Vikan


Vikan - 23.10.1958, Blaðsíða 11

Vikan - 23.10.1958, Blaðsíða 11
fæti á móti tveimur með vinstri og hugsar með sér: „Hún er nú ekki sem verst þessi, ljóshærð og hnell- ii\. . . ég skal svei mér reyna að fá eitthvað út úr kvöldinu . . . en hún er heldur mikið máluð . . . skyldi henni finnast ég vera gamall kall. .. hvað myndi Sigurlína segja, ef hún sæi mig núna... það er ljóta djöfuls vesenið að kunna ekki að dansa... æ, þar steig ég á tána á henni. . ." Parið gengur af gólfinu áður en lagið er búið, daman fer snúðugt á undan og lítur ekki við manninum, sem hneigir sig svo brakar í mjöðmum. Siggi háseti hefur hringt til tveggja kunningja og boðið þeim heim i herbergi. Nú eru bara tvær vodka eftir og heldur að Ufna yfir samkvæminu. Það er rætt um siðustu siglingu . . . Hambórg var það . . . það er nú staður, sem talandi er um... en nú er vist verið að hreinsa eitthvað til í St. Pauli — ,,fyrir minn smekk var það nú eini staðurinn, sem eitt- hvað var varið í. . . eða manstu eftir þessari með staurfótinn, Siggi?" Bráðum er ekki nema ein vodka eftir ,,Nú förum við á ball." MMHHHBSH ein vodka, tvær vodka Þú kemur með mér. KLUKKURNAR ganga báðar í ellefu og Isborgarbar- inn að tæmast. Bargestirnir eru búnir að hreiðra um sig í anddyrum verzlana í ná- grenninu, — eitthvað verður að gera til að fá út úr kvöld- inu — og æpa þar að sak- lausum vegfarendum, sem eru að flýta sér heim í hátt- in. Sama sagan á „ranghal- anum". Þeim, sem ekki tókst að slá fyrir einni og því síð- ur f yrir aðgöngumiða á dansleik, hefur farið að leið- ast innan dyra ... allir sem áttu peninga farnir til að „fínansera" hver sinn hóp, og þvi taka þeir sama ráðið og Isborgargestirnir, fara út á götuna og gera sér far um að hrella vegfarendur. Lögreglan er hvergi nærri. Það fjölgar um manninn fyrir framan danshús borgar- innar. Bílana ber að i röðum, skammt frá anddyrinu og einhver viðskipti eiga sér stað, peningar skipta um eig- endur, og tilvonandi ballgest- irnir gyrða sig til áður en stigið er út úr bílnum. Svo er lagt til atlögu. Þeir piskra saman margir hverjir, áður en þeir kaupa miða, sumir J hinkra við dálitla stund og bíða þess, að einhver kunn- j ingjakona láti sjá sig, eiga þá við hana nokkur orða- skipti og biðja hana fyrir böggul inn á ballið. Þegar öllu umstangi er lokið eru miðarnir keyptir — 65 krónur þar plús fata- geymsla. Við dyrnar standa þrír þrekvaxnir menn. Einn þeirra tekur við miðum, hinir tveir standa sinn við hvorn dyrastaf, þannig að ekki fer hjá því, að sá sem leið á inn um dyrnar, strjúkist við annan hvorn þeirra. Svo eiga þeir það líka til að strjúka höndum um maga gestsins, er hann gengur hjá. „Ert þú með nokkuð," segir annar þrekvöxnu mannanna, þegar gestinn ber hjá. „Eg . . . nei, ekkert." „Má ég leita á þér," spyr hinn jakinn. „Leita... nei, ekki leita á mér." Gesturinn hefur verið hik- andi fram að þessu, en nú er allt hik horfið. „Nei, ég þvertek fyrir að Dansar rokk n miðju gólfi. leitað sé á mér." „Jæja, vinur, þá ferð þú bara ekkert hér inn." „Ég skal svei mér fá eitthvað út úr kvöldinu" Gesturinn sækir enn í sig veðrið, og leitar í hugskoti sínu eftir ein- hverjum lagastaf, sem mæli svo um, að hann hafi fullan rétt á að fara inn, og dyraverðirnir engan til að meina fyonum það. „Ja... er hægt að banna mönnum aðgang að opin- berum veitingastað?" „Þú skalt fá að sjá það, vinur, og ef þú ert með einhver ólæti hér hringjum við á lög- regluna." „Eg heimta að fá aðgang," segir nú gesturinn, en fleiri hefur borðið að I þeim svifum, og meðan dyraverðirnir þjarka við gestinn 6- • lánssama, sem ekki vill láta leita á sér, sleppa tveir framhjá og ganga rakleitt inn í veitingasalinn. Þeir hlamma sér niður við borð og líta sigri hrósandi hvor á annan. Dansgólfið er ein iðandi kös faðmandi fólks og hvellir smáhlátrar kveða við milli laga. Það heyrist líka hrópað „meiri músík", „eruð þið allt- aí' í pásu, eða hvað", „viltu spila Volare fyrir mig", og hljómsveitar- VIKAN 11
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.