Ljósberinn - 01.12.1952, Blaðsíða 12

124
LJDSBERINN
HVER Á NÝJA-SJÁLANDI
risastórum kauri-trjám — barrtrjám, sem að-
eins finnast á Nýja-Sjálandi. Þar getur þú
farið á skíði og iðkað svig á eldfjöllunum,
sem gnæfa 2—300 m upp yfir landslagið um-
hverfis þig. Eða þú getur starað gagntekinn
á heitu landsvæðin, þar sem leirinn sýður
eins og hafragrautur, og þar sem hverirnir
eru nægilega heitir til að sjóða í miðdegis-
verð. Hér gjósa hverirnir mörg hundruð fet
upp í loftið, og andrúmsloftið er þrungið
brennisteinsfýlu.
Ef til vill lýkur þú þessari hnattför þinni
í Wellington — höfuðborg Nýja-Sjálands. Og
ef þú ert Norðmaður, munt þú brátt komast
að raun um, að borgin líkist Bergen, byggð
eins og hún á hjöllum upp eftir bröttum hæð-
um umhverfis höfnina.
Ný-Sjálendingar standa ekki á höfði eins
og almennt er álitið að þeir geri, en margir
af siðum okkar eru öfugir.
Jarðarber og rjómaís, lambasteik og grænar
baunir, sund og undirbúningur sumarleyfa
fylgjast að með jólahátíðinni. Um páskaleytið
læra börnin í sunnudagaskólanum um vor-
blóm og plöntur, sem eru táknrænar fyrir
upprisuna og hið nýja líf, en það er haust,
og náttúran býr sig undir hinn langa hvíldar-
tíma.
Sólin kemur upp á Nýja-Sjálandi meiru en
12 tímum fyrr en á íslandi, og meðan þú
smjattar á jólamiðdegismatnum, sofum við
og minnumst hátíðarinnar hjá okkur.
Engir ormar eða slöngur.
Ný-Sjálendingar kalla eyjarnar sínar tvær
„land Guðs sjálfs“. Við erum áreiðanlega ekki
einir um að gera kröfu til þessa titils, en
landið okkar er annað þeirra tveggja lanria
í heiminum, sem er laust við orma og slöng-
ur, og hvað getur líkzt meira Edensgarði á
hinum fyrstu dögum en það? Fyrstu dýrin
yfirleitt, sem voru á Nýja-Sjálandi, voru flutt
inn af Englendingum 1769. Cook skipstjóri,
sem varð fyrstur hvítra manna til að stíga á
land, hafði þau meðferðis, og svo kom við-
bót í byrjun 19. aldar með CMS (Church
Missionary Society) — kristniboðum, sem
settust að í landinu norðanverðu. Fyrir þann
tíma voru þar aðeins fuglar og fiskar, og
hinir innfæddu, Maoríar, höfðu engar áhyggj-
ur út af kjötréttunum.
Maoríarnir, hörundsbrúnir, vel vaxnir og
laglegir menn, komu til landsins á opnum
bátum sínum á 13. og 14 öld. Þeir kölluðu
land sitt ,,Aotearoa“ — Land langa, hvíta
skýsins — og ættflokkurinn dreifðist og
ELDAO í HVERI