Vikan

Tölublað

Vikan - 10.06.1965, Blaðsíða 41

Vikan - 10.06.1965, Blaðsíða 41
— Jæjci, hlógu þeir bara ekki að ykkur? — Við förum til Milano, sagði Ryan. Fincham starði vantrúaður á hann. — Það er aðeins einn galli á gjöf Niarðar, sagði Ryan. — Við förum ekki af stað aftur fyrr en eftir fimm. — Þá höfum við ekki fengið miklu óorkað, sagði Fincham. — Ef við getum ekki lagt af stað óður en bjart verður sitjum við alveg í því. En við getum náttúrlega kom- ið þesum fjórum fyrir kattarnef meðan við bíðum hér, og stungið svo af um leið og við komum út fyrir borgina. — Fyrst verðum við að sleppa mönnunum út til að tæma þarmana og blöðruna og fylla vatnsflöskurn- ar sínar, sagði Ryan. — Þrjá vagna í einu. Við látum Þjóðverjana fjóra sjó um það. Vínbrúsinn var tekinn af Klem- ent og hann var leiddur út til að gefa Þjóðveriunum fyrirmæli um að leiða fangana þangað, sem þeir gætu komizt á klósett og fyllt flösk- urnar sínar. Hinir þýzkklæddu fang- ar stilltu sér í raðir sitt hvorum meg- in við lestina til að koma í veg fyrir að nokkrir kæmust burt. Stund- arfjórðungi yfir fjögur voru allir fangarnir komnir aftur inn í vagn- ana og Ryan var tilbúin að hefj- ast handa með hina síðustu fjóra Þióðveria. Klement hraut í rúminu sínu. — Faðir, vekið hann og segið að hann verði að kalla á menn sína hingað, sagði Ryan. Costanzo tók í öxlina á Klement. Só þýzki hreyfði sig ekki. Costanzo hristi hann en ekkert gerðist. Ryan gekk til og reisti maiórinn upp. Klement var eins og tuskubrúða í höndum hans, höfuðið hékk niður á brjóst- ið eins og hálsinn væri brotinn. — Hér er orsökin, ofursti, sagði Costanzo og dró tvo tóma vínbrúsa undan rúminu. Stein tók um höfuð Klements og bar bolla upp að vörum hans. Brúnn drykkurinn rann niður feita höku Þióðverjans. — Hann er raunverulega meðvit- undarlaus, sagði Stein. — Hreint læknisfræðilega séð. Ryan leit á klukkuna. — Hálf fimm, sagði hann. — Við verðum að hefjast handa. Faðir, haldið þér að þér getið kallað á varðmennina hingað án þess að koma upp um hver þér eruð? — Ofursti, þér krefjizt þess að ég reki menn í dauðann, sagði Cost- anzo alvarlega. — Við höfum tuttugu og fjögur þýzk lík í felum á þessarri lest, sagði Ryan jafn alvarlega. — Ef illa fer, verða allir, sem bera þýzk- an einkennisbúning, skotnir. Kann- ske allir þeir sem í lestinni eru. Þér getið sfálfur valið, hvern þér viliið reka í dauðann. Costanzo dró djúpt andann, svo gekk hann út og hrópaði á þann Þióðveriann, sem næstur var. Finch- am molaði höfuðkúpu hans um leið og hann kom inn í vagninn. — Stein, farið með einkennisbún- inginn hans að fjórða vagni aftan frá og látið einhvern fara í hann. sagði Ryan. — Og þegar þér kom- ið aftur, verður faðir Costanzo að hrópa á þann næsta. Stein var ekki kominn aftur, þegar lestin kipptist til svo Ryan og Fincham duttu á fióra fætur. Það var verið að setja eimreið við hana. Costanzo kom þjótandi og rak höfuðið í dyragættina. — Það lítur út fyrir, að við eig- um að fara af stað óður en ítminn er kominn, sagði hann móður og másandi. — Hvað gerum við nú, ofursti? — Skipið körlunum upp ó þak, sagði Ryan. — Svo farið þér fram í eimreiðina. Um leið og Stein kem- ur aftur, förum við Fincham upp. Þeir skildu Stein eftir til að vaka yfir hriótandi majórnum og tóku sér síðan stöðu ó tengslunum milli vagnanna. Tuttugu og fimm mín- útur fóru í að skipta og hjakka, snúa við og bakka, áður en lest- in var komin heilu og höldnu út fyrir stöðina og á leið út úr borg- inni. Ryan og Fincham klifruðu upp á fimmta vagn aftanfró. Þegar þeir höfðu drepið þýzka varðmanninn á þriðja vagni, þurfti Ryan ekki lengur ó klukku að halda til að sfó að morguninn var í nánd. Mjó, gró ræma, sem varð stöðugt Ijósari, dreifðist út með sióndeild- arhring í austri. Framhald í næsta blaði. Hitabeltisnótt Framhald af bls. 5. fyrir framan skrifstofubygging- una og tveir aðstoðarmenn fyr- ir aftan hann. Þrír hinna kín- versku mandoers þrýstust upp að honum og um leið og þeir bentu ákafir í þvöguna, sögðu þeir eitt- hvað, sem heyrðist ekki fyrir stöðugum kliðnum frá hópnum. Foster belgdi út brjóstið, steig fram, lyfti hendinni og tók til máls. Það varð skyndileg þögn, meSan kúlíarnir hlustuðu á hvað hann var að segja, en síðan glumdu við reiði og ógnunar- hróp. — Hvað sagði hann? spurði Jeff. — Bölvaður bjáninn! muldraði Anders. Hann ýtti stúlkunum tveim frá sér, stakk höndunum í vasana og reyndi að slangra kæruleysislega frá húsi sínu upp til skrifstofubyggingarinnar. í sama bili dró Foster byssuna úr belti sínu, kallaði nokkrar snögg- ar skipanir og sekúndubroti síð- ar glumdu við þrír skothvellir. III. Að fá æðiskast er einfalt nafn á einhverju því flóknasta, sem gerzt getur í huga og sál manns- Hótel Akranes - Gisting 1 manns herbergi kr. 197.80. 2 manna herbergi kr. 370.88. 3 manna herbergi kr. 469.78. Hjónaherbergi___kr. 395.60. Veizlusalir-hentugir fyrir ferSamannahópa MOLA KAFFI SJALFSAFGREIÐSLA Skagasíld de Luxe kr. 45.00. Ödýr og góður matur ailan daginn Mola Kaffi - aðeins tíu mínútna akstur frá Akrafjalli! Hótel Dkraues ¦ Símar 1871 • 1712 VIKAN 23. tbl. 41

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.