Vikan

Tölublað

Vikan - 07.10.1965, Blaðsíða 30

Vikan - 07.10.1965, Blaðsíða 30
nnPMpp Silver Gillette -þægílegur rakstur með rakblaði, sem endist og endist Orrustan við Waterloo Framhaid á bis. 21. Prússa við Ligny, og þar eð sókn Neys hafði að mestu fjarað út, gaf hann mönnum sínum leyfi til að elda morgunverð. Síðan lagðist hann í grasið, breidd blað yfir and- litið og fékk sér haenublund, sem hann hafði rtka þörf fyrir. Þegar leið að hádegi, var hann vakinn með fréttum af undanhaldi Prússa til Wavre, og ákvað hertoginn þó að koma sér upp varnarlínu sam- hliða bandamönnum sínum. Hann lét því undan síga til hæðadraga þeirra, sem Jóhannesarfjall (Mont St. Jean) heita og eru skammt sunn- an við Waterloo. Þetta var sami staðurinn og hann hafði bent á 6 ballinu ( Brussel. Það var liðið fram yfir hádegi þegar Napóleon kom sér loks að því að elta Bretana og Niðurlend- ingana. Möguleikar hans til að ná þeim, sem þegar voru orðnir sára- litlir, urðu að alls engu vegna rokna skýfalls, er umhverfði vegum og ökrum Belgíu f kviksyndi. Um nóttina gisti hann í herbúðum ná- lægt þorpinu La Belle Alliance. Að morgni átjánda dags júní- mánaðar, sem var sunnudagur, var himinninn skýjaður. Napóleon var snemma ó fótum, úthvíldur og yfir sig biartsýnn. „Ég held ég þekki þá, þessa Englendinga", sagði hann. Hann vék sér að Soult mar- skálki, herróðsforingja sínum, og bætti við: „Þú heldur að Wellington sé einhver feikna snillingur bara af því að honum tókst að sigra þig. En ég get sagt þér, að Wellington er lélegur íoringi, og Englendingar ónýtir hermenn. Þessi orrusta verð- ur ekki annað en skemmtileg skóg- arferð". En keisarinn hafði ekki hugmynd um, að Bretar biðu hans reiðubúnir á Jóhannesarfjalli og að Blifcher var á leiðinni þeim til að- stoðar. Napóleon hóf þessa síðustu orr- ustu sína með allri þeirri viðhöfn, er hernaði tilheyrir. Hann reið ara- biskum hesti hvítum, er Marengo hét, þangað sem vel sá til ensku varnarstöðvanna. Um nónbil lét hann blása til óhlaups. Fyrstu at- lögunni var beint að Hougomont- kastala, þar sem framverðir Well- ingtons höfðu búizt um, og hugð- ist Napóleon vinna þar heldur ó- dýran sigur. Áhlaupið á Hougo- mont gerði fylking fótgönguliða undir stjórn Jerome prins, bróður Napóleons. Þar voru til varnar sveitir þýzkra fótgönguliða í brezkri þjónustu (aðallega frá furstadæm- inu Hannover, sem heyrði þá und- ir Bretakonung), og urðu þær að þoka fyrir Frökkum. En þegar liðs- menn Jeromes komu að sjólfum virkismúrunum, urðu fyrir þeim sveitir úr brezka lífverðinum, sem var elnvalalið, og stöðvuðu þær sókn prinsins. Æstist nú leikurinn um allan helming, því Jerome, sem endilega vildi taka Hougomont, hvað sem það kostaði, sendi hverja herfylkinguna af annarri fram til áhlaups. Bretar voru þarna miklu liðfærri, en ólmuðust eins og ber- serkir með öllum tiltækum óhöld- um, og hlóðu háa valkesti af Frans- mönnum framan við virkishliðið. Fór svo að þeir héldu Hougomont. Meðan ó þessu gekk, voru hin- ar tuttugu þúsundir d'Erlons að hefja framsókn ó votlendum engj- um austan við veginn til Brussel. Skyldi það vera upphafið að meg- inárás Napóleons á heri Welling- tons. Fyrsta verkefni óhlaupaliðsins var hertaka La Haye Sainte, sveita- þorps með háum veggium umhverf- is, er veitti miðfylkingu Welling- tons nokkra hlífð. En einmitt um þær mundir var Napóleon orðinn órólegur vegna fregna um aðgerð- ir prússnesks riddaraliðsgegn hægri fylkingararmi Frakka, auk þess sem sagt var að prússnesk fótgöngu- liðsherdeild væri á leið til stuðn- ings við Wellington. Keisarinn á- kvað þv( að senda nokkrar her- deildir á móti Prússum; skyldu þær tefja fyrir þeim meðan hann sjálf- ur væri að ganga fró Wellington. Honum geðiaðist ekki allskostar að gangi mólanna. „í morgun", sagði hann við hershöfðingja sína, „höfð- um við níutíu prósent Kkur til sig- 30 VIKAN 40. tbl.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.