Vikan


Vikan - 02.01.1970, Blaðsíða 29

Vikan - 02.01.1970, Blaðsíða 29
XXMXXXXXXXttXXXXttXXXXttKMXXKXXKKM mj g~^ XXÍKttXXXXXttMKKHKXXXttMKKKKHKKKKM M O G VÖRUR KK XX XK XX XX Ævi mín og konurnar mínar þrjár Framhald af bls. 9. hvern kvillann af öðrum, útbrot, taugaveiki, lungnabólgu. Eg varð ákaflega veikburða og læknarn- ir urðu órólegir. Faðir minn var sannfærður um að ég ætti ekki langt eftir ólifað. Eina nóttina dreymdi mig svo draum. Herbergið fylltist allt í einu af sterku ljósi og einn spá- mannanna okkar birtist. Hann laut yfir mig, strauk með hend- inni yfir hár mér og talaði blíð- lega til mín. Hann fékk mér einnig skál með einhverjum vökva og bað mig drekka. Eg drakk og hann hvarf aftur. Frá þeirri stundu fór mér hraðbatnandi, og viku síðar var ég orðinn bráðfrískur. É*g sagði pabba frá sýninni, en hann trúði mér ekki. Mér fannst aftur á móti að Guð hefði bjargað lífi mínu — og það átti mér eftir að finnast við fleiri tækifæri. ÆSTUR í SPORT Þegar við Ali Resa komumst á unglingsár, ákvað pabbi að við skyldum fara til Evrópu og halda námi áfram þai. f fimm ár vor- um við í skóla í Sviss. Þar eign- aðist ég í fyrsta sinn vini meðal jafnaldra, og mér hraðfór fram bæði andlega og líkamlega. Loftslagið hentaði mér vel og ég losnaði við alla sjúkdómana, sem til þessa höfðu plagað mig. Á veturna var skólinn í Gstaad, og þá fórum við á skíði í frítímun- um. É'g er æstur í allt sport, og í Sviss gat ég vaðið í því eins og mig lysti — knattspyrnu, há- stökki, kúluvarpi, hnefaleik, glímu, tennis, körfubolta____ Þegar ég kom aftur heim til írans haustið 1936, hafði ég lok- ið prófum með ágætis einkunn- um. Systur mínar voru þá orðn- ar fallegar, ungar stúlkur, seytj- án og nítján ára. Mér kom margt á óvart, er ég sá land mitt aftur eftir svo langa fjarveru. Þorp höfðu breytzt í nýtízku borgir, bílar voru orðnir margir og alls staðar mátti greina ólgandi fram- þróun. Stríðsháskólinn var næstur á dagskrá, og í hann gekk ég fram í júní 1938. Þá loksins var ég tal- inn nógu uppkominn til að taka á mig hluta af verkum föður míns. Ég fékk minn eigin einka- ritara, mína eigin aðstoðarfor- ingja og herflokk til að stjórna. I fyrsta sinn fannst mér ég í al- vöru vera orðinn fulorðinn! Pabbi var á sama máli, og hann ákvað að útvega mér eig- inkonu. Það var vaninn að gera eins og pabbi sagði; engum datt í hug að andmæla honum. Ekki veit ég hvað syni mínum finnst eftir svo sem tíu til fimmtán ár, en á tímum Resa Sja hafði keis- arafjölskyldan ekki fyrir vana að bollaleggja um ákvarðanir f j ölskylduf öður ins. Hann valdi mér eiginkonu og hann valdi systrum mínum Sjams og Ashraf eiginmenn. Ekkert þessara þriggja hjóna- banda varð endingargott eða sér- lega hamingjusamt. En þegar pabbi skipaði þá hlýddum við. PABBI VELUR mEr KONU Árið 1938 var Sjams tuttugu og eins árs, við Ashraf nítján, Ali Resa seytján. Árið áður hafði Sjams verið gift lautinant að nafni Fereydún Djam, ungum og gáfuðum liðsforingja sem virtist eiga mikla framtíð fyrir sér. Því miður hafði systir mín andstyggð á öllu, sem bar bragð af hermennsku, og hjónabandið hékk saman í þrjú ár aðeins og varð barnlaust. Nokkrum árum síðar giftist hún manni sem hún í sannleika elskaði, þekktum ír- önskum tónlistarmanni. Þau hafa nú verið gift í tuttugu og fimm ár og eiga þrjú börn. Ashraf giftist einnig árið 1937 manni sem pabbi hafði valið henni, forríkum kaupmanni og jarðeiganda. Ashraf eignaðist með honum son, en skildi við hann eftir fjögur ár. Síðan gift- ist hún egypzkum viðskiptahöld og átti með honum tvö börn. Við hann skildi hún einnig og er nú gift þriðja sinni: æðsta yfirmanni ferðamála hjá okkur. Systur mínar tvær voru sem sagt giftar og gengnar út. Sg var einmana án þeirra, og því lagði ég, mót vilja mínum, eyrun við skrafi pabba um að ég ætti að kvænast. Hann vildi velja mér konu frá einhverju landi, sem fran ætti mikil samskipti við og byggi við skylda menningu. Þar var um að ræða Tyrkland, Afganistan og írak og 811 furstadæmin litlu um- hverfis Persaflóa. Svo var líka Egyptaland, en á bandalagi við það hafði pabbi mikinn áhuga. Við vissum lítið um Egypta- land annað en að það var brezkt verndarríki og að framfarir voru þar miklar, að konungurinn þar var kornungur og hét Farúk, hinn fyrsti með því nafni og að þessi Farúk átti mjög fallega systur á aldur við mig; hún hét Fosía. Faðir minn sendi tvo hirðmenn sína til Kairó til að líta á stúlk- una. Þeir komu aftur stórhrifn- ir og höfðu með sér myndir af prinsessunni ungu. Pabba leizt dável á hana. Dag einn kallaði hann mig inn til sín og sagði: — Sonur minn, líttu á mynd- irnar hérna. Þú átt að kvænast þessari ungu stúlku innan skamms. 5Sg hef fastákveðið það. Konungur bófanna Framhald af bls. 11. — Jæja, þá kemurðu svívirði- legi þorparinn þinn, barnaræn- inginn þinn. Hvar er barnið? hvæsti hann út á milli rándýrs- tannanna. Ég svaraði honum með vilja- festu í röddinni. Hið göfuga af- rek mitt hafði gert mig hug- rakka. — Barnið er nú á öruggum samastað fyrir morðhöndum yð- ar. Ég hef skilað því til yfirlög- regluþjóns hér á næstu lögreglu- stöð, þar til vesalings faðir þess finnst, sem því var rænt frá. — Bíddu augnablik, Buddy, sagði bófinn og leit á mig með undarlega meðaumkunarfullum svip, sem ég hafði ekki orðið vör við hjá honum áður. - — Veiztu vegna hvers ég bað þig að koma í leiðangurinn í gærkveldi? Það var af því að ég varð að finna upp einhverja af- sökun. . . . Eg hef ekki verið heima í tvær nætur, og það var orðinn ógurlegur gauragangur, því að það er ekki við lambið að leika sér þar sem kerlingin er, skilurðu, Jóka, það var konan mín, sem lá á legubekknum og hún er það eina sem ég hræðist í heiminum. Þess vegna vildi ég fá þig, til að gera ástandið þol- anlegt og sverja, að ég hefði i. tw. VIKAN 29

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.