Ljósberinn - 01.12.1952, Blaðsíða 22

134
LJDSBERINN
ennar
2),
'om
fœr að búa hjá pabba og mömmu.
Hún er allra augasteinn,
ennið bjart og svipur hreinn.
JDLASAGA I LJDÐUM EFTIR A
II.
í bæinn Dóra dag einn fer
að dást að öllu, sem þar er.
Dóttur sinni með er mamma,
mikið þœr um götur þramma.
Jólagjafir góðar sjá,
er gefa ungri stúlku má.
Pabbi á stóran bóndabœ
og barrtré sígrœn undir snœ.
Hann á kindur, kýr og hesta,
kálfa, hœnsn og uxann bezta.
Skundar hann um skógarslóð,
skoðar þar sitt grenistóð.
Dóra þaðan heyrir högg,
hendist upp á fœti snögg,
hleypur út að hrópa og kalla,
en heyrir aðeins grenið falla.
Sorg að Dóru setur þá,
sem þó pabbi bœgir frá.
Sjá þœr brúðu og bílafjöld,
börnin eru glöð í kvöld,
en loks er orðið lítið gaman,
sú litla er þreytt á öllu saman,
labbar heim í huga sneypt
og hefur engar gjafir keypt.
III.
Dóra út í eldhús gekk,
eitthvað lá þar stórt á bekk.
Pabbi hefur krafta í kögglum,
kom með fang af skrítnum bögglum.
Dóra er feikna forvitin,
fljótt í stofu er rekin inn.