Vikan


Vikan - 06.09.1979, Blaðsíða 15

Vikan - 06.09.1979, Blaðsíða 15
Ég varð ofsakát, en gleði min var skammvinn. Sennilega var þetta aðeins refur. Það brast nú í grein og þrátt fyrir vonleysið hrópaði ég aftur: „Hjálp, hjálp!" og horfði stöðugt á bakkann. Kannski væri þetta veiðiþjófur að leggja gildrur sínar en ég yrði þakklát fyrir að sjá hvern sem var. Siðan sá ég eitthvað hreyfast á milli trjánna, eitthvað rauð- gullið og siðan! Þvílik dásamleg sjón! Simon birtist á milli trjánna. „Simon, Simon, ég er hér," hrópaði ég. Hann stansaði og hlustaði. Síðan leit hann í kringum sig, hann leit jafnvel upp til himins þar sem rauð skýin geystust kæruleysislega um. En hann leit aldrei á mig. „Ég er hér, á vatninu. Hjálpaðu mér," hrópaði ég. Þá skyggði hann fyrir sólina með hendinni, sá mig og lyfti hendinni í kveðjuskyni. „Ö Simon," sagði ég þegar hann kom að bakkanum, „ég er svo fegin að sjá þig. Ég var orðin hrædd um að þurfa að eyða nóttinni hér." „Og það hefði vel getað gerst þvi ég kom hingað aðeins fyrir tilviljun," svar- aði hann. „Clive sagði að þú hefðir farið út að leita að mér og þar sem ég hafði ekki séð þig, og tekið var að kvölda, ákvað ég að athuga þessa leið. Það var hreinasta heppni." „Hvort það var því að ég er föst í gróðrinum. Ég býst við að ég hefði reynt að hoppa ef enginn hefði komið." Rödd Simons var hræðsluleg. „Þakk- aðu þinum sæla fyrir að þú reyndir það ekki. Gróðurinn er stórhættulegur og hér hafa margir drukknað." Hann athugaði aðstöðu mína og styrkleika bakkans. Loksins virtist hann vera ánægður, en ég gat ómögulega séð hvernig hann ætti að geta hjálpað mér. Síðan fór hann eins langt fram á bakk- ann og hann gat og sagði mér síðan hvað ég ætti að gera. „Hlustaðu nú vandlega á það sem ég segj þér, Della. Haltu fast í árina og réttu hana eins langt og þú getur i áttina til mín. Ég mun grípa hana og reyna að draga þig að landi. En í hamingjunnar bænum passaðu að þú dettir ekki út- byrðis." Árin reyndist ótrúlega þung þegar hún var komin upp úr vatninu og hvernig svo sem ég teygði mig eða sneri náði ég ekki að koma henni að útréttri hendi Simonar. Ég reyndi aftur og aftur en lét að lokum fallast uppgefin niður í bátinn. „Hvað eigum við að gera, Simon?" andvarpaði ég. „Ég ætla að reyna að komast nær," svaraði hann. Hann fetaði sig enn lengra út á bakkann og greip í nokkrar hríslur til að halda í. En þær brustu undan þunga hans og ég varð frávita af skelf- ingu. Ég óttaðist að vatnið myndi ná einu fórnardýrinu enn. „Nei Simon, nei!" hrópaði ég. Siðan neytti ég allra þeirra krafta sem ég átti eftir og kastaði árinni eins langt og ég 36.tbl.Vikanl5
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.