Vörður


Vörður - 13.02.1926, Blaðsíða 1

Vörður - 13.02.1926, Blaðsíða 1
Ig} t^g Rjfsíjóri og ábyrgð- armaður'' Kristján Albertson Túngötu 18. ií9[-nifa ilsíiefac Afgreiðslu- og inn- iheimmmaður Ásgei'p tfticfghásson kennaril r U4JT" TTtg-efancli : JVtiÖíwtjór**! ílialcii-íílolílísins. IV. ár. Reykjavík 13. febr. 1926. 7. blað. Þinghreinsun. Englendingar krefjast þess af pingmönnum ' sínum og öðrum opin- berum trúnaðarmönn- um landsins, að einka- lif þeirra sje flekklaust. Hin fyrsta og fremsta krafa vor íslendinga til þingmanna vorra ætti að vera sú, að afskifti þeirra af stjórnmálum og opinberu !ili sjeu flekklaus. K. A. IV. Bógsyndi og níðlyndi Jónasar frá Hrifla. Skömmu eftir að bæjarstjórn- arkosningar fóru fram hjer í Reykjavík í síðasta mánuði gerði Morgunblaðið það að umtals- efni, að Jónas frá Hriflu hefði gefið mánaðarfrí í Samvinnu- skólanum á kosningadaginn og að nemendur skólans hefðu all- fiestir unnið fyrir jafnaðarmenn þennan dag, sumpart á kosn- ingarskrifstofu þeirra, sumpart sem fulltrúar A-listans á kjör- stað. Þótti blaðinu óliklegt að þessir ungu menn hefðu komið úr sveitinni með brennandi á- huga fyrir skoðunum ng bar- áttu jafnaðarmanna, en sýnilegt að þeir myndu hafafengið hann fyrir áhrif frá J. J. Frásögn Mbl. um kosninga- fylgi nemenda Samvinnuskólans við jafnaðarmenn hefir J. J. ekki reynt að hnekkja með einu orði — hann hefir þvert ámóti steinþagað um hana. En hann svaraði Mbl. með grein um Val- tý Stefánsson. Hann kallar hann garm og mannræfil, og eftir að hann hefir entst til þess að hella sjer enn einu sinni út yfir þá dauðsynd V. S., að hafa einhverju sinni fyrir mörgum árum saurgað hið háheilaga Sambandshús með því að stíga inn fyrir dyrastaf þess undir á- hrifum víns — þá kemur þessi eftirtektarverða klausa : »í Samvinnuskólanum er eng- inn óreglumaður. Hver einasti nemandi þar hefir unnið af kappi að námi sínu. Hjá eng- um nemaDda þar hafa komið fram svo mikið sem frumdrög að þeirri mannspilling, sem hef- ir gert Vallý Stefánsson að orð- taki meðal samlanda sinna «! Hver treystir sjer til þess að setja saman gleggra og ljótara dæmi þess, hvernig lævís mað- ^r níðir andstæðing sinn? J. J. getur harðneitað því að hann hafi »sagt« að V. St. komi öll- um ósjálfrátt í bug, þegar talað sje um drykkjueymd og áfeng- isspillingu — hann er saklaus af Því að hafa ymprað á því hvers- konar »mannspilling« það sje, SeQi gert hafi »garminn« og »raefilinn« V. St. að orðtaki. En hvað fá ókunnugir menn V. Stefánssyni ráðið af samhengi greinarinnar ? Jeg vil biðja alla þá lesend- ur Tlmans út um land, sem ekkert þekkja til V. St., að spyrja fyrsta Reykvíking sem þeir hitta, hvort V. St. sje ann- álaður drykkjumaður. Og þeg- ar þeir hafa fengið að vita að hann sje atorku- og reglumaður, þó að hann sje ef til vill ekki i stúku, þá vil jeg biðja þá að gefa sjer ofurlítið tóm til þess að hugleiða það innræti, sem lýsir sjer í grein J. J. um V. St. — 1 einni af greinum sinum um Árna frá Múla gefur J. J. í skyn, að þessu sinni með all- skýrum orðum, að »ólafiThors og hraklýð þeim, er hann starf- ar með«. (auðkent hjer) muni »ekki verða óbærileg leit úr því« að finna hæfilega menn til þess að drepa sig. Það er i þessu sambandi næsta smávægilegt þótt J. J. taki krók á leið sína í grein um Árna frá Múla til þess að ó- virða 01. Th. — en að hann skuli ekki láta sjer það nægja, heldur taka sig til og hrópa »hraklýður«! á eftir öllum sem með honum starfa, það tekur vissulega út yfir allan þjófa- bálk. Hvaða menn starfa með 01. Th.? í hf. »Kveldúlfi«hafaunn- ið með honum faðir hans og bræður, skrifstofufólk fjelagsins, skipsíjórar„ verkstjórar o. s. frv. Pk hefir 01. Th. og unnið fyrir stjett sina, hann hefir um langt skeið verið formaður stjórnar Fjelags ísl. botnvörpuskipaeig- enda, en í henni vinna með honum Ágúst Flygenring, Jes Zimsen, Jón Ólafsson og Magn- ús Einarson dýralæknir. Loks hefir 01. Th. haft afskifti af stjórnmálum, hann hefir átt sæti í Miðstjórn íhaldsflokksins. Þar hafa unnið með honum Guð- jón Guðlaugsson, Jón Ólafsson, Jón Porláksson ogMagnús Guð- mundsson. Eru það þessir menn sem J. J. kailar einu nafni hraklýð — í grein um Árna frá Múla? Mjer er að minsta kosti ekki kunnugt um að 01. Th. starfi með öðr- um mönnum. Hvað hafa þeir til saka unnið? Þeir starfa með Ólafi Thors. Og Ól. Th. er frændi minn, en jeg hefi aftur skrifað um árás J. J. um Árna frá Múla. Er nokkur þörf á að halda áfram, nægja ekki tvö dæmi að þessu sinni, ofan á alt sem jeg hefi áður tekið til meðferðar úr greinum J. J., til þess að sýna hvað jeg á við, þegar jeg tala um rógsyndi hans og níðlyndi? Jónas frá Hriflu. Hvorugt skiftir máli út af fyrir sig, drykkjumannsbrigslin til V. St. eða hrakmenskuorðið sem J. J. leggur á bak öllum þeim, sem eigi nokkra samvinnu við 01. Th. Hvorttveggja hefi jeg að eins valið sem litil dæmi þess, tekin af handahófi úr greinum J. J. siðustu vikurnar, hvernig hann vegur að and- stæðingum sinum og þá helst um leið að sem flestum, sem þeim eru nákomnir eða með þeivn starfa. J. J. nægir ekki að leggja níðvopninu til opin- berra andstæðinga sinna, hann sveiflar því í kring um sig, otar því í austur og vestur, menn verði sjálfir að varast að verða ekki fyrir þvi — eiga ekki mök við menn eins og Ólaf Thors o. s. frv. Það sem máli skiftir eru ekki hinar einstöku niðgreinar J. J. — heldur stóriðja hans í heild sinni. Hann er fyrir löngu orð- inn hið tröllauknasta fyrirbrigði svíðinglegrar ritmensku, sem íslensk blaðasaga þekkir og vanddæmt hvort furðu- legra er, hin sihressa, starfsglaða,ó- þreytandi iðni haDS við róginn eða hið óbil- andi, bjargfasta traust á mátt níðsins, á auðtrú og láglyndi ís- lenskra blaðalesenda. P\i er það, að orð eins og jónasarleg- ur og jónasareðli hafa hlotið að myndast með ákveðinni merkingu og ná festu bæði í talmáli og ritmáli. Það er siður en svo, að ekki sjeu til ærlegar taugar í Jónasi frá Hriflu, það vita allir þeir, sem njóta eða hafa einhvern- tima notið hylli hans. En jeg kem ekki auga á neinn þann stjórnmálamann bjer á landi, sem sje verri maður og ódreng- lyndari við andstæðinga sína, en hann er. Jeg hefi einn af andstæðingum hans Viðurkent það, sem vel er um hann, í skapgerð hans og gáfnafari, jeg hefi gert það oft og afdráttar- laust. Og þó hefir hann i skrifum sínum gegn mjer sýnt mjer alt það drengskaparleysi, sem hann hefir getað við komið. Jeg þyk- ist því eiga rjett á, að áfellast hann. Ásakanir minar á hendur hon- um hafa verið rökbrynjaðar, ó- hrekjandi — þær hafa haldið velli. Hann hefir reynt að breiða yfir ósigra sina með þvf, að prenta upp »stóryrði« úr grein- um mínum, kallað þau »Thors- súrur!« Hvilíkt úrræði fyrir gáf- aðan mann, sem lendir í því, að eiga verja sig af ámælum fyrir margra ára niðingshátt og lygar í opinberu blaði! Bretar segja: A gentleman is IJ'já.rliag'iir Frakka. Tveir franskir fjármálaráðherrar, Caillaux og Loucheur, báðir í tölu hinna fremstu fjármálamanna þjóðar sinnar, hafa i vetur orðið að fara frá af því að þingið gat ekki aðhylst bjargráð þeirra til þess að sjá rík- inu fyrir nægum tekjum. Priðji maðurinn, Doumer, miklu ókunnari en hinir báðir, hefir nú síðan i miðjum desember verið að berjast við þetta sama viðfangsefni og er enn óvíst hvort honum auðnast að fá þing- meirihluta fyrir tillögum sinum. í fyrstu ætluðu seks af ráðherrunum að risa, gegn þeim, en Briand stjórnarforseti beygði þá og stóð með fjármálaráðherra sinum. Pví næst olli það miklum örðugleikum að fá fjárhagsnefnd fulltrúaþingsins til þess að fallast á fjármálastefnu Doumers, en loks Ijet hún sig.lika. Nú á þingið eftir að kveða upp dom sinn. Doumer þarf að sjá ríkissjóði fyrir 6000 miljóna franka tekjuauka á þessu ári, helmingurinn á að fara til afborgana á skuldum, helmingur til þess að jafna tekjuhallann á fjár- lögunum. 1000 miljónir ætlar hann að fá með hækkuðum tóbakstolli, 300 miljónir með því að ganga ríkar eftir tekjuskattinum, 600 miljónir með hækkun útflutningsgjalds o. s. frvt En stærstu upphæðina 3800 milj. franka á að fá með »sjerstökum bráða- birgða-kvittanaskattk, sem lofað er að nema skuli aftur úr gildi eftir eitt ár. Pessi skattur er lagður á öll vörukaup, i heildsölu og smásölu, þó ekki á kjöt, brauð og nokkrar aðrar nauðsynjar, og hann er innheimtur þannig, að á allar vörur, sem seldar eru, ber að líma sjerstakt stimpil- merki, og fyrir það greiöist upphæð skattsins, sem er 1,20 af verði vör- unnar. Þessi skattur, sem skellur jafnt á fátæka sem ríka, mætir hinni mestu mótspyrnu frá jafnaðarmönnum og allmiklum hluta radikala. Þeir vilja i stað hans láta bæta innheimtuaðferð tekjuskattsins, hækka kaup- hallarskattinn o. fl. Stofnaður hefir verið sjerstakur sjóður til þess að borga ríkisskuld- irnir með og leitað samskota til hans um alt Frakkland. Hafa þau víða gengið mjög vel, margir einstaklingar, mörg fjelög og margir bæir gefið stórfje til þeirra. Doumer. a man, who is rude wben he wants to be it. Pegar »gentle«maður gerist harðorður, þá er það af ásetn- ingi. Það er vesæl dygð að fara linum og deigum orðum um himinhrópandi svívirðu. Engum sæmilega skynugum manni blandast hugur um, að stóryrði mín eru eðlflegt og heil- brigt mál djúprar fyrirlitningar, innilegrar hneykslunar — jeg set þau á pappírinn með ráðnum hug, i von um, að þau veki sljófa til andstygðar á ófrýni- leik og siðleysi þeirrar spillingar í blaðaskrifum, sem J. J. á stærstan þátt i að viðhalda og magna. Stóryrði mín eiga ekkert skylt við tóninn í soipgreinum J. J., uppnefnin og hið lævísa orðalag, sem er gagnsýrt af of- stopa og þrákelkni heiptúðugs og harðla rangláts manns. Baráttan gegn skrilsiegum og og skepnulegum blaðaskrifum er ekkert hjegómamál. Þausýkja hugsunarhátt þjóðarinnar, þau eitra andrúmsloftið í íslenskum stjórnmálum. Jeg er orðinn þreyttur á að heyra samherja J. J. »viðurkenna« að hann sje »ó- bilgjarn«, »gangi of langt«, sje »of æstur«, »full óhlifinn«, ekki »nógu« vandaður í bardagaað- ferðum o. s. frv. Hann er ómerkilegur og ræt- inn. Hann er lygari. Hann á sjer enga — enga vörn fyrir rit- hátt sinn og allar aðfarir við andstæðinga sina. Hann er í bili algerlega for- hertur. P\í ljósari rök semfærð eru að óheiðarleik hans, því viltari og ósvifnari gerist hann. Ef hann getur ekki látið sjer segjast af þeirri áminningu, að flokkur hans neyði hann til þess að hverfa afþingi um hrið, þá er honum ekki við bjarg- andi. — í næsta og siðasta kafla þessarar greinar mun jeg skrifa um landsmálalygarann Jónas frá Hriflu. K. A. Sýslunefnd Árnesinga hefir sam- þykt, að byrjað verði á bygg- ingu hjeraðsskólans þar á næsta sumri. Enn er þó ekki fullráðið, hvar skólasetrið verður. Einnig samþykti fundurinn, að fje skuli lagt úr sýslusjóði til að fullgera sjúkrahúsið á Eyrarbakka. Enn fremur skoraði fundurinn á þing og stjórn að flýta járn- brautarmálinu. Hjeraðslæknirinn i Mýrdal, Stef'- án Gíslason, helir fengið lausn frá embætti. f hans stað er Ólafur Jónsson settur hjeraðs- læknir þar, en Daniel Fjeldsted gegnir læknisstörfum Ólafs hjer fyrst um sinn.

x

Vörður

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vörður
https://timarit.is/publication/375

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.