Vikan


Vikan - 27.11.1958, Blaðsíða 26

Vikan - 27.11.1958, Blaðsíða 26
DAGBÓK FRÁ LITLA-HRAUNI Framhald af bls. 24. Einkaumboð: J4hóö(œravwzt J^ifi'. U4eiQadóttu\ VE5TURVER DREKKIÐ MEIRI HJOIK 30/6 I da£ komu hér lögreglu- menn úr Reykjavík með þrjá nýja fanga og kannaðist ég við tvo þeirra, þá B . . V . . og D . . J.. Auk þessara fanga komu þessir lög- reglumenn meS nýjan dóm á mig og hljóðaði hann upp á sjö mánaða fang- elsi til viðbótar, þannig að á mér hvíla nú 27 mán. ílg er nú staðráðinn í því að strjúka héðan ef ég frétti ekki mjög bráðlega eitthvað af þessu losunar máU mínu, sem mér finnst vægast sagt allt mjög flókið og ekki á valdi miðlungs manna að ráða fram úr þeim. mála- flóka. Mér finnst nú hver dagurinn hér vera sem hreinasta víti, og veit ég sannast sagna ekki hvernig fer, ef fyrir mér liggur að dvelja hér marga mán- uði til viðbótar. Sálarlif mitt er nú þegar allt stórlega truflað og má ekki við áframhaldandi þvingun ef ekki á verra af að hljótast. 1/7 Veður er i dag mjög gott, logn og léttskýjað og mik- ill hiti. Eg hefi enn ekki frétt neitt frá þeim er með mál mitt fara. fflg fór í kvöld til læknis og lét þar skoða augu mín, en ég hefi að undanförnu verið allslæmur i þeim, einkum ef ég hef lesið mikið. Læknirinn sagði að þarna væri um að ræða lítilsháttar slímhimnubólga og f ékk hann mér smyrsl til lækningar þessa kvilla. Eg hefi í dag verið í mjög þungu skapi og hvergi fest yndi. 2/7 Dagur þessi mun lengi verða mér minnisstæður sem einn sá þungbærasti er ég hefi upplifað, þvi i dag kom hér hinn ágæti G .. I.. og tilkynnti hann mér að ég mundi ekki losna héðan fyrr en ég hefði afplánað ca. helming af dómum mín- um, þannig að eftir því verð ég að vera hér næstum eitt ár til viðbótar og finnst mér sannast sagna erfitt til þess að hugsa. Eg hefi nú skrifað föður mínum bréf þar sem ég bið hann að beita sér til hins ýtrasta. Þetta er mín eina og síðasta von og fái ég ekk- ert út úr henni, mun ég neyddur til þess að grípa til einhverra annara ráð- stafana. Mér komu fréttir þessar mjög á óvart, þvi ég hafði vegna orða þeirra G . . I. . og S . . L . . gert mér vonir um að losna nú á næstunni. Ég er því þessa stundina mjög uggandi og illa haldinn enda engin furða, þegar allt og allar vonir hrynja með svo skjótum hætti. Mér finnst nú svo sem ekkert sé sjálfsagðara, en að ég forði mér frá þessu öllu, og færi mig inn til annara og betri heima. Því það er trúa mín að þar muni lífið ekki verða mér erfið- ara jafnvel þótt ég þurfi til þess að drýgja stóra synd. Því séu til riki hins góða og göfuga og því trúi ég, munu sjónarmið mín verða þar réttilega metin og mér leyft að lifa samkvæmt því hinu æðsta mati. Eg vona þó að mér takist að sigrast á öllu þessu og set því traust mitt á þann eina og sanna Guð er öllu fær ráðið og öllu getur breytt. , 3/7 Dagur þessi var án vafa sá eftirminnilegasti siðan ég kom hér á hælið. Eg fékk leyfi for- stjórans til þess að fara fram á af- rétt í Þjórsárdal, ásamt fjórum föng- um öðrum. Veður var mjög gott þegar lagt var upp í ferðina og hélst svo dag- langt. Leið sú sem ekin var, er viða mjög fögur þar sem ekið er um hinar blómlegu uppsveitir Árnessýslu. Þegar svo loks kemur inn í sjálfan Þjórsár- dalinn tekur við hin tígulega fegurð íslenzkrar náttúru. 1 norðri gat að líta fagra skóga, vaxna ása er risu sem ógnendur hinnar miklu sandauðnar í suðri. Þarna má glögglega sjá hversu mjög við Islendingar þurfum að leggja áherzlu á ræktun og græðslu þeirra landssvæða er nakin standa fyrir ó- blíðri náttúru. För þessi var ög sögu- leg mjög þvi á heimleiðinni stukku þrír fanganna af bílnum og hurfu sjón- um inn í kjarrið og hefir ekki til þeirra spurzt síðan. Og er nú gerður út mikill flokkur manna til þess að leita þeirra þremenninganna. Um kvöldið þegar ég kom hér heim, biður mín þar faðir minn og S . . L . .. Þetta var mér mikið gleðiefni, einkum þar sem þeir færðu mér þær fréttir að G... J.., væri mjög hlynntur því að ég færi. Strax og hann hefur gefið út mér hagstætt álit í máh þessu, ætti ég að geta losnað. Dagur þessi varð mér því bæði skemmtileg- ur og svo hitt, hann veitti mér svar við bænum mínum til Jesú, sem vissu- lega hefir bænheyrt mig. 4/7 Veður er i dag mjög gott og viðrar vissulega vel fyr- ir strokufangana, en af þeim hefir enn ekkert frétzt. Hér voru menn all- ir inni við í dag, því bæði verkstjóri fóru og aðrir þeir starfsmenn er héðan mátti missa frá nauðsynlegustu störfum. Skap mitt og andleg líðan vai' mjög sæmileg í dag og vona ég að svo geti orðið enn um hríð. 5/7 1 dag er dumbungsveður hér eystra og enn eru menn hér iðjulausir, og mun þaS stafa af því fangaverðir og aðrir starfsmenn hælisins eru nú mjög upp- teknir við leit að strokuföngunum þrem. Dagur þessi leið án nokkurra tiðinda i innihaldslausu rabbi um hina ólíklegustu hluti. g/7 Enn er veður fremur þung- búið, en þó hiti í lofti. S. 1. nótt tókst að nandsama strokufang- ana eftir mikinn og sögulegan elt- ingarleik sem vart mun eiga sinn lík- an hér á landi. Þeir voru svo fluttir hingað austur í járnum og eru nú geymdir í hinum óvistlegu „Sell- um" fangelsisins. Einn fangi losnaði hér í dag og hét sá S. . . Þetta er hínn vænsti maður og sakna ég hans sannarlega, því við áttum hér oft ánægjulegar stundir saman. S. . er maður fjölgáfaður og hefir mjög sérstæðar og á stundum skemmtilegar skoðanir á tilverunni. Hann hafði að þessu sinni dvalið hér í eitt ár, og fór út með sautján mánaða eftirgjöf, enda þótt hann hafi oftsinnis dvalið hér áður. Nokkuð var um heimsóknir hingað í dag og eru það mest sömu mennirnir er það hnoss hreppa. Eg er þessa dagana fremur bjartsýnn á mín mál og bið því rólegur um sinn. 7/7 Dagur þessi var mjög við- burðaríkur, því að í dag reyndi einn strokufanganna að svipta sig lífinu, fyrst með þvi að hengja sig og svo í síðara skiptiS meS þvi að kveikja i svampdínu sem var í einangrunarklefa þeim er hann var geymdur i. Þarna inni var einungis þessi dína sem gat brunnið og var því ekki um verulegan eld að ræða. Af þessu urðu þó nokkrar skemmdir af völdum reyks og voru fangar þeir sem i „sellunum" kvöldu allir fluttir þaðan og dvelja í sínum upphaf- legu f angaklef um. J. . V .., en svo heitir sá er i kveikti, var í bæði skipt- in mjög hætt kominn. Það kom í minn hlut í síSara skiptiS aS gera á honum lífgunartilraunir. 8—9/7 Litið hefir verið um vinnu fyrir fangana þessa daga, nema hvað ég og nokkrir aðrir hafa unnið við að þrifa til og lagfæra eftir brunann. Þetta var mikið verk og erf- itt. Strokufangarnir eru enn í mjög strangri gæzlu og mun í ráði að setja þá aftur niður í „sellurnar". Hér hefir svo ekkert markvert skeð frem- 26 VIKAN

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.