Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 07.01.1928, Blaðsíða 1

Bjarmi - 07.01.1928, Blaðsíða 1
BJARMI KRISTILEGT HEIMILISBLAÐ ; XXII. árg. Reykjavík, 7. jan. 1928 2. tbl. "jo<! vil gjöra þá sterka í Drotni, og af hans nafni skulu þeir hrósa sjcr, segir Drottinn. — (Sak. 10, 12). Burðarmenn. Ræða við sctningu hins almenna sóknarnefnda- fundar i Reykjavik. — Flutt i dómkirkj- unni i Reykjavik 18. okt. 1927 af sira Magnúsi Guðmundssyni i Ólafsvik. Bæn. Algóöi, himneski Guö og faðir vor allra. Vjer, börnin þín, komum hjer fram fyrir þig, til þess aö lofa þig fyrir hina óum- ræðilegu náð og blessun, sem þú veittir oss sekum, með gjöf þíns eingetna sonar, Jesú Krists. Vjer vegsömum þig fyrir það, að hann er vor læknir, sá læknir, sem vill lækna öll vor sár. Vjer þökkum fyrir það, að hann styrkir oss og gerir oss öflug og þróttmikil i striði lifsins og baráttu þess. Vjer þökkum þjer einnig, að þú hefir lagt oss skyldur á herðar, sem vjer eig- um að rækja. Og vjer biöjum þig, gef oss styrk og náð til þess, að rækja þær af öllum huga og allri sál. Gef oss meiri sálarkraft. Gef oss þrek til að bera bræður vora og systur til frelsarans. Æ, Drottinn, fyrirgef oss, alt vort tóm- læti í starfi voru fyrir þig hingað til. Fyrirgef oss allar vorar syndir, og, fyrir- gef öllum þeim, sem þrá fyrirgefningu. Gef oss öllum þá náð, að verða þin börn i sannleika. Fyltu sálir vorar með kærleika þinum og kærleika frelsarans, svo að alt vort líf hjer eftir beri þjer og honum vitni. Bænheyr oss i hans blessaða náðar- nafni. Amen. Texti: Mark. 2, 1—12. Margir menn hafu dáðst ad starfi Rauða krossins á vigvöllunum. Mynd nokkur, er jeg hefi sjeð, slendur mjer oft fyrir hugskotssjónum. Hún var af burðarmönnum Rauða kross- ins. Hún var af þeim mönnum, sem báru særða og lemstraða menn burt úr valnum til sjúkrahúsanna. Það var mynd þeirra manna, sem voru að bjarga lífi þeirra, sem orðið höfðu fyrir því óláni, að særast og lemstrast. Þeir hðfðu sett sig sjálfa i hættu til að bjarga. Þeir hugsuðu ekki um erfiðleikana. I'eii' hugsuðu að eins um það að koma þeim særðu þangað, sem lækningar er að vænta, þangað sem þjáningarnar eru linaðar. Peir hugsuðu um það eitt, að gera þá kœrleiksskyldu sina, að hjálpa þeim, sem hjálpar þurfa, þangað, sem hjálp er að fá. Hinn heilagi texti, er jeg las upp, segir oss frá mönnum, er þannig störfuðu; mönnum, sem ekki ljetu erfiðleikana, er á vegi þeirra urðu, aftra sjer frá að bera þann, er hjálp þurfti, til hins eina, sem hjálpað gat. Burðarmenhirnir sem texlinn segir frá, trúðu því, að Jesús gæti og vildi hjálpa. Óg einmitt sökum þess, hve ríkt traust þeirra var til Jesú," þá gáfust þeir ekki upp, þótt mannfjöld- inn hindraði þá, að komast með hinn lama mann til Jesú. Hvort þeir hafa vitað að í hinum lamaða Iík- ama bjó lömuð sál, er ekki hægt að

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.