Vikan


Vikan - 01.06.1967, Blaðsíða 28

Vikan - 01.06.1967, Blaðsíða 28
A K 9 5 4 y Á D G 9 ? 5 JS, C 9 G 3 A D 8 y 7 6 3 4 G9 7 3 A D 10 4 2 A G76 y K 8 2 4 10 8 6 4 * 8 7 5 A Á 10 3 2 y 10 5 4 4 ÁKD2 * ÁK Suður er sagnhafi í 6 spöðum ,enda er það ofureðlileg sögn. Við sjáum, að hjartakóngurinn liggur vitlaust, og alltaf verður að gefa einn slag á tromp. Eða hvað? Útspil var tígulþristur, sem Suður drap heima með drottningu. Nú virðist óhjákvæmilegt, að gefa einn slag á spaða, nema drottning og gosi séu blönk. Þá mætti ætla, að allt væri komið undir hjarta- svíningu. Nei, en sagnhafa lá ekkert á. Hann tók á ás og kóng í laufi trompaði síðan af sér tígultvist. Nú var laufa nían trompuð á kóng inn. Austur spilaði nú aftur út hjarta ,sem Suður tók á tíuna. Nú tók Suður á tígulkóng og fleygði í hann hjartagosa. Þá var þessi staða komin upp: A K95 y Á ^ ekkert * G A G76 y 2 ? 4 Jf, ekkert A A 10 3 V 5 ? A Jj, ekkert Nú pilaði sagnhafi út tígulás og fleygði í hann hjarlaásnum úr borði (fallega hugsað, þótt ekki sé það nauðsynlegt. Sagnhafi verð ur bara að passa sig að skilja eftir laufagosann í borði.) Jæja, nú var lághjarta trompað í borði og laufgosa spilað út. Nú getur Aust ur engum vörnum við komið. Ef hann drepur með spaðagosa, drepur Suður á ásinn og svínar síðan spaða. Ef hann trompar lágt, tekur Suð ur á tíuna og hirðir afganginn . f fullri alvöru A D 8 N y 3 V A ? G * D S Framhald af bls. 2 tjaldstæðið og ganga sómasam- lega frá sorpinu, og hver er sá, að honum líði ekki betur að vita sig hafa gengið vel frá. Ég skora á alla íslendinga að sína fyllsta þrifnað í umgengni við móður náttúru. Með því eignumst við enn fallegra land og betri þjóð, þjóð, sem ekki á sóðaorðið skilið. S. H. Hálfsystkin og lifa saman Ég veit vel hvernig yður er innanbrjósts, ég er sjálfur giftur. 28 VIKAN »•tbl- Framhald af bls. 9 — Þó svo að ég feginn vildi, þá get ég ekki tekið á móti þeim á heimili mínu, segir hann. Þau hafa gerzt brotleg bæði við guð og menn. Synd þeirra verður ekki fyrirgefin, jafnvel þótt hér- aðsdómur hafi verið þeim í vil. Dúmbó-sextett Framhald af bls. 16 dansa eftir. Þessi stíll ó einmitt mjög vel við okkar hljóðfæra- skipan. Nú getum við komið saxó- fónunum alls staðar að. Það var annað uppi í teningnum óður fyrr, þegar víð vorum að byrja. Þá þekktist ekki að hafa tvo saxó- fóna í einni og sömu hliómsveit. Það var bent á okkur, híjað á okk- ur og sagt: ,,lss, þetta er eins og lúðrasveit . . . ." Jó, þeir voru (afn- vel til, sem ekki gerðu greinarmun ó okkur og Lúðrasveit Akraness! Að vísu voru þrír úr okkar hópi í lúðrasveitinni, en það er önnur saga; saxófónleikarnarnir og Steini ó klarinettu..... — .... hefur Steini spilað ó klarinettu með Dúmbó? — . . . . nei, sem betur fer, — en sannleikurinn er só, að blósturs- hljóðfærin skapa hljómsveitinni meiri möguleika. — Og útsetningar verða um leið vandasamari. — Einmift. En við erum ekki ó flaeðiskeri staddir hvað það snertir. Finnbogi, gítarleikarinn okkar, hef- ur átt mestan veg og vanda af út- setningum okkar. Það er aldeilis makalaust músíkalskur drengur. — Telur þú, að gítarhljómsveitir séu að geyspa golunni, Ás- geir? — Ég tel engan vafa á því. Að minnsta kosti sáum við hvergi í London þessar klassísku gítarhljóm- sveitir skipaðar tveim gítörum, bassa og trommum. Bítlaæðið er líka mik- ið til að dala. Það er lagt meira upp úr því nú en óður að mússíkin sé vel spiluð. Fólk er orðið kröfu- harSara í þessum efnum. Og ein- mitt af þessari óstæSu hafa margar gítarhliómsveitir bætt viS sig blást- urshljóSfærum. — Uversvegna hafa margar hlióm- sveitir svona hátt? — ÁstæSan er fyrst og fremst sú, aS tækin eru orSin svo óskaplega kraftmikil, og svo ber líka aS gæta að því ,að það er svo miklu erfiðara að spila beat músík demp- aða. Þessari músík fylgir óhjó- kvæmilega hávaði. Við reynum auð- vitað eftir fremsta megni að gæta hófs í þessum efnum, og við höf- um fyrir reglu, þegar viS spilum í húsi, sem viS höfum ekki veriS í óður, aS senda einn úr hliómsveit- inni fram í sal til þess aS hlusta. ÞaS er oft erfitt aS hafa stjórn á þessu, þar sem við erum [ einu húsi ( dag og öðru á morgun. Nú, ef kvartaS er, tökum viS það auð- vitað til greina. — ÞiS hafiS haldiS hópinn furðu lengi, Ásgeir. — Já, það stafar auðvitað fyrst og fremst af því, að samkomulagið hefur alltaf verið einstaklega gott okkar á milli. Eftir allan þennan tíma erum við orðnir mjög sam- rýmdir, og það liggur enginn á HSi sínu, ef eitthvað þarf að gera. — Nokkrar óætlanir um að hætta spilamennskunni? — Nei. Hitt er annað mál, að við múnum leggia hlióðfærin á hill- una strax og við finnum, að við erum ekki lengur með á nótunum. Y'ndlingurinn er kominn í ösku- bakkann. Ásgeir horfir í átt til fiallanna. Sumarið liggur í loftinu. I fiarskanum skarta Esjan og Skarðs- heiðin hvítum sniódílum. Og af því sumarið er komið, spyr ég Ásgeir, hvort hliómsveitin ætli að leggja land undir fót með hækkandi sól. — ÞaS verSur tæplega um hring- ferð að ræða. Hitt er líklegra, að við munum við og við fljúga á tiltekna staði lengra í burtu. Dúmbó sextett er sennilega sú hliómsveit, sem mest er á ferðinni. Sennilega þurfa fáar hl|'ómsveitir um iafn langan veg að sækja til þess að komast á ,,vinnustað". — Og þið eruð alltaf akandi? Væri ekki hagkvæmara að koma með Akraborginni til Reykjavíkur? — Við þurfum lika aS komast til baka, og Akraborgin siglir ekki á nóttinn,i, athugaSu. Mát. AuSvitað hvarflaSi þetta ekki aS mér. Og Asgeir heldur áfram: — ViS spilum í Reykiavík tvö kvöld að jafnaði. Jú, ferðalögin eru erfið, víst er það. En ó móti kemur ánægian af að spila. Það kæmist engin hliómsveit áfram á því, að ætla sér að spila fyrir aur- ana eingöngu. |£g fer út í aSra sálma, og spyr Ásgeir, hvort hann hafi óhuga ó klassiskri músík. — Eg hef mjög gaman aS jazz. Modern [azz vel að merkia. Bru- beck er maður mér að skapi. Ég held alltaf upp á píanóið, en gall- inn er bara só, að þaS á ekki

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.