Vikan


Vikan - 07.02.1952, Blaðsíða 1

Vikan - 07.02.1952, Blaðsíða 1
16 síður Verð 2,50 Nr. 6, 7. febrúar 1952. J)U p^¥l K AN DÆTUR HIMINSINS rjúfa aldrei tryggð sína. Tjá-Ú-Njang gleymir ekki manni sínum, Tsæ-Jong, enda pótt hann virðist gleyma henni við auð og völd í f jarlægum landshluta. Hún elur önn fyrir foreldrum hans og þegar þau verða hungrinu að bráð, leggur hún land undir fót til að opinbera honum villu veg- ar síns. En Tsæ-Jong varð fyrir því óláni að láta framann slá ryki í augu sér. Njú prins neyðir hann til að kvænast dóttur sinni, Njú-Tjí prinsessu. Prinsessan er Jireinlynd. Hún á líka sína tryggð. Henni ^verður ljóst, að hugur Tsæ-Jongs dvelst Jöngum hjá Tjá-Ú-Njang. Þá býðst hún sjálf til að fara og sækja Tjá-Ú-Njang. En þess gerist ekki þörf, því að Tjá-U- Njang er þegar komin á vettvang. Tsæ- Jong sér villu vegar síns og iðrast. Og konurnar tvær taka saman höndum til að græða þau sár, sem orðið hafa. Þannig má segja í fáum orðum aðalefni PI-PA-KI, kínverska leikritsins, sem Leik- félag Reykjavíkur hefur sýnt undanfarið "við verðugar vinsældir: það fjallar um Jiina eilífu baráttu í mannssálinni milli auðs og valdafíknar annars vegar, vizku lijartans hins vegar. Mál þess er einfalt pg fagurt. En þó að boðskapur þess sé Ibjartsýnn: sé í raun og veru lofsöngur um manninn, mátt hans, drauma og ást, þá .kyndir undir bitur ádeila: Njú prins er dramblátur og sjálfselskur. Með svikum neyðir hann Tsæ-Jong til að ryfta gömul heit og kvænast dóttur sinni, Njú-Tjí prinsessu. Og framfærslufulltrúinn þver- ækallast við að deila út korni, enda þótt fólk bíði dauðans og hlöðurnar séu fullar. En þrátt fyrir öll svik í heiminum mun hin hreina ást Tjá-Ú-Njang hljóta sigur að leikslokum. Yfirráð hinna ófyrirlátssömu í heiminum mun um síðir taka enda. Leikrit þetta hefur hlotið mikið og verð- skuldað lof. Með sviðsetningu þess gerði Gunnar R. Hansen leikstjóri þann atburð, sem ólíklega mun líða skjótt úr minni fólks. Því að einmitt svona leikrit geta •orðið afar rík í minningunni. Einstök at- 'riði skjótast upp í huga manns árum síð- ar við starf, í raunum: þau gerast föru- nautar manns. Og ef til vill er gildi leik- rita réttast metið eftir því, hversu lengi þau verða samferða manni frá því tjaldið fellur að leikslokum. B. Erna Sigurleifsdóttir (Tjá-Ú-Njang), Guðbjörg Þorbjarnardóttir (Njú-Tjí prinsessa). Hjálmar R. Bárðarson tók myndina.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.