Vikan


Vikan - 10.06.1943, Blaðsíða 1

Vikan - 10.06.1943, Blaðsíða 1
Nr. 23, 10. júní 1943. í>*V 1K AN „Þora mun ek at etja «f Svo segir í Grettissötu um hestaat: „Um sumarit var lagit hestaþing f jöl- ment á Langafit, ofan frá Reykjum; kom þar mart manna. Atli at Bjargi átti hest góðan móálóttan, af Kengálu kyni; höfðu þeir feðgar mætr miklar á hestinum. Þeir bræðr Kormákr ok Þorgils á Mel áttu brúnan hest, öruggan til vígs; þeir skyldu etja saman ok Atli frá Bjargi. Margir váru þar aðrir góðir hestar. Oddr ómaga- skáld, frændi Kormáks, skyldi fylgja hesti þeira frændasinna um daginn. Oddr gerð- ist sterkr maðr ok lét um sik mikit, ódæll ok ófyrirleitinn. Grettir spurði Atla bróður sinn, hverr fylgja skyldi hans hesti? „Eigi er mér þat svá glögt," sagði hann. „Viltu, at ek standa hjá?" sagði Grettir. „Vertu vel stiltr þá, frændi," sagði Atli, „því at sagði Qunnar á Hlíðarenda og "...etim svá hestunum, at vér gerim öðrum gaman enn oss engi vandræði..." hér er við metnaðarmenn um at eiga." „Gjaldi þeir sjálfir ofstopa síns," sagði Grettir, ,,ef þeir hafa hann eigi í hófi." Nú eru hestarnir frám leiddir, en hrossin stóðu framarlega á árbakkanum ok váru bundin saman. Hylr mikill var fyrir fram- an bakkann. Hestarnir bitust allvel, ok var þat en mesta skemtan. Oddr fylgdi með kappi, en Grettir lét hef jast við ok tók í taglit annari hendi, en helt með annarri stafnum, er hann keyrði með hestinn. Oddr stóð framarlega hjá sínum hesti, ok eigi traust, at hann stingi eigi hest Atla af takinu. Eigi lét Grettir sem hann sæi þat. Bárust hestarnir fram at ánni; þá stingr Oddr staf inum til Grettis, ok kom á herðarblaðit, því .at Grettir horfði öxlinni at honum. Þat var mikit tilræði, svá at und- an hljóp holdit, en lítt skeindist Grettir. 1 því bili risu hestarnir hátt upp; Grettir hljóp undir hömina á hesti sínum, en rak stafinn a síðu Oddi svá hart, at þrjú rifin brotnuðu í honum, en Oddr hraut út á hylinn, ok svá hestr hans ok hrossin öll, þau er bundin váru. Var þá lagzt til hans, ok dreginn af ánni. Þá var óp mikit gert at þessu. Þeir Kormákr hlupu til vápna, cn Bjargsmenn í öðrum stað; en er þat sá Hrútfirðingar ok Vatnsnesmenn, gengu þeir í milli, ok urðu þeir þá skildir, ok fóru heim ok höfðu hvárir ill heit við aðra, ok sátu þó um kyrt um hríð. Atli var fátalaðr um þetta, en Grett- ir var heldr ósvífr ok kvað þá f innast skyldu annat sinn, ef hann mætti ráða." , Framh. á 3. siðu. Hestaat á Þingvöllum Bak við hestana, inn- an girðingar, stendur Daniel heitinn Dan- íelsson, ljósmyndari, siðast dyravórður í stjórnarráðinu. Hann var mikill hestamað- ur, og í endurminn- ingum sínum, „1 á- föngum", skemmti- legri bók, sem kemur víða við, segir hann margan fróðleik ,um góða gæðinga og slynga hestamenn.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.