Ljósberinn - 01.11.1952, Blaðsíða 9

LJDSBERINN
109
„Mai-tsai! Mai-tsai!“ hrópar einhver. Ging
Lin lítur upp og sér mann standa uppréttan i
bát skammt frá þeim. „Kaupið grænmeti!
Kaupið grænmeti!“ hrópar hann. Amma gamla
rís þá á fætur og svarar í sama tón: „Græn-
meti! Grænmeti!" Grænmetissalinn rær að
bátshliðinni þeirra, og amma kaupir af honum
spínat og sætar kartöflur í kveldmatinn. Hún
þarf ekki að ónáða sig í land til að kaupa til
heimilisins. — Nú gerðust þau stórtíðindi, að
Ging Lin og Kai Ming eignuðust litla systur.
Hún fæddist um borð. Og var hún kölluð „Litla
systir þriðja“, af því að hún var þriðj a barn
fjölskyldunnar. Þeim þótti strax vænt um
hana, systkininum, en foreldrar þeirra höfðu
búizt við dreng og voru síður en svo ánægð.
„Enn einn ómaginn,“ sögðu þau ólundarlega.
Kínverjum er ekki vel við að eignast margar
dætur, en synir verða aldrei of margir. — Ging
Lin var mömmu sinni hjálpleg við að gæta
„Litlu systir þriðju“. Hún lét hana sitja i fetli
á bakinu á sér. Kai Ming situr á dekkinu og
hnoðar reykelsissteina handa hjáguðunum.
Þegar litla systir fer að geta skriðið, bindur
mamma snæri um mittið á henni og tyllir
henni, svo að hún falli ekki fyrir borð. — Nú
hafði pabbi þeirra ekki komið heim í marga
daga, og peningar voru engir eftir um borð til
að kaupa mat fyrir. Mamma þeirra ferjar fólk
yfir fljótið og fær fyrir það nokkra aura í hvert
skipti. Hún rær með tveimur árum, en Ging
Lin og Kai Ming róa hvort um sig með einni
ár, hvort á sitt borð. Það er gaman að geta
hjálpað mömmu.
káetunni var nærri búin að vinna bug á
honum, en hann harkaði af sér, og krabb-
arnir misstu af matnum í það sinn.
Nóttin varð honum ekki róleg, en hann
vaknaði samt mjög snemma, og hann fann
strax, að hann var miklu betri en daginn
áður. Sjógangurinn var nú allmikill, og hann
heyrði, hvernig öldurnar skullu á skipshlið-
inni með jöfnu millibili.
Hann fann nokkrar kexkökur í poka, sem