herma, að
sé úr Búddha, og hennar er vandlega gætt
undir loku og lás í sérstöku herbergi.
Það er hugléttir að koma út úr hofinu, og
tími er til kominn að hugsa til heimferðar.
Á leiðinni til járnbrautarstöðvarinnar mæt-
um við fíl með ökusvein á bakinu. Stór og
kraftmikill kjagar hann niður eina götuna.
Aftur sitjum við í lestinni. Sólin er fyrir
skemmstu gengin til viðar, og hitabeltis-
myrkrið skellur á, eins og því sé bleypt út
úr poka. í litlu kofunum er brátt kveikt á
litlum tólgarkertum. Á járnbrautarstöðinni
hlaupa starfsmenn um með blys í höndunum,
og öðru hvoru slær bjarma af báli í skógar-
rjóðri. Flöktandi logarnir varpa draugaleg-
um skuggum inn á milli beinvaxinna kókós-
pálmanna. Einn og einn neisti lýsir inn á
milli blaðanna. Nóttin hefur grúft sig yfir
Ceylon.
Spyrji einhver Ceylonbúa, hvernig hann
lifi í dag, mun spyrjandinn fá jákvætt svar.
Á Ceylon finnst ekki hin sára fátækt, eins
og t. d. á Indlandi, og leiti maður í hagskýrsl-
um, sést, að landið flytur út fyrir 808 (/2 millj.
kr. á ári og inn fyrir 636 millj. kr.
Það sem að mestu gerir kleift að flytja svo
mikið út, er hið hagkvæma loftslag. Á eyj-
unni rignir allt árið um kring, og þetta gerir
unnt að rækta te í hærri héruðunum. Te frá
Ceylon er víðfrægt. En eins og áður er sagt,
byggir landið einnig á góðri aðstöðu til að
rækta kókós, gúmmí, hrísgrjón o. s. frv. Þörf
þess sjálfs er lítil. Meðal maður er ánægður,
ef hann fær skál með soðnum, köldum hrís-
grjónum í mál. Og ekki fer svo mikið í klæðn-
aðinn. Tízkan er ekki breytileg þar, og hit-
inn hefur það í för með sér, að menn vilja
helzt klæðast sem minnstu. Bæirnir eru smá-
ir, og þess vegna mætir maður ekki svo mörg-
um af þeim vandamálum, sem stórborgir
hafa við að glíma.
Með rétti getur maður sagt, að Ceylon er
perla Austurlanda.
------yiu----