Vikan


Vikan - 31.03.1977, Blaðsíða 60

Vikan - 31.03.1977, Blaðsíða 60
SMÁSAGA EFTIR ÖNNU MARlU ÞÖRISDÖTTUR IflRUNN Hann hallaðist upp að eldhús- dyrastafnum. Hann var í sömu gráu fötunum, og ég sá silfurgrátt, mjúkt, liðað hárið og skeggið greinilega. Aðeins augnabrúnirnar voru dökkar. Svipurinn var hýr og mildur. Hann var reglulega fallegur, ég held ég hafi aldrei séð fríðari mann. Lengi er ég búin að velta fyrir mér, hvort ég eigi að segja þessa sögu. En nú er skólanum lokið fyrir nokkrum vikum, og ég er búin að gera vorhreingerningarnar. Ég stóð meira að segja í því að láta klæða gömlu, góðu alstoppuðu stólana mína. Ég er fegin því, að ég dró það svona lengi, nú er orðið svo mikið úrval af yndislegu damaskáklæði. Ég var nærri búin að freistast til þess að láta klæða þá með ullarefni, þegar sú tíska var í algleymingi. En nú fékk ég svo dásamlegt, gullin- brúnt silkidamask, að betra hefði ég ekki getað hugsað mér. Og ég lét það lika eftir mér að kaupa næfurþunnt efni með gulum og brúnum rósum og saumaði mér sumargluggatjöld. Þau eru að vísu ansi þunn, en ég held, að ekki sjáist mikið inn til mín hér uppi á kvistunum. Kannski kaupi ég mér einhver af þessum fallegu pílurúllu- tjöldum, þegar líða fer á sumarið og kveikja þarf inni. Eitthvað er eftir í sparibókinni, þó að dálítið hafi nú jminnkað við þetta allt. Og svo er 0að ferðin, hún kostar nú sitt. Eftir tvær vikur ætla ég með vinkonu minni og samkennara til Italiu. í fyrra fórum við til Mallorca og sumarið>þar áður til Costa del Sol. Ég veit,\ð þetta er heilmikill lúxus. En því skyldi maður ekki 60VIKAN 13. TBL veita sér eitthvað, kominn á þennan aldur og engum háður-.pg hefur ekki fyrir neinum að sjá nema sjalfum sér. Ég horfi nú fram á halfan Kiánuð, þegar ég hef ekkert sérstakt fyrir stafni: Leikhúsin lokuð, sinfónian komin í sumarfrí, og í kvikmynda- húsunum eru þessar eilifu glæpa- og..... dónalegu myndir, svo að heiðvirður kvenmaður getur ekki látið sjá sig þar. Engar stila- eða reikningsbækur liggja á útskorna rauðviðarskrifborðinu mínu. Ég sest við það og tek skrifblokk upp úr skúffu. Ég er að hugsa um að skrifa söguna...... Þetta gerðist í fyrravetur í kuldanum og umhleypingunum, sem allir hljóta að muna eftir. Það varþá, sem vonda kvefpestin gekk. Sumir voru lasnir svo mánuðum skipti. Dag nokkurn fann ég, að það var að koma í mig vond hæsi, þegar ég var að kenna. En þar sem það er eitt það versta, sem fyrir kennara getur komið, ákvað ég að hafa allan vara á. Ég fór til skólastjórans og sagði honum, að ég ætlaði að vera heima framyfir helgi til þess að hafa úr mér hæsina. Skólastjórinn, sá elskulegi maður, tók mér vel, kvað forfallakennarann myndu taka við bekkjunum mínum og ég skyldi reyna að hafa þetta vel úr mér. Ég er nú búin að kenna við þennan sama skóla í næstum 30 ár, og sjaldan hefur mig vantað til starfa. Ég kom við í kjörbúðinni hérna rétt hjá og verslaði, áður en ég fór upp til min. Ég ætlaði að kaupa mér te og sítrónur. En þar sem engar sítrónur fengust, keypti ég teteg- und, sem ég hafði aldrei reynt áður. Hún hét Grái jarlinn, og í þessum pakka var blanda með sítrónu- bragði. Það varð að duga. Á leiðinni upp stigana man ég, að i gegnum huga minn flögraði sú spurning, hver þessi Grái jarl væri, eða hvort hann hefði raunverulega verið til. Ég eldaði kvöldmatinn snemma, þvoði upp og gekk frá. Síðan hattaði ég, fór í hlýjustu náttfötin mín og fjólubláa, vatteraða silkislopping. Svo hitaði ég vatn og setti í stóra teketilinn minn og þar ofan í tvo tepoka Gráa jarlsins. Ég setti teketilinn á bakka ásamt stóra, handmálaða tebollanum mínum, sem ég keypti i Mallorcaferðinni, og hunangskrús. Þetta bar ég inn í stofu og setti a messingsborðið mitt, kveikti á fallegu kerti í kerta- stjakanum og reykelsi í reykelsis- kerinu. Siðan náði ég í vodkaflösku, sem ég átti í borðstofuskápnum. Ég hreiðraði um mig í öðrum stóra stólnum minum og ætlaði nú að hafa það reglulega notalegt. Þetta var á fimmtudagskvöldi og ekkert sjónvarp. Ég hlustaði á sæmilegt leikrit í útvarpinu, annars eru leikritin ekki orðin neitt á við það, sem þau voru hér áður fyrr. Ég var búin að drekka eina þrjá tebolla, þegar kom að tónlistarþætti Guð- mundar Jónssonar pianóleikara, og mér var farið að líða reglulega notalega. Enginn skyldi álíta, að ég hefði drukkið of mikið af vodkanu, ég hellti bara ofurlitlum slurk í hvern bolla, engu, sem hægt hefði verið að finna á sér af. Nei, ég hef alltaf varast áfengið í óhófi, þarna var ég einungis að nota það sem meðal. Kona í minni stöðu getur heldur ekki leyft sér slikt. Lifandis ósköp voru þættirnir hans Guðmundar yndislegir. Ég held þó næstum, að þátturinn þetta kvöld hafi verið með þeim allra- bestu. Mér hlýnaði allri af að hlusta á hljómlistina og gleymdi rokinu og kuldanum og svellbólstrunum úti, og mér fannst ég komin til suðlægra landa, þar sem pálmablöð blöktu í hlýjum andvara og sólskinið ghtr- aði á sléttum sæ...... Ég held mér hafi aðeins runnið í brjóst. Ég kipptist við, og þá fannst mér ég snöggvast sjá móta fyrir útlinum mannshöfuðs, sem bar við birtu götuljósanna, sem bárust inn um kvistgluggann minn. Ég varð
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.