Vikan


Vikan - 01.08.1963, Blaðsíða 5

Vikan - 01.08.1963, Blaðsíða 5
salernum í gistihúsum og veit- ingaskálum var það næstum undantekning, ef þar var að finna salernispappír. Þetta .er vítaverður slóðaskapur hlutað- eigandi aðila, og verður að bæta úr þessu hið fyrsta, og ég vil sér- staklega beina orðum mínum til þeirra, sem vita upp á sig sökina, því að þetta hirðuleysi kemur óorði á staðina. Kær kveðja, V. Og annar ferðalangur skrifar okkur: . . . Og þegar við vorum komin hátt upp í hálsinn, kemur á móti okkur fólksbíll. Fólksbíllinn vék eins langt og hann komst utan í klettótta hlíðina sín megin, en vegurinn var þröngur og tvísýnt, hvort rútubíllinn okkar kæmist framhjá. Vegkanturinn okkar megin virtist ekkert árennilegur og snarbratt alla leið niður í sjó. Það hefði verið hægðarleikur fyrir bílstjórann okkar að bakka svolítið á þægilegri stað, þar sem fólksbíllinn hefði getað komizt framhjá, en við vorum orðin svo langt á eftir samferðabíl okkar, að bílstjóranum okkar lá á. Það skipti því engum togum: bílstjórinn á rútubílnum okkar lagði í hann upp á von og óvon. Ég sat þeim megin sem vegkant- urinn var, og ég gæti svarið, að hjólin á rútunni hafi farið hálf út af brúninni. Við lifðum þetta af, kanturinn hélt. En það var sannarlega ekki bílstjóranum okkar að þakka. Þessi óþolinmæði og glannaskap- ur hefði getað kostað okkur öll lífið. Ég segi þér þessa sögu í þeirri von, að þú birtir þetta bréf mitt eða minnist einhvern veginn á þetta atvik. Ég hef minnzt á þetta við fjölmarga síðan ég kom heim, og ótrúlega margir hafa sömu sögu að segja. Sumir fá kannski aldrei tæki- færi til að segja slíka sögu. Með kærri kveðju og þökk fyrir gott blað. Ferðalangur. Ekki brún ... Kæri Póstur. Ég á í ógurlegu sálarstríði. Svo er mál með vexti, að ég get bók- staflega ekki orðið sólbrún, hvað sem ég reyni. Mér finnst svo ergilegt að horfa upp á vinkon- ur mínar, sem eru allar að verða kolbrúnar. Ég er rauðhærð 03 með mjög viðkvæma húð, þann- ig að ég brenn og flagna, en verð aldrei neitt brún. Hvers á ég að gjalda? Hvers vegna geta allar órauðhærðar stelpur orðið brúnar með engri fyrirhöfn, en ég ekki, hvað sem ég reyni? Er nokkuð ráð til við þessu? Sú nábleika. ------------Því miður er víst ekk- ert haldgott ráð til við þessu, en ég held þú ættir að sleppa öllum áhyggjum. Það fer hvort eð er rauðhærðum stúlkum ekki vel að verða of brúnar. — Og hvað vinkonur þínar snertir — þá geta þær aldrei orðið almenni- lega rauðhærðar, hvað sem þær reyna. Benzín ... Vikupóstur. Alveg er ég hissa á því að ekki skuli vera opinn neinn benzín- sölustaður í Reykjavík, lengur en til klukkan hálf ellefu á kvöldin. Þetta kemur sér oft á tíðum afskaplega illa fyrir borg- arbúa sem aðra, er dveljast í Reykjavík. Það hefur víst oft verið rifizt og skammazt út af þessu í ræðu og riti, en það virð- ist engan árangur ætla að bera. Þennan vanda mætti leysa á af- ar einfaldan hátt með því til dæmis að láta benzínsóiustaðina skiptast á um að hafa opið eitt- hvað frameftir á kvöldin, þannig kæmi ekki meira en eitt kvöld á hvern stað á viku. Með fyrirfram þökk fyrir birt- inguna. Bílstjóri. Þokur enn ... Þið aettuð nú að senda mér gefins í pósti eitt eintak af ljóðabókinni Þokur, af því að ég var svo duglegur að skrifa móti atómskáldunum í vetur. — Ég skal þá líka skrifa gott um Þokur, hér nyrðra. Sigurður Draumland, Akureyri. — — — Þar sem bókin er nú algerlega uppseld, sjáum við okkur ekki fært að þiggja þetta kostaboð. ... við seljmn yður vanda-Sr og fallega skó frá Clark's Englandi. Austurstræti 14. Eymundssonarkjallara.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.