Vikan


Vikan - 10.10.1963, Blaðsíða 29

Vikan - 10.10.1963, Blaðsíða 29
standa þarna úti á miðri götu yfir nóttina?'' „En ég get ekki fært hann úr stað" svaraði Miguel. „Hreyfill- inn er eitthvað bilaður". „Það kemur mér ekki við", svaraði César. „Það er embættis- skylda mín að koma í veg fyrir að glæpir séu framdir í þessum bæ. Þess vegna hef ég setið hér í bílnum í alla nótt til að koma í vee fvrir að hjólbörðunum væri stolið". Mieuel vissi ósköp vel að það var huealyei. Væri það satt, að César hefði haldið sig í nánd við bílirm um nóttina mundi tilgang- ur hafa verið sá einn, að reyna að stela hiólbörðunum sjálfur, án þess upp kæmist. Slíkt segir þó eneinn beinum orðum við löereeubjón. sem er máeur bæj- arstiórans. Mieuel tók því þann kostinn að þegja. ..En þsð er Hka embættis- skylda mín að refsa fyrir lög- brof'. bætti César við með al- vörunbvm«n i röddinni. .,Þess- veena tek ég þig fastan í nafni laganna." ..Mie?" Mistuel hváði: „Hvaða löe hef ég brotið?" ..Lagt bíl ólöelega og hindrað umferðina við bæjartorgið", svar- aði César valdsmannslega. ..Hér er ekki nein reglueerð eildandi, sem seeir til um hvar leeeia meei bílum oe hvar ekki. Og bíllinn hindrar auk bess ekki umferðina." svaraði Mieue1. ..Það pér^n síálfur". ÁætlunarbOinn var nefhilega að koma frá Aoarmlco rétt í bessu o<f ók óhindrað frsmhiá kadil- iáknnm. ¦Þ»ir M\"uel oe César sáu Diosdado stíea út úr áætlunar- bílnum. ásamt unnábúnum Mexi- kana með skialdatösku undir hendinni oe hverf a inn í skúrinn, þar sem PeDe seldi bensínlð. „Hvað vill þessi borearflott- ræfill hingað?" spurði César illskulega. ..Við fáum nú víst bráðlega að vita bað", svaraði Miguel. Raddhreimur Césars brevttist skvndileea oe eins öll framkoma hann vrtrf^ mun vineiarnleeri en um Jeið h'ka ákafari. . Jæía. við vilium ^kki fara með iTiu að nein- um. Nei. alls ekki. En bú hefur brotið af þér, oe mér ber að varpa þér í fangelsi, en það væri heimskuleet. Hver mundi, þegar á allt er litið, eræða nokkuð á því að þér væri stungið inn?" Og nú varð rödd hans djúp og alvarleg. ..En engu að síður, þá má maður ekki líða neinum að brjóta lögin, án þess að hann sé látinn gjalda eitthvað fyrir." „Það vill nú svo til, að það er ekki neitt fangelsi í þessum blessaða bæ", varð Miguel að orði. Han var að vísu skelfdur, en hann var nú einu sinni þannig gerður, að hann lét flest fjúka, þegar svo bár undir. César gekk skerfi nær honum. „Asninn þinn", hvæsti hann. „Taktu sönsum, maður! Sérðu '.>V.V.v- • ¦¦'¦'¦¦ 'i.¦•¦'••!"'.t.f'--.'. -¦¦'¦'¦+¦ Jú, þetta er lögregluhundur. húmor i miðr i viku — Púhh, ég er orðinn móður! .*•••. * •• • * •¦- ™-.F?hv •« ». :?«.'. v\t;.' •:•••••• •••''••Y-^.- ..••.•:• . «*«. v • *¦«' ***,»'.*•!.»•' •.' • • • •* • t «/**•*>•*«• •£ *»á,i,*«.~*> -. ..::-'vV--.-.. ií-va VIKAlf 41. tbl. _ 29

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.