Vikan

Tölublað

Vikan - 12.08.1965, Blaðsíða 19

Vikan - 12.08.1965, Blaðsíða 19
Eftlp Olgu Capllsle KVENLEGAN ÞOKKA og metiíað fyrir hönd föðurBandsins Það er mjög fróðlegt að bera saman lifnaðarhætti og lífsviðhorf rússneskra kvenna og Vestur- landakvenna yfirleitt. Rússneskar konur hafa með því að leggja stund á æðri menntun, komizt nærri þjóðfélagsstöðu karlmanna. - en hvernigeru þær þásem eiginkonurog mæður. Og hvað segja karlmennirnir um þessa þróun. Þeir verða oft að hafa sig alla við til að hafa við kvenfólki. mest dálæti á er að öllum ifkindum Ijóðskóldið Bella Akmadulina, tutt- ugu og ótta ára að aldri og búsett í Moskvu. Hún er falleg kona með riómagula húð og rauðleitt stuttklippt hár. Bella var undrabarn á sviði IjóSiistar ó unglingsárum sínum. Ljóðskáldið Yevgeny Yevtushenko var orðað við hana og hin ástríðuþrungnu ástarljóð hans til hennar vöktu þióðarathygli í kringum 1960. Hún giftist Yeutushenko, skildi við hann og giftist síðan vinsælum og myndarlegum rithöfundi, Yuri Naguibin að nafni. Eftir rússneskum mælikvarða lifa þau hjónin mesta sældar- lífi. Á heimili þeirra ! Moskvu safnast tíðum samon listamenn af ýmsu tagi; vodka flýtur um borð og fólk ræðir saman um listir af miklum óhuga. En hætt er við, að flestum rússneskum konum finnist lífið drungalegt og hversdagslegt. Til dæmis er í „Verkakonunni" ekkert, sem segir kon- um, hvernig þær eigi aS Ióta karlmönnum lítast ó sig, sem er vinsælt efni í kvennablöðum hins vestræna heims né heldur að þar séu myndir af fallegum fötum og öðru slíku „Verkakonan" greinir aðallega frá vinnu og vinnuhagræðingu og hvernig eigi að sauma, klæða sig og elda mat á sem hagkvæmastan hátt. Ég hafði tekið með mér eintak af Harper's Bazaar, og þegar kven- arkitekt hafði flett því, sagði hún: „Ef eitthvað svona fógað væri gefið út í Sovjetríkjunum mundi það seljast ( feikna upplagi. Við þróum glæsi- leika í klæðnaði, heimilum og lífsháttum. Fegurðarþróin er r(k í okkur". Á bak við þessar óskir liggia 50 ór byltingar og þjóðfélagslegs endur- skipulags, tímar styrjalda, hryllings og fátæktar. Þessi örðugu ár og fastskorSað þjóðfélag hafa svipt konur ( Sovétríkjunum ýmsum þeim sérréttindum, sem þær óður höfðu. Þær hafa lagt á sig líkamlegt erfiSi og þjáðst af einmanaleika. Álit- ið er að í heimsstyrjöldinni síðari og ( hreinsunum Stalins hafi um það bil 20 milljónir manna týnt lífinu. Þetta olli því, að kvenfólk varS miklu fleira en karlmenn og vakti fiölskyldutengsl meSal þeirra Rússa, sem lifSu af þessa hræðilegu tíma. Sovieska konan er fjörleg, kvenleg og heillandi á sinn hátt. Þar sem hún hefur stöðugt frá blautu barnsbeini verið félagi ( einhvers konar hópstarfsemi er hún yfirleitt félagslynd. Hún er vel menntuS og getur rætt við karlmenn sem konur um næstum því hvað sem er. Leikkona nokkur að nafni Tatyana Samoylova, sem leikur í kvikmynd- inni „Trönurnar fljúga" segir eftirfarandi: „Eftir byltinguna 1917 sýndum við, hvað við gótum. Konur taka þátt í vexti þióSfélagsheildarinnar ásamt karlmönnum og fó sömu tækifæri og þeir. ÞaS getur veriS að við séum ekki sérstaklega kvenlegar í út- liti, en ég held að tilfinningalíf okkar sé auðugra heldur en kvenna hins vestræna heims, þar sem við tökum miklu meiri hlutdeild í störf- um þióðar okkar. Þungamiðian í lífi sovjesku konunnar er starf hennar, ekki heimilis- störfin, heldur störf hennar utan heimiiisins. Það er siðferðileg skylda að starfa utan heimilisins og flestar sovjezkar konur geta alls ekki komizt h\á þv(. Ég heyrði oft þetta viSkvæSi: „Starf mitt veitir mér sjálfsöryggi". „Konur, sem aSeins starfa ó heimilum Ktillækka sjálfar sig." .... „Mér þykir gaman að leggja minn skerf til þarfa þjóðfélagsins." Sovjetskar konur vinna sem verkfræðingar, byggingaeftirlitsmenn, arkitektar og vélfræðingar. 75% af læknastétt landsins eru konur, og þriðjungur af lögfræðingum sömuleiðis. Meira en helmingur alls starf- andi fólks þar eru konur, og þær eiga sína fulltrúa í næstum því hverri einustu starfsgrein. Ung rússnesk stúika, Oksana Mikhalova, leiðsögukona hjá Intourist, rússnesku ríkisferðaskrifstofunni. Hún er ekki smáfríð, en hefur fögur augu og er svip- falleg og einlæg. Hún kvaðst þrá meiri þægindi, einkum á heimilinu, þar sem hún og maðurinn hennar tilvonandi gætu lifað út af fyrir sig án þess að búa með tengdafólki. Hún hefur sterka skyldutilfinningu til að hjálpa þjóðinni að ná æðri markmiðum. Rússland er kannski eini staSurinn ( heimi, þar sem maSur getur séð konu stjórna neðanjarðarlest og fIjótabát. Zinaida Trotskaya er fulltrúi forstjóra félags neðanjarðarjórnbrautarlesta í Moskvu og hefur umsjón með öllu starfsliði félagsins. Olga Silnova, 38 ára að aldri, stjórnar bát á ánni Neva, sem rennur í gegnum Leningrad. Hún hóf feril sinn sem VIKAN 32. tbl. 19

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.