Vikan


Vikan - 30.10.1952, Blaðsíða 2

Vikan - 30.10.1952, Blaðsíða 2
2 VIKAN, nr. 42, 1952 I FRASOGUR FÆRANDI PAÐ er kominn tími til að karlmennirnir hætti þessum láta- lætum. Það eru góð fimmtíu ár síðan þeir byrjuðu að skrökva því að sjálfum sér og öðrum, að kvenfólkið hefði einkarétt á pjatti °g prjáli. Og það er kominn tími til að þeir hætti þessu og snúi sér að staðreyndunum með festu og karlmennsku. En þær hljóða svona: Karlmenn eru að minnsta kosti eins miklir fatasnagar og konur, bara hafa þeir ekki kjark í sér til þess að játa það. Sannleikurinn er sá, að þetta er orðið sálfræðilegt atriði. l»að er komið djúpt inn í karlmannssálina og nærri gróið yfir, að karlmenn séu ekki prjálgefnir, og hafi aldrei verið, og muni aldrei verða. Og þó er hitt auðvitað það sanna í málinu, að þeir standa þarna að minnsta kosti jafnfætis kvenfólk- inu, ef ekki skrefi framar, eða tveimur. Bara hafa þeir ekki manndóm í sér til þess að játa þetta, ang- anórurnar. ÞeJK leyna sannleikanum eins og lauslátar piparjómfrúr. I»eir hlægja hæðnislega, þegar talið berst að, tisku, ypta óxlum þreytulega, þegar konurnar þeirra benda þeim í búðarglugga. Og stelast svo í sultutauið, eins og fimm ára krakkar, þegar þeir þykjast vissir um, að engin sála sjái til þeirra! Eintóm látalæti! Það er senni- lega ekkert til pjattaðra í heim- inum en pjattaður karlmaður. Hann hikar ekki við að kaupa sér fimmtán hundruð króna frakka, ef hann heldur að frakk- inn geri sig stæðilegan og stóran, herðabreiðan og myndarlegan — og ríkmannlegan. Og hikar svo ekki við það, bölvaður kjóinn, að Ijúga því að konunni sinni að gömlu frakkarnir hafi verið svo óttalega kaldir. EkKI skortir hann heldur lymskulegar afsakanir, þegar hann þarf að láta pressa buxurn- ar sínar, sem er oft. Hann getur ekki sagt, að pressaðar buxur séu heitari en ópressaðar; jafn- vel meinlausustu eiginkonur eiga bágt með að trúa þessháttar æfintýrum. Hvað gerir hann þá? Jú, hann talar um að ópressaðar buxur séu „sjúskaðar", að þær beri vott um hirðuleysi, að það sé hollara að ganga í pressuðum buxum nú á dögum en ópressuð- um, ef menn ætli að komast áfram í lífinu. Sem er auðvitað eintóm- ur fyrirsláttur. Mannauminginn trúir því bara, að hann sé fallegri með brot í buxunum en engin brot — og er sá dæmalausi asni að skammast sín fyrir þetta. O G svona gengur þetta og það verður hálft líf tískuherrans að telja sjálfum sér og öðrum trú um, að hann sé alls enginn tísku- herra og hugsi aldrei um föt hvað þá meira. Og hann gætir þess vandlega að gera gys að konunni sinni, þegar hún kemur heim með nýstárlegan hátt; það er hans máti að undirstrika hið algera frjálsræði sitt á þessu sviði mann- lífsins, það dauðans kæruleysi og tómlæti, sem hann vill fá menn til að trúa að.auðkenni alla hans afstöðu til fatnaðar. Og svo skýst hann í spegilinn og sléttir á sér hárið. Vel á minnst: hárið. Skyldi nokkurntíma í veraldarsögunni hafa verið farið með annað eins fals og fleipur eins og þetta, að aðeins konur fylgist af áhuga með því sem er að gerast um og ofan við eyrun á þeim? Auðvitað láta konurnar liða á sér hárið. En sé það eitthvað hneykslanlegt, þá eiga karlmennirnir að hætta að klippa sig — já, og gera einum betur: að láta krúnuraka sig kyrfilega einu sinni á ári, og vera þannig búnir með og lausir við þetta bannsetta hár. En það er nú eitthvað annað'. Karlmaðurinn fer til klipparans að minnsta kosti einu sinni í mán- uði (sem er oftar en flestar kon- ur fara á hárgreiðsíustofu), og þar er hann klipptur og skorinn og þveginn og skafinn og kembd- ur — bg speglaður — uns hann glansar eins og nýþvegnar nælon- buxur. Auðvitað er þetta sjálfsagt. En hvað hafa þá konurnar brotið af sér? KaRLMAöURINN felur á sér tískurófuna undir heldur lit- lausum jakkafötum. En svo byrj- ar hann að leika á sjálfan sig og almenning — að punta upp á pok- ann. Öll viðleitni hans beinist úr þessu fyrst og fremst af því að sigrast á hversdagsleikanum — bölvuðum jakkafötunum. Hann byrjar að hengja skrautið á sitt persónulega jólatré: skórnir, sokkarnir, skyrtan, vasaklúturinn í brjóstvasanum, festin á arm- bandsúrinu — allt miðar þetta að því að gera manninn sem mynd- arlegastan, glæsilegastan — FALLEGASTAN. Hann er tísku- brúða í hjarta sínu, eins og hann hefur verið öldum saman, glys- gjarn kavaler, ósvikinn afkom- andi karlanna, sem söfnuðu silfur- hnöppum á treyjurnar sínar og öfunduðu útlendinga, sem höfðu efni á hælaháum skóm og púðr- uðum hárkollum. AöEINS vill svo til, að það er ekki tíska núna, að karlmenn játi glysgirni. Nú skal það heita kvenf ólkið eitt, sem sé pjattað. Og þess vegna bera karlmennirnir utan á sér meinlegt glott og búa til margar meinlegar glósur um tiskudans kvenfólksins. Og það þótt þeir séu kannski ný- komnir frá Ameriku í rósóttum nærbuxum. . G.J.A. Pósturinn Svar til Pollýar, Svöfu o. fl. Við höfum fengið nokkur bréf með beiðnum um þennan texta. Hér er hann, gjörið svo vel. Litla stúlkan mín. Þú ert ljúfasta yndið með augun blá, sem alltaf f inna nýtt að skoða' og sjá, þau brosa tíl min björt og skær og blika eins og stjörnur tvær. Eins og ljósálfur dansar þú lipur og smá og það Ijómar kæti og sólskin á brá. ,,Sko, ég er svo fin og ég kem til þín", segir jólarósin mín. í>ú ert draumfagra blómið, — sem grær á grund og gleði mína vekur hverja stund. Það er sem svanur syngi blítt og silfurbjöllur klingi þýtt þegar hjalið þitt ómar með indælum hreim; það er ekkert fegra um gervallan heim. — Ég leita til þín. — og lífið mér skín þú ert litla stúlkan mín! Þ. H. skóla norðanlands næsta vetur (1953 —5JfJ en ég veit bara ekki hvert ég á að snúa mér til að fá utanáskrift- ina. Og vona ég því að þú bœtir úr þessum vanda fyrir mig með þínum góðu ráðum og vísir mér á einhvem skóla ? 2. Hvenœr þarf að senda umsókn- ina fyrir veturinn? (1953—5Jf). 3. Hvaða litir fara mér bezt ég er skolhœrð með möbrún augu og dökka, húð ? 1.—2. Bezt er fyrir þig að ákveða fyrst hvaða skóla þú vilt vera á og fckrifa svo forstöðukonu þess skóla varðandi allar upplýsingar. Norðan- lands eru t. d. húsmæðraskólar á Hallormstað 'í Suður Múlasýslu, Laugum í Suður Þingeyjasýslu, Laugalandi í Eyjafjarðarsýslu og Elönduósi í Húnavatnssýslu. 3. Þú ættir að klæðast hlýlegum og ríkulegum litbrigðum en forðast kalda liti eins og t. d. blátt. LESIÐ ¦ hinar dularfullu kynjasögur í ¦ SAMTlÐINNI. 10 hefti (320 bls.) ¦ árlega fyrir aðeins 35 kr. Sendið : áskriftarpöntun, og þér fáið tíma- : ritið frá síðustu áramótum. Ár- : gjald fylgi pöntun. Kœra Vika! Mig langar til að biðja þig um birtingu á vinningarskrá happdrœttis Olympiunefndar, er draga átti í 29. júní 1952. Ómar. Aðeins þrír vinningar eru ósóttir í happadrætti Olympíunefndar. Núm- er þeirra eru 9478, 35465 og 22252. DREKKIÐ eca'á IS-KALT Kæra Vika! 1. Mig langar mikið í húsmæðra- Hendur húsmóðurinnar vinna allskonar störf — en það þarf ekki að skaða þær neitt. „NIVEA bætir úr því". Skrifstofuloft og inni= ¦vera gerir húð yðar föla og þurra. „NIVEAbætirúrþvi" Slæmt veður gerir huð yoar hrjúfa og stökka. NIVEA bætir úr því. - . því að Niveaskrem hefir inni að halda euzerit, sem er skylt huðfitunni. Pess vegna gengur pað djúþt inn i huðina, og hefir áhrif langt-inn fyrir yfírborð hörundsins. Þess vegna er Nivea*krem svo gott fyrir huðina. í CREMB Otgefandi VTKAN H.P., Reykjavík. — Ritstjóri og ábyrgðarmaður: Gísli J. Ástþórsson, Tjarnargötu 4, sími 5004, pósthólf 365.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.