Vikan

Tölublað

Vikan - 14.10.1976, Blaðsíða 28

Vikan - 14.10.1976, Blaðsíða 28
r tinguaphone Þú getut lært nýtt tungumál á 60 tímum LINGUAPHONE tungumábnémskeió kennir þér nýtt tungumál á sambærilegan hátt og þú læróir íslenzku. Þú hlustar, þú skilur og talar síóan. Þú hef ur meófædd- an hæfileika til aó læra aó tala á þennan hátt. Aótrú- lega skömmum tíma nemur þú nýtt tungumól, þér til gagns og ánægju. — Þetta er RÉTT og ÞÚ getur sannaó þaó. — Viö sendum þér aó kostnaóarlausu upplýsingapésa um námió. — Þegar þú hefur tekió ákvöróun, — sendum vtö þér linguaphone nómskeió í því tungumóli, sem þú ætlar aö læra. l'cuxtobus \AWM&fo5t^ eíajrmke, \ca ?" LiNGUAPHONE tungumálanámskeió á hljómplötum og kassettum HljóófærahúsReykjavíkur- Laugav.96 sími 13656 Abby heföi hlegið, ef einhver hefði haldið þvi fram við hana, að hún vœri einmana. Þótt hún vœri orðin ekkja, var hún full af lifsgleði og átti hraustan og fjörugan son. Henni datt ekki í hug, að hún gœti orðið ástfangin á nýjan leik. En hún var enn ung, og vissulega var að minnsta kosti einn, sem hafði ekki á móti þvi að kynnast henni nánar... Það hafði rignt síðan fyrir dögun. Fínum köldum regndropum, sem settu hroll í hópinn sem var að myndast milli St. James og Buckingham hallarinnar, og alla leið upp að Constitution Hill. Hópur af œstu fólki. Klukkan var ekki nema hálfsjö, en þó var fólkið maett þarna og tróðst hver um annan í leit að betri yfirsýn. Fólkið var hávœrt og œst og að öllu leyti eins og lundúnar- búar eru venjulega þegar þeir safnast saman og hópar myndast, en lundúnarbúar grípa hvert tœki- fœri til að gleyma drunganum í sinu eigin lífi. Og var ekki brúðkaup Viktoríu litlu drottningar besta afsökunin, sem þeir höfðu fengið siðan í stríðinu við frakka? Abby, sem stóð við gluggann og starði á fölnandi grasið, en það var allt sem eftir var af hinu einu sinni grœna Paddington Green, sem hún hafði kynnst sem ung brúður, vissi vel að nú yrðu hátíðarhöld, og það fór í taugarnar á henni. Hún var jú jafngóður vinnuveit- andi og hver annar, sagði hún við sjálfa sig, og sá til að starfsfólkið hefði það gott. Svo að það álit fólks- X' HÍÉÍÉÉ TldSm^l MEIRA hillusamstœðan er komin aftur. Meira hillusamstœðan býður upp á meiri möguleika. Fœst í tekki, hnotu og palisander ^ i /i ¦MSÍmh ¦ -m < i ',;?¦'¦¦%&/* '.Zs.'* '%z^»J£iTir~ \ 111, <*Ék í /f~X Húsgagnaverslun \^l) Reykjavíkur hf. Brautarholti2SímarlW40 ins, að brúðkaupsdagur drottning- arinnar vœri frídagur frá verksmiðj- unni í Harrow Road, var hreint og beint vanþakklæti. Hún reyndi af öllum mœtti að leyna sjálfa sig raunverulegri ástæðu þunglyndis síns. En hún var nú einu sinni sama gamla skyn- sama Abby, og þess vegna leyfði hún huganum að reika ellefu ar aftur í tímann, þegar hún hafði starað út um gluggann á regnið og hugsað um brúðkaup. En það hafði verið hennar eigið brúðkaup, hennar og James. Hugsuninni um James fylgdi sársauki, eða ef hún átti að vera hreinskilin, þá var það ekki svo mikið hugsunin um hann, heldur hugsunin um hana sjálfa, hennar eigin missi, hennar reiði og bitur- leikinn yfir að hafa þurft að missa svo mikið. Hún hafði sleppt svo miklu til að geta giftst honum, föður, móður, bræðrum og systr- um... Ég er ekki réttlát, sagði hún við sjálfa sig, ég lagði út í þetta með bæði augun opin, ég vissi að tími minn með James yrði stuttur. Það er of seint að gráta það núna — og þó hef ég grátið í tíu ár. Grátið af vanmætti gegn örlögunum sem létu svo góðan og göfugan mann deyja svo ungan, sem létu mig, sem aðeins þráði að verða að gagni í lifinu, verða svo einmana. Hún snéri sér frá glugganum. Hugsunin um liðnar sorgir yrði hvorki henni né Friðrik að gagni. Þegar hún hugsaði um Friðrik viku raunirnar fyrir hlýju og anægju. Litli tíu ára gamli Friðrik, með rauða hárið og grænu augun, sem minnti hana svo mikið á mennina sem hún hafði elskað mest, James og föður hennar. Og, eins og hann skynjaði þung- lyndi hennar, byrjaði hann um leið og hann settist við morgunverðar- borðið ,að tala glaðlega en þó með löngunarsvip um hátíðarhöldin, sem yrðu á götunum um daginn, og hún reyndi af öllum mætti að kæfa leiðann, sem að henni sótti, og vera sú glaða góða mamma, sem hann útti heimtingu á. Henni tókst það, og Friðrik sagði að launum: ö, 28 VIKAN 42. TBL.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.