Vikan

Tölublað

Vikan - 10.06.1965, Blaðsíða 40

Vikan - 10.06.1965, Blaðsíða 40
ur borgari og þér eruð majór í hinum virðulega þýzka her. Einmreiðin hafði þegar verið spennt fró lestinni, þegar Ryan yfir- gaf hana með Klement og Costanzo. Afgreiðslumaðurinn hristi höfuðið þegar Klement sýndi honum fyrir- mælin. Klement keyrði fram hök- una og varð þrjózkur. Hann húð- skammaði stöðvarstjórann, en mitt í öllum skömmunum leit hann bæn- araugum á Ryan eins og hann vænti ungnum kom í dyrnar í fylgd með lágvöxnum, sterklegum ofursta í einkennisbúningi þýzka hersins. Ry- an brá þegar við og tók sér rétt- stöðu þótt hann héldi hríðskotabyss- unni þannig, að hann gat hvenær sem var, skotið Klement. Ofurstinn leit með viðurkenningu ó Ryan og sagði eitthvað við þann óeinkennisklædda, sem leit á Am- eríkumanninn og kinkaði kolli til samþykkis. Klement var ruglaður, sagði eitthvað [ aumingialegum tón við ítalann. ítalinn varð æfareiður og tók að ausa skömmum yfir Kle- ment. Þetta varð til þess að framkoma ofurstans snöggbreyttist. Hann þaggaði niður í Italanum með nokkrum vel völdum orðum tók því- næst að gefa honum fyirmæli kulda- lega og ákveðið. Hann þreif „fyrir- mælin" skrifaði eitthvað á þau og henti þeim síðan til stöðvarstjórans. an spyrjandi á Costanzo. Hann hristi höfuðið mjög hægt. Klement og Costanzo stóðu nú í samræðum við stöðvarstjórann, sem var stöðugt að bera saman htnar ýmsu lestaráætlanir og hringja eitt- hvað. Þegar hann að lokum rétti Klement áætlunina, sneri Costanzo sér að Ryan með óánægiusvip. Þegar þeir voru komnir út, sagði hann: — Þetta var slæmt, ofursti. Þeir Hvflí er Kflpid 9 RAPID ER NY AÐFERÐ SEM GERIR ÖLLUM KLEIFT AÐ TAKA GÓÐAR MYNDIR Auðvitað Aííe Ropid '¦-¦¦*¦¦ '.¦'¦/¦.¦'¦. ¦¦'¦¦¦ ¦¦'¦'¦¦'¦ ¦.-¦¦¦¦ •'•¦¦' .' ' ¦'¦¦ ¦¦v-#Sí^s--Síísv'; ¦''¦¦"¦¦\'V:,.'ý-v/.í?íív ^^ Þér leggiS Rapid-kasettuna á myndaválina, lokiS hnnni, snú- ið þrisvar sinnum, myndavelin er tilbúin til notkunar. ^^ sér hróss. Maðurinn skefldist gaura- ganginn í Klement en í staðinn fyr- ir að beygja sig undir fyrirmæli hans, baðaði hann út höndunum og greip um símatólið. Hann talaði hratt og pataði mikið með þeirri hendinni, sem laus var, eins og viðmælandi hans í símanum gæti séð hann. Fólk var stöðugt að koma og fara — lestarstarfsmenn, óeinkenn- isklæddir menn, einkennisklæddir ítalir og Þjóðverjar. Ryan virti þó alla vandlega fyrir sér. Við hvern var stöðvarstiórinn að tala og hvað töluðu þeir um? Þeir biðu í fimm spennandi mín- útur. Siólfsöryggi Klements hiaðn- aði stöðugt. Hann svitnaði og augnaróðið varð flöktandi. Stöðvar stjórinn leit upp og lyfti hendinni fagnandi, þegar óeinkennisklæddur maður ó miðjum alri með merki Fasistaflokksins ítalska ó iakkaboð- næstum lamaður, þegar mennimir tveir komu til hans og hann hik- aði andartak, áður en hann tók kveðju þeirra. Italinn rétti fram höndina og stöðvarstiórinn rétti honum ,,fyrir- mælin". Italinn renndi augunum í flýti yfir blaðið, hristi höfuðið og rétti ofurstanum. Ryan lyfti hönd- inni ósjálfrátt og lagði hana á bysuna. Ofurstinn sagði: — Gruppenfuhrer Dietrich? Svo yppti hann öxlum og rétti ítalan- um fyrirmælin aftur. Sá hristi höfuðið enn á ný og sagði eitthvað við Klement. Ryan skildist á málhreim hans og hann aftæki að lestin breytti um óætlun. Það var eins og ofurstinn léti sér ekki koma það við. En enginn virt- ist rengja réttmæti fyrirskipunarinn- ar. Klement léit á Ryan og Ryan hreyfði vopn sitt lítið eitt. Klement vætti varirnar með tungunni og Sá síðarnefndi leit á Italann og kinkaði kolli og skálmaði síðan út um leið og hann tautaði eitthvað reiðilega fyrir munni sér. Ofurstinn tók sér stöðu frammi fyrir Ryan og sagði eitthvað, Ryan stóð þráðbeinn. Ofurstinn hafði spurt einhvers og hið eina, sem Ryan skildi, var orðið ,,wo". Hann vissi, að það þýddi „hvar". Hann hélt að ofurstinn hefði verið að spyrja hvaðan hann væri. Ofurst- inn beið. — Hamburg, herr Oberst, sagði Ryan og reyndi að vanda fram- burðinn eins vel og hann gat. Costanzo fölnaði og ofurstinn varð mjög undrandi ó svip. Hann starði eitt andartak ó Ryan. Svc rak hann upp hrossahlátur. Hann hló svo að tárin streymdu úr aug- um hans, sagði síðan fáein orð og klappaði Ryan á öxlina. Þegar hann sneri burtu, leit Ry- ætla að láta okkur fara um Mil- ano, en þeir geta ekki látið okkur hafa nýja eimreið fyrr en eftir klukkan fimm. — Við verðum að reyna að bralla eitthvað þegar við komum aftur til vagnsins, sagði Ryan. — Hvað var það, sem þessi þýzki ofursti sagði við mig þarna inni? — Þá hélt ég að leikurinn væri úti, ofursti. Hann spurði, hvar hraustur hermaður eins og þér vildi helzt þjóna,- hvort þér vilduð held- ur vera í Italíu eða austurvígstöðv- unum. Og þér sögðuð Hamburg. — Og hvað sagði hann, áður en hann fór? — Að ef Þriðja Ríkið hefði tíu þúsund hermenn á borð við yður á ítalíu yrði þýzki herinn ekki lengi að reka óvinina í sjóinn, svar- aði Costanzo og glotti. Þegar þeir komu inn í vagninn aftur, spurði Fincham. 40 VIKAN 23. tbl.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.