Vikan


Vikan - 01.08.1963, Blaðsíða 30

Vikan - 01.08.1963, Blaðsíða 30
KJÖRBÚÐIR -? MATVÖRUBÚBIR: - SÍM&It:- ll245"skólavörðustíg 12. - 14520 Dunhági ¦ 18. - 11769 Ægisgötu 10. - 32715 Langholtsvegi 130. - 37360 Tunguvegi 19. - 1575Ó Barmahlíjð.4. - 32188 Hrísateigi 19. - 11246 Þvervegi 2. - 19645 Álfhólsvegi 32/' ^ííópavogi. - 15963 Hlíðarvegi 19, Kópavogi. - 19212 Borgarholtsbraut 19, Kópayogi. - 14671 Grettisgötu 46. - 13507 Bræðraborgar- stíg 47. — AÐRAR BÚBIR KRON; SÍMAR: 12723 Vefnaðarvöru- og skóbúð, SkólavörðustígJ12. '- 11248 Búsáhaídabúð, Skólávörðustíg 23. - 15345 Járn- vörubúð, Hv.erfisgötu 52. - 16441 Raftækjabúð, Skólavörðustíg 6. - 15325 Bókabúð, Bankastræti 2. . . ........ HANA LANGAR HEIM. Framhald af bls. 21. Tslendingum, sem ég héfSi gam- an af a'ð rabba við. Ég lét ekki segja mér það tvisvar, og áður en hálftími var liðinn v'orum við komnir a'ð skólanum, sem er aSeins fyrir utan þorpið i dásamlega fallcgu umhverfi. Skólinn heitir Newbold Col- lege og er i bænum Blacknell í Bérkshire. Frá miSju þorpsins er líklega tveggja til þriggja mínútna akstur, og þá er maS- ur kominn upp i sveit. Skólabyggingarnar eru dreifS- ar um nokkuS stórt svæði, sem skólinn á. Þar skiptast á blóma- reitir, grasfletir og trjálundir, eins og bezt og fegurst gerist i ensku landslagi, enda ber öll eignin með sér að vel er hirt um alla hluti, hvort sem þaS er ræktun eSa vistarverur. SkóIahúsiS sjálft cr frekar stórt og ákaflega snoturt, og það sem mig undraði mest var hinn nýtízkulegi blær, sem var á öllu, þótt stofnunin sjálf sé komin til ára sinna, og Englend- ingar yfirleitt þekktir fyrir í- haldssemi og tregðu til að hlaupa á eftir nýjungum, — ekki sízt í skólamálum. ÞaS var áberandi, strax og við komum inn á skólalóðina, hve allir voru einstaklega kurt- eisir og tillitssamir, jafnvel svo að maðurinn, sem mcð mér vár — fæddur og uppalinn 'Breti — hafði or'ð á þvi. Það var næst- um eins og aS koma inn í ann- an heim. Með þessu á ég alls ekki viS að Englendingar séu yfirleitt ókurteisir menn, siður en svo. En þarna var öll fram- koma nemenda og kennara fág- uð i hæsta máta, án þcss þó að bera nokkurn vott undirlægju- háttar né þvingunar. Nemendur voru af ólikustu þjóðernum, það mátti bæði sjá af hörundslit og öðrum ein- kennum, og heyra i framburði enskunnar, sem ennþá var ekki orðinn fullkominn hjá mörgum. Stúlkan, sem vísaði okkur til skrifstofu skólastjóra, var sýni- lega nemandi við skólann, því hún bar knippi af bókum i ann- arri hendi, og af málfarinu mátti greinilega heyra að hún var frönsk. Svo illa stóð á, að skólastjórinn sjálfur var ekki viSstaddur, en ritari skólans mr. Wood, tók okkur opnum örm- um og sýndi okkur allt sem við vildum sjá, og fræddi okkur jafnframt. Fyrst vildi ég auSvitað fá aS vita um íslenzku nemendurna, hve margir þeir væru, hvort ég gæti fengiS aS ræða viS þá o. s. frv. Þá kom í ljós að á þessum tíma var aSeins ein ís- lenzk stúlka nemandi þarna, en á öSrum tímum hafa íslenzkir nemendur þar verið" allt áð 10 —15 i einu, enda var von á nokkrum frá íslandi i haust, sagSi ritarinn. íslenzka stúlkan var einmitt i tíma í einni kennslustofunni, en þaSan var hún kölluS út til aS rabba viS mig dálitla stund. Hún heitir Ásta Arnmundsdóttir, 17 ára frá Vestmannaeyjum, dótt- ir Arnmunds Þorbjörnssonar netagerSamanns þar. AuSvitaS varS hún bæSi hissa, feimin og fegin, þegar íslend- ingur kom allt í einu í skólann til aS tala viS hana. Hún hafSi engan Islending séð svo mánuS- um skipti, og það vita allir, sem hafa dvalizt eitthvaS er- lendis, hve mikil hvíld og á- nægja það er að geta talað sitt móðurmál þvingunarlaust aftur, cftir margra mánaða útilegu. Ásta var búin að vera þarna í skólanum síðan 21. jan. s.l., og ætlar að vera þar þangað til í ágúst i haust, eða sex til sjö rnánuSi. — LeiSist þér ekki, Ásta, aS vera hérna eini íslendingurinn? spurSi ég. „Mér leiddist fyrst í staS, aS- allega vegna þess aS ég var ekki nógu góS i málinu, en svo fór þaS að lagast, og nú er ég mjög ánægð með tilveruna." — Þú færS auSvitaS alltaf bréf aS heiman.. . . ? „Já, ég fæ bréf í hverri viku, og hlakka alltaf jafn mikið til þess. ÞaS er hátíSisdagur hjá mér, þegar bréf kemur." — HvaSa menntun hafSir þú, þegar þú komst hingaS fyrst? „Ég tók landspróf." — Og hér ætlar þú aS full- komna þig i enskunni og fleiru? „Já, fyrst og fremst er þaS máliS, sem ég er aS komast mikiS inn í, og svo alls konar önnur alhliSa menntun." — Er ekki mikil áherzla lögS á enskuna i skólanum? „Jú, flestir nemendurnir koma hingað fyrst og fremst til þess að læra málið, og þess vegna er lögð á þaS mikil áherzla." — Hversu margir nemendur eru í skólanum aS jafnaSi? „ÞaS munu vera um 120 nem- endur núna, og frá 30 þjóSum, held ég. Annars eru hér stund- um allt aS 200 nemendur i einu." — Eru ekki venjulega nokkr- ir íslendingar hérna, og hvers vegna ert þú hér ein núna? „Jú, þaS eru oft margir ís- lendingar hér, en þeir koma yfirleitt ekki fyrr en aS hausti, svo að ég er óheppin að því leyti. Annars er það svo sem allt í lagi, maSur lærir bara meira fyrir bragSið, ef maður getur aldrei brugSið fyrir sig móðurmálinu, og þarf jafnvel að hugsa á ensku." — HvaS kostar svo að vera í skólanum, Ásta? „ÞaS kostar hundrað ster- lingspund í fjóra mánuSi, og í 30 — VIKAN 31. tbl.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.