Vikan


Vikan - 01.06.1967, Blaðsíða 40

Vikan - 01.06.1967, Blaðsíða 40
Hln fjölhaefa 8-11 verkefna írésmiöavél: Bandsög, rennibekkur, hjólsög, frœsari, band- slípa, diskslípa, smergel- skífa og útsögunarsög. Fáanlegir fylgihlutir: Afréttari þykktarhefill og borbarki. Fullkomnasta trésmíöaverkslaeölö á minsta golH leti fyrir heimill, skóla og verkstœði EMCO UNIMAT AL- HI.IÐA RENNIBEKK- UR. EMCO MAXIMAT AL HLIÐA RENNIBEKKUR verkfœri & júrnvöror h.f. Q Tryggvagötu TO — SSmcir 15815 og 23185 ur og var fyrir níu árum kastað út af bar. Þeir létu ekki bjóða sér slíkt, heldur köstuðu heilli benzíntunnu inn um dyrnar á barnum og kveiktu í öllu sam- an. Pjórir menn létust í brun- anum. Dauðadómurinn er stað- reynd, en talið er líklegt að þeir bræður hafi möguleika á að fá honum breytt í lífstíðarfangelsi. Forstöðumaður Quentin-fang- elsisins heitir Lawrence E. Wil- son. Hann er þeirrar skoðunar að lífið í fangelsunum, eins og það tíðkast víðast hvar, hafi mjög skaðleg áhrif á fangana. Meðferð fanga sé í fyllsta máta ómannúðleg og engum til gagns. Þjóðfélaginu beri skylda til að reyna að bæta líferni fanganna, kenna þeim eitthvað og gera þá hæfari til þess að verða nýt- ir þjóðfélagsþegnar, þegar þeir hafa afplánað dóm sinn. Sam- kvæmt þessum skoðunum rekur hann Quentin-fangelsið á þann hátt, sem lýst hefur verið hér að framan. Auk þess hefur hann komið á fót Fangahjálp, sem rekin er af einkaaðilum. Þessi stofnun tekur á móti föngum um leið og þeim er hleypt út úr f ang- elsum og leiðbeinir þeim og hjálpar til þess að þeir hverfi ekki til síns fyrra lífernis og hafni strax aftur í fangelsi. Fangahjálpinni hefur orðið vel ágengt í að fá fangelsistímann styttan. Þetta hefur sparað bandaríska ríkinu mikil fjárút- lát, því að einn fangi kostar rík- ið um 60.000 krónur á ári. Hins vegar eru ekki allir hlynntir skoðunum Wilsons. Lögreglustjórinn í San Francisco réðist til dæmis harkalega á Quentinfangelsið í blaðaviðtali fyrir skömmu. Hann sagði, að aukin menntun fanganna hefði það eitt í för með sér, að af- brotamenn yrðu miklu klókari og glæpir þeirra betur skipulagðir og úthugsaðir. Fyrir bragðið tæki það lögregluna þrisvar sinnum lengri tíma að koma upp um þá. Margir fanganna hefðu það betra innan múranna en utan, sagði hann, og kvaðst ekki vita um neinn stað annan en Quentin- fangelsið, þar sem menn fengju ókeypis fæði og húsnæði, lækna- þjónustu og skólagöngu. Lög- reglustjórinn sagði, að 95% þeirra fanga, sem fremdu afbrot í fyrsta sinn, höfnuðu bak við lás og slá aftur. •& Við notuðum kvik- myndavagninn .... Framhald af bls. 26 huga að taka þann hluta myndar- innar suður af Grindavlk, en þar var nýstrandaður togari. Til þess kom þó aldrei, eins og fram kemur hér á eftir. Við byrjuðum síðan töku mynd- arinnar. Þórður Jónsson á Látrum, formaður björgunarsveitarinnar Bræðrabandið, var í rauninni hvort tveggja í senn: höfundur kvik- myndahandritsins og leikstjóri. Einnig samdi hann og las textann við myndina, og gerði það með stakri prýði. Þegar við vorum staddir í Kols- vfk vestra, önnum kafnir við að kvikmynda björgunina, berast okk- ur fréttir þangað um strand brezka togarans Sargon við Hafnarmúla beint á móti Patreksfirði. Flestir úr björgunarsveitinni voru þarna hjá mér við kvikmyndunina, en fengu nú skipun um að koma þegar í stað. Ég ókvaS að slást í för með þeim, og við lögðum af stað þá um nóttina í blindhríð og vonzkuveðri. Snemma um morguninn komum við á strandstaðinn, og þá næ ég kvik- mynd af eðlilegri björgun. ÞaS vildi svo vel til, að nokkuð birti til um morguninn og bæði varð björgunin auðsóttari fyrir þaS og mér tókst aS ná betri myndum. Þennan kafla felldi ég inn í Lótrabjargsmyndina og er það sennilega bezti hluti hennar. Myndin var frumsýnd í apríl 1949 og hlaut m]ög góSa dóma. Sýning- artími hennar var ein og hálf klukkustund. SíSar var hún stytt úti ! Noregi niSur I hólftíma, og sú útgáfa hefur veriS sýnd víSa um heim. Fyrir fjórum árum var hún sýnd í Keflavíkursjónvarpinu, og hver veit nema hún verSi ein- hverntíma sýnd í íslenzka sjónvarp- inu? — Hvenær hófst undirbúningur aS fyrstu leiknu myndinni þinni, SíSasti bærinn í dalnum? — Mér hafSi snemma dottiS f hug, aS nógu gaman væri aS taka kvikmynd byggSa ó íslenzkum æv- intýrum og þó ef til vill aSallega ætlaða börnum. Ég sneri mér til Ævars Kvaran, leikara, og fékk hann f liS meS mér aS athuga möguleika ó því, aS úr þessu gæti orðið. Ævar benti mér á Loft Guð- mundsson, rithöfund, í því skyni að biðia hann að skrifa sögu með þetta fyrir augum. Loftur varð við þessari bón og skrifaði söguna. Kvikmyndahandrit eftir henni gerSi Þorleifur Þorleifsson, og gerði hann verki sínu svo góð skil, að menntað- ir menn ó þessu sviði töldu það einstakt í sinni röð. Ævar Kvaran valdi nú leikara í samráði viS mig og só um leikstjórn. Síðan hófst taka myndarinnar. Það þarf ekki að taka það fram, að við mikla erfiðleika var aS etja, enda voru tækin okkar frumstæð og allar aSstæSur hinar verstu. Oll innanhúsatriSi voru tekin í baSstof- unni í Árbæ, en utanhúss atriðin við gamla bæinn ó TannastöSum f Ölfusi. Nóttúruöflin gerSu okkur sérstaklega gramt f geSi sumarið sem taka útiatriðanna fór fram. Einu sinni fórum við til dæmis af stað upp að Tannastöðum í ágætu veðri ó laugardegi með allt hafur- taskiS. En á leiSinni kom dembandi rigning, og urðum við því að snúa viS aftur. 40 VIKAN 22- tbl-

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.