Vikan

Tölublað

Vikan - 07.10.1965, Blaðsíða 11

Vikan - 07.10.1965, Blaðsíða 11
LAMÁLUM OKKAR? VALDIMAR KRISTINSSON ritstjóri 1. Það eru uppi hóværar raddir um, að Ijúka þurfi stúdents- prófi einu eða tveimur árum fyrr en nú er, jafnframt því sem fleiri þurfa að taka það próf en nú. Af því hlýtur að leiða, að við þurf- um að byrja fyrr á námi og þá sér- staklega tungumálanámi. Strax ( byrjun barnaskóla á að vera tölu- vert mikið af bóklegu námi, að minnsta kosti verður að miða að því að börn verði sem fyrst læs. 2.' Móðurmólskennslan er áreið- anlega ekki of mikil, enda þótt ég vilji ekki halda því fram, að hún sé vanrækt. En miða þarf að því, að börnin verði læs á sem skemmst- um tíma. Það má alls ekki slá af kröfunum ( þeim efnum og þá held- ur ekki hvað reikningi og skrift við- kemur, þar eð þetta eru undirstöðu- greinar fyrir annað nám. 3. Ég myndi vilja lóta hefja dönskukennslu við 10—11 ára ald- ur og enskunám einum vetri síðar. 4. Ég sé ekkert því til fyrirstöðu, að kristinfræðikennslan fari fram ( skólanum, eins og hún hefur gert fram að þessu, og að hinir almennu kennarar annist hana. Hins vegar getur svo presturinn bætt því vð, sem hann kýs, þegar undir fermingu er komið. 5. Það er vitað mál, að í mennta- skólum framttðarinnar verður um verulegt valfrelsi að ræða, og einn- ig kemur það til greina á gagn- fræðaskólastiginu. Aftur á móti er það helzt til snemmt í bamaskólun- um. 6. Tilgangurinn með námi er tv(- þættur. [ fyrsta lagi á hann að gera menn hæfari ( Kfsbaráttunni, og í öðru lagi að gera mönnum fært að lifa nútíma menningarKfi. Kröfurn- ar til bættra Kfskjara eru svo mikl- ar, að hið fyrra verður að ganga fyrir, en hinu dugir heldur ekki að gleyma, m.a. vegna aukinna tóm- stunda. Sem dæmi um það, sem betur mætti fara að mínum dómi varðandi hið síðara er að taka upp tónlistarkynningu til að gera okkur betur fært að lifa menn- ingarlífi. Heldur mætti þá sleppa úr- eltum greinum, svo sem greiningu á fornkvæðum. 7. Það er ekki hægt að leggia sama námsefni ó alla nemendur, þótt þeir séu ( sama aldursflokki. Það hlýtur að verSa að miða við þroska og hæfni nemandans. Þrátt fyrir það vil ég ekki leggja allt vald í þessum efnum í hendur kenn- arans, heldur ætti hann hafa sam- ráð við skólastjóra um það, hvernig tilhögun kennslunnar yrði háttað. HELGI ELÍASSON fræðslumálastjóri 1. Það á hiklaust að byggja hana upp á föndri og starfrænum vinnu- brögðum. Börn 6—7 ára hafa Ift- ið við bóklega kennslu að gera, það er því óviturlegt að ætla að troða svo og svo miklu af bóklegu námi f þau. 2. Ekki myndi ég segja, að þetta væri vanrækt, þótt segja megi að aldrei sé móðurmálið of vel stund- að. Ég held, að kennarar vanræki í engu sín störf í þessum efnum, en trúlega er þörf á meiri fjölbreytni í kennsluhóttum. Þegar nómsskráin var samin á sínum tíma, stóðu að henni þeir menn, sem farsælir þóttu hver ó sínu sviði. Ég ber hið mesta traust til þessara manna og tel námsskrána alveg geta sagt til um, hvenær nám í lesgreinunum eigi að hefjast. En eftir henni er það um 10 óra aldur. Það mó vel segja, að tungumála- nám eigi rétt ó sér í banraskólun- um. Ég myndi þó álfta, að byrja ætti ó þvf um 11 ára aldur. 4. Samkvæmt námsskrá eiga kennarar að kenna kristin fræði eins og aðrar greinar. En það er munur á kristnum fræðum og trúfræðum. Og trúfræðin eiga prestarnir að sjá um að mínum dómi. En það er líka mjög mikilvægt, að góð sam- vinna sé millí presta og kennara. 5. Þær greinar hljóta að verða móðurmál, skrift og reikningur. Annars er námsskróin mjög sann- gjörn í þessum efnum og bezt að styðjast við hana. En eitt mætti aukast og það er bókakostur skól- anna og tæki hvers konar. Þegar bætt hefur verið úr þeim skorti, get- ur kennslan fyrst komið að fullum notum. 6. Á fræðsluskyldualdri eru ekki kenndar aðrar námsgreinar en hverjum og einum má að gagni verða til undirbúnings frekara námi eða ýmsum störfum. Það er erfitt og trúlega hæpíð að ákveða áður en fræðsluskyldu lýkur hvert verða skal eða muni verða starf nemand- ons í framtíðinni. En í lok fræðslu- skyldunnar ættu nemendur að eiga kost á nokkurri starfsfræðslu í skól- unum til leiðbeiningar um starfsval. 7. Nemandinn á alltaf að vera námer eitt f allri kennslu. Fyrst og fremst þarf að hugsa um, hvað er honum fyrir beztu. 8. Kennsla um kynferðismól er mjög vandasðm og ekki ó annarra færi en lækna og hjúkrunarkvenna. Þess vegna væri ekki rétt að taka upp þessa kennslu nema völ sé á slfku fólki tíl hennar. ÞaS hefur ekki veriS ýkjamikiS um valfrelsi í skólum á íslandí fram til þessa. Allir hafa orSiS aS læra þaS sama, einu gildir hvort þeir hafa nokkurn áhuga á þvf og hvort þeim mun nokkurn tímann koma þaS aó gagni. ÞaS er vitanlega umdeilt efni, hvaS skuli leggja mesta áherzlu á í nóm- inu. Er þessi drengur aS læra eitt- hvaS, sem hann langar ekkert til aS vita og hefur ekkert meS aS gera, eSa er þetta eitthvaS, sem honum má aS gagni koma ( fram- tíSinni? VIKAN 40. tw. 11

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.