Vikan


Vikan - 28.01.1988, Blaðsíða 32

Vikan - 28.01.1988, Blaðsíða 32
Fólkið sem stundar keiluna er á öllum aldri, allt frá átta ára upp í sextugt. Við höfum meira að segja fengið hópa frá elli- heimilinu hingað. Eg held að þetta sé eitt alsniðugasta fjöl- skyldusportið, enda sér maður fjöldann allan af fjölskyldum koma hingað og spila saman. Hérna inni þekkist ekki neitt kynslóðabil, allir taka þátt í þessu saman og hafa gaman af samverunni." Byrjendur þurfa ekki að skammast sín — Stunda menn þetta stíft? „Það er mjög misjafnt. Þeir allra hörðustu koma á hverjum degi og spila þrjá til sex leiki í hvert sinn. Sumir þeirra fara svo meira að segja í billjard eftir keiluna. Svo eru aðrir sem láta sér nægja að koma þetta einu sinni, tvisvar í viku. En flestir spila tvisvar, þrisvar í viku." — Er enn að bætast í hópinn sem stundar keilu? ,Já, það er alltaf eitthvað af byrjendum svo fólk þarf alls ekki að vera feimið við að mæta hingað í fyrsta sinn. Það er ekki eitt um það að vera komið skammt á veg í íþróttinni. Að auki er íþróttin það ung hér á landi að þeir sem eru að spila hérna muna allir eftir sínum fyrsta leik. Og ef ekki þá get ég minnt þá á hann. Ég man nefni- lega eftir því að hafa tekið á móti flestum hérna inni sem byrjendum." Heilmikið fyrirtæki Þegar hér var komið fór Ás- geir með okkur í sýnisferð um húsið og auðséð var á öllu að keilusalur er ekkert lítið fyrir- tæki. Þegar við komum á bakvið keilubrautirnar blasti við tröll- aukin vélasamstæða sem sér um að raða upp keilum og skila kúl- um þeirra sem spila. Að sögn Ás- geirs er kostnaðurinn við við- hald á brautunum og keilunum heilmikið mál. Nefha má sem dæmi að hver keila kostar rúmar eitt þúsund krónur og í vélun- um eru í kringum þrjú hundruð keilur í einu. Þeim þarf svo að skipta út reglulega eftir því sem þær slitna. Brautirnar þar að olíu- bera einu sinni á dag og það er gert með sérstakri vél sem dreifir olíunni rétt á þær. „Það er geysilega mikið nákvæmnis- verk að bera á brautirnar. Olíulagið á að vera örlítið þykk- ara í miðjunni en við jaðarinn á 32 V1KAN Snæbjörn „Lærlingur" umkiingdur lukkudýrum. í þetta sinn virtist geimálfurinn Alf duga betur en loðna dýrið með blikkandi augunum. brautunum og rennslið á að vera jafnt yfir alla brautina," sagði Ásgeir um þetta. Vélin sjálf * lét fremur lítið yfir sér en kostar samt nokkur hundruð þúsund krónur. Kúlur eftir máli Á bakvið brautirnar er líka kompa þar sem kúlur eru út- búnar eftir máli. Þeir sem stunda keiluna kaupa sér eigin kúlur og skó en byrjendur geta fengið útbúnað leigðan á staðnum. En það er meira en að segja það að kaupa sér kúlu. Maður biður til dæmis ekki um stærð númer 48. Málið er mun flóknara en svo. Fyrst velur maður gerðina af kúlu og svo þyngdina. Kúlurnar eru á verðbilinu 5000 kr. — 15000 kr. og fer verðið eftir því hvað í þeim er. Svo er það þyngdin. Betra er að hafa þunga kulu því hún ryður keilunum betur frá sér en samt má hún ekki vera þyngri en svo að mað- ur ráði við hana. Þegar búið er að ákveða gerð og þyngd kemur að aðalatrið- inu, staðsetningunni og stærð- inni á götunum. Þegar maður kaupir kúlu er hún nefnilega rennislétt og eftir er að gera göt í hana. Sérkennileg kúla með stillanlegum götum er notuð til að mæla út hendina á kaupand- anum. Þegar búið er að finna rétta stærð á götum, finna rétta staðsetningu á þeim og halla, er Asgeir Heiðar leiðbeinandi er með íilli á hreinu endahefur hann kennt flestum þeim sem keppa á íslandsmótinu í dag. Hinn gamalkunni Iandsliðs- markvörður Guðjón Ólafsson lét sér nægja að horfa á soninn keppa í þetta sinn. farið með kúluna í sérstaka bor- vél sem er mötuð á upplýsing- um um það hvernig kúlan á að vera. Þessi borvél er sér- hönnuð fyrir þetta verk og kost- ar um það bil 300.000 kr. Ein deild á ári Augljóst er á öllu að kostnað- urinn er mikill samfara rekstri svona keilusals og þegar Ásgeir var spurður að því hvernig reksturinn gengi svaraði hann: „Mjög vel. Það er alltaf að bætast við fólk sem spilar keilu og þú sérð að strax eftir þrjú ár er keppt í þremur deildum. Við sjáum jafnvel fram á að þurfa að koma upp fjórðu deild fyrir næsta vetur." Svo glotti hann og bætti við „Ætli við verðum ekki komnir með tíu deildir eftir tíu ára starfsemi." Þegar við komum fram í sjálf- an salinn aftur svifum við á eitt keppnisliðið og spjölluðum að- eins við liðsmennina. Fyrir val- inu varð liðið Úlfarnir, en liðs- mennirnir eru Jón Hjaltason, Jón Sverrir Erlingsson, Gunnar Gunnarsson og Þórður Tyrfings- son, en þeir vinna allir hjá Vega- gerð ríkisins. Þegar okkur bar að var Jón Sverrir nýbúinn að skjóta svo hann átti lausa stund fyrir smá spjall. Hann var fyrst spurður að því hvernig gengi. Úlfarnir í þriðja sæti ,Alveg ágætlega, þakka þér. Við erum í þriðja sæti í deildinni og höfum nauma forystu í þess- um leik svo útlitið er ágætt. Við stofnuðum félagið síðasta vor en hófum þátttöku í tslandsmót- inu í haust. Við æfum alltaf einu sinni í viku og svo spilar maður þetta tvisvar, þrisvar í viku. — Er þetta ekki dýrt? „Það má kannski segja það en flestallt sport er dýrt og þetta er svo gaman að maður lætur sig hafa það. Félagsandinn er ein- stakur og þetta er skemmtileg- asta tómstundagamanið sem ég hef dottið niður á." Þegar hér var komið sögu átti Jón Sverrir að skjóta og bað okk- ur um að hafa sig afsakaðan. Hann tók kúluna sína traustum tökum og skaut glæsilegu skoti, náði svo kallaðri „fellu", en þá nær maður að fella allar keilurn- ar í einu skoti. Félagar hans fögnuðu honum ákaft og keppi- nautarnir klöppuðu óspart fyrir skotinu. Skömmu síðar var leiknum svo lokið og Úlfarnir höfðu bor- ið sigurorð af Gúmmíköppun- um úr Sólningu hf. Þó að sigur- inn hafi verið naumur var hann
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.