Vikan


Vikan - 10.10.1963, Blaðsíða 23

Vikan - 10.10.1963, Blaðsíða 23
'¦¦¦^* kom fyrir FRAMHALDSSAGAN 7. HLUTI TEIKN. BALTASAR sefast, neyddi hún sig til að líta niður eftir stiganum aftur. Hún varð að reyna, hún varð, hvað sem það kostaði, og hversu mikil sem áhættan var, því að allt i einu var hún orðin sannfærð um, að frelsun hénnar væri i þessu fólg- in og engu öðru. Mínútur liðu, áður en henni tókst að safna kröftum eða hug- rekki til að seilast aftur til horn- stólpans og draga sig upp úr stólnum. Þegar henni hafði loks tekizt það, staldraði hún við stutta stund og hjartað hamaðist í brjósti hennar. En jafnvel þótt svona væri komið, hafði hún ekki enn stigið svo langt, að ekki yrði aftur snú- ið, og hún fann fyrir svo mikilli löngun til að snúa við og setjast aftur í öryggi stólsins, að hún réð naumast við löngunina til þess. Svo stökkti hún öllum efasemd- um úr huga sér og neyddi sig til að lialda áfram, grípa til örþrifa- ráðsins, sem hún hafði hugsað sér. Hún vissi, að Jane kynni að koma aftur á hverju andartaki, en það virtist ekki skipta neinu máli, úr því sem komið var. Hún varð að reyna þetta, hún varð . . . Sjötti kapituli Vanur tónlistarmaður óskast til að leika undir hjá þ'ekktri stjörnu, sem konva mun fram á skemmtistöðum, í klúbbum og sjónvarpi. Nauðsynlegt, að við- komandi leiki á píanó eða fiðlu. Uppl. í síma H06-1784. Jane hleypti brúnum. Hún hafði skrifað miklu ýtarlegri auglýsingu, þar sem gefin var mun nánari lýsing á hæfileik- um hennar, en stúlkan, sem tók við auglýsingunni hjá blaðinu, hafði krukkað i hana, svo að hún var næstum óþekkjanleg á eftir. Ja, ég veit ekki .... sagði Jane með semingi. Henni fannst, að sín auglýsing ætti betur við hana og hæfileika hennar. Henni var alls ekki sama um, hvers konar maður það væri, sem gæfi sig fram í sambandi við auglýs- niguna. Hún hafði séð fyrir hugaraug- um sér manninn, sem hún vildi ná sambandi við. Hann átti að , vera grannvaxinn, farinn örlitið að grána í vöngum, eilítið lotinn af að sitja áratugum saman við píanóið, mildur og föðurlegur í framkomu. Hann liktist i raun- inni Mr. Dahl, sem hafði leikið undir hjá henni forðum, þegar hún var stjarna barn að aldri. í anda var hann faðir hennar, hann talaði við hana eins og faðir hennar. Hann mundi lesa auglýsinguna í blaðinu, hann mundi hringja til hennar, þau mundu tala saman .... Hún leit aftur á auglýsinguna, sem stúlkan hafði útbúið..... þekktri stjörnu .... Stúlkan sagði, að þetta væri í rauninni engin breyting, sem gerð hefði verið á auglýsingunni. Það lítið henni hefði verið breytt, væri að auki til bóta. Fólk gæfi sér ekki tóm til að lesa langar auglýs- ingar, svo að það væri bara til bóta að stytta hana. AS vísu fannst Jane, að auglýsingin væri of stutt og snubbótt, og mikill kaupsýslubragur á henni, þegar hið listræna átti að sitja í fyrir- rúmi. Hún var ekki alveg viss um, hvort hún ætti að taka upp gamla þáttinn sinn aftur eða ekki, en hún vildi að minnsta kosti ræða það atriði við ein- hvern...... Það voru svo margar af hin- um gömlu stjörnum, sem voru farnar að koma fram á nýjan leik. Þeir voru alltaf í sjónvarp- inu. Ed Wynn, Buster Keaton — og margir, margir að auki. Og barnaþættir voru alltaf vin- sælir. Það mátti telja upp marg- ar stjörnur, sem safnað höfðu auði á slikum skemmtiþáttum. Með nýrri útsetningu mætti hressa upp á lögin, svo að þau yrðu nýtízkuleg, og ef um góðan undirleikara væri að ræða . . . En hún hafði sagt þetta oft og mörgum sinnum við sjálfa sig, og nú varð hún að segja þetta við einhvern annan, einhvern sem hún gæti rætt þetta við, sem mundi skilja hana og geta sett Framhald á bls. 25. VIKAN 41. tbl. — 23

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.