Vikan


Vikan - 27.11.1952, Blaðsíða 3

Vikan - 27.11.1952, Blaðsíða 3
VIKAN, nr. 46, 1952 FERÐAFELAG ISLANDS er félag allra landsmanna Þaö á aldárfjórðungsafmæli Lárus Ottesen framkvœmdastjóri F.I. -PaNN 27. nóvember 1927 stofn- uðu 63 menn Ferðafélag Islands. í þessari viku — 25 árum síðar — er fé- lagið orðið eitt hið f jölmennasta á öllu landinu með rösklega 6,000 meðlimi. Það var stofnað í því augnamiði að stuðla að auknum ferðalögum almennings á Islandi. Það hefur rækt hlutverk sitt með sóma. Það reisti fyrsta sæluhúsið í Hvítárnesi 1930, og nú á það átta sæluhús í óbyggðum og enn fleiri eru á prjónunum. Það hefur frá upphafi átt mæta forystumenn.^ Jón Þorláksson borg- arstjóri var fyrsti forseti félagsins, þá Björn Ólafsson stórkaupmað- ur, þá Gunnlaugur Einarsson læknir, þá Jón Eyþórsson veðurfræðing- ur og nú hin síðustu ár Geir Zoega vegamálastjóri. Það hefur beitt sér fyrir ótal ferðalögum, lengri og skemmri. Fyrsta skemmtiferðin var farin 21. apríl 1929; það var út á Reykjanes. 1 ár hefur það efnt til margra sumarleyfisferða i byggð og á öræfum (dæmi: Breiðifjörður, Barðaströnd, Vestfirðir, Isafjarðardjúp, norð- urleiðin til Mývatnssveitar, Dettifoss, Ásbyrgi, Axarfjörður, Fljóts- dalshérað, Austfirðir) og fjölda skemmri ferða. Og í vetur verður ekkert lát á ferðalögunum. 1 fyrstu árbók Ferðafélags Islands (kjörorð þess er annars: „Ferða- félagið er félag allra landsmanna"), sem kom út 1928, er meðal annars grein eftir Sigurð Nordal sendiherra. Hún heitir Gestrisni byggða og óbyggða. VIKAN birtir hér, með leyfi Ferðafélagsins, kafla úr rit- gerð hans: Geir Zoega, vegamálastjóri, forseti Ferðafélags Islands. II. U. W6llSlíe[l" í einni af bókum sínum um framtíðarskipulag beimsins borið fram þá hugmynd, að upp þyrfti að rísa stétt manna, er bæri frá að hæfileikum, uppeldi og mannkostum, og setti sér það mark að verða leiðtogar og stjórnendur mannkynsins. Ein af þeim kröfum, er gera skyldi til þessara manna, var sú, að hver þeirra færi hálfan mánuð á ári upp í fjöll og óbyggðir, einn síns liðs. Það vakir fyrir honum, að slíkt ferðalag væri hið bezta ráð til þess að kenna manninum að treysta sjálfum sér, horfast í augu við til- veruna, greina sundur aðalatriði og aukaatriði lífsins, hressa og herða líkama og sál. Öræfin eiga líka sína gestrisni, svipmikla og stórfellda, bláfjallageim og heiðjöklahring, sem enn þá betra er að kynnast sjálfur en lesa um hjá skáldun- um, því að orðin ná skammt til þess að lýsa hátign óbyggð- anna og friði. Bin dagleið um öræfi er að hressingu á við margar í byggðum. Þa2j eina, sem ástæða er til þess að óttast, er langvarandi óveð- ur. Fáeinar dembur eru ekki nema skemmtileg tilbreyt- ing fyrir þann, sem hefur kunnað að búa sig heiman. En 1 langviðrum er sjald- an vont veður nema Geir Zoega vegamála- stjóri er forseti F.I. og Pálmi Hannesson rektor varaforseti. En með- stjórnendur eru: Gísli Geirsson bankafulltrúi, Guðmundur Einarsson myndhbggvari, Helgi Jónasson frá Brennu, Jón Eyþórsson veðurfrœðing- ur, Lárus Ottesen fram- kvœmdastjóri, Þorsteinn Jósefsson rithöfundur, JóJiannes Kolbeinsson trésmiður, Hallgrímur Jónasson yfirkennari og Þórarinn Björnsson full- trúi. öðrumegin við vatnaskil hálendisins. Sunnanbrælan endar á Hveravöllum og þá er sólskin og sunnanvindur norður i haf, og norðansvækjan nær ekki nema suður í Gránunes. Sá sem fer í ferðalag um óbyggðir, og getur skapað sér áætlun jafnóðum, getur líka valið sér veður miklu meir en niðri í byggðum. Reyndu að koma í tjaldstað á fögru sumarkvöldi eftir hæfilega langa göngu með háfjallablæinn í blóðinu og góða samvizku áreinslunnar í hverjum lið. Þú þarft að slá tjaldi, leysa föggur, kveikja eld, sjóða mat, koma fyrir svefnpoka, hafa allan veg og vanda af sjálfum þér. Það er enn þá betra en koma á bæ, hima inn í stofu og bíða þess, hvað við þig verði gert. Svefninn er ótrúlega vær, loftið hreint, hvíldin þæg, og þú vaknar ekki um morguninn við skil- vindusón eða hænu, sem er að verpa. Þú vaknar endurfæddur, kemur út úr tjaldinu og finnst heimurinn nýr og ósnortinn eins og hann hafi verið skapaður í nótt. Ef til vill hefurðu geng- ið daginn áður um brunahraun og auðn- ir og tjaldstaðurinn er Hveravellir eða Landmannalaugar, iðjagrænn blettur með heitu vatni. Þá finnurðu, að þú ert að kynnast Islandi, andstæðum þess, harðleikni og blíðu, tign og yndi, eins og það væri að hvisla að þér leyndarmálum sínum." Þorsteinn Jósefsson tók myndina, sem hér er fyrir neðan: tveir ferða- langar og Loðmundur í baksýn. Nú er fjölmennt á þessar slóðir árlega, fólkið er farið að taka ferðalögin eins og sjálfsagðan hlut, það er að komast i nánari tengsl við landið og farið að meta fegurð þess. Þar á Perðafélag Islands mikinn hlut að máli. Það hefur í 25 ár brýnt fyrir fólkinu, að óvíða í heiminum sé önnur eins náttúrufegurð eins og einmitt í þessu landi. Það hefur líka ósjaldan auðveldað því ferðalög- in, kennt því að ferðast, og hvað eftir annað unnið brautryðjandastarf í ís- lenzkum óbyggðum. Það er af sem áður var, þegar menn renndu varla augum út fyrir sýslumörk sin og al- menningur leit á ferðalög sem svaðil- farir.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.