Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 14.06.1928, Blaðsíða 2

Bjarmi - 14.06.1928, Blaðsíða 2
138 BJAHMI Fæddur í dauðanum. Dáinn í Yorn stað. Á Langa frjádag. Ræða eftir sra. Halldór Kolbeins. Bæn. Almáttugi kærleikans eilífi Guð. Vjer þökkum þjer og vegsömum þigfyrirþinn óumræðilega kærleika, sem þú hefir op- inberað oss fyrir líf og dauða Droltins vors Jesú Krists. Miskunsami frelsari vor, drag oss til þin, sakir þins óumræðilega kærleika. Frelsa oss frá harðúð hjartans, vegna þinnar eilifu fórnar. Lát þinn blóðuga kross visa oss veginn að fyrirgefningar- innar og sáttfýsinnar erfiðu brautum. Lát mig elska eins og þig einnig þá, sem hata mig. Ðrottinn vor og frelsari Jesús Kristur, lát þiun blóðuga kross jafnan vera oss fyrir hugskotssjónum og vigja oss til heilagleika og auðmýktar, knýja oss til iðrunar og betrunar, Lát þinn blóðuga kross vekja oss til þess að vaxa og vinna, og leiðbein oss, ' svo að vjer treystum Guði án allra takmarka í hörm- um, stórviðrum og sólskini Iífsins. Bænheyr oss sakir þinnar eilífu elsku. Amen. Texti: Siðasti partur pislarsögunnar. Vaggan og gröfin, upphaf og endir þessa jarðlífs, fæðingin og dauðinn, það eru tveir áfangastaðir á æfibraut ódauðlegrar mannssálarinnar. Sem um fæðinguna, upphaf jarðlífs vors, er veldur mismunandi eftirtekt í ver- ðldinni eftir því hver það er, sem fæðist og er upphaf að mismunandi lifi hjer á jörö, svo e.r og um dauð- ann. I. Sumir valda með lifi sínu alda- hvörfum í mannheimum, annara lif er sem hressandi blær, er litlu orkar og gleymist þegar horfinn er, en sumra lif er sem áhrifalaus þoku- dagur, það veldur engum sjáanlegum hræringum. — Sem um fæðinguna að hún er upphaf mismunandi lífs og mismunandi áhrifa svo er og um hina aðra fæðingu mannssálarinnar, sem vjer nefnum dauða. Dauðinn er áhrifalítill atburður i líí'i margra manna, (áhrifalítill á jarðlífið yfirleitt). Raunar er því svo farið um nokkuð marga menn, að þeir hafa nokkuru rikaii áhrif með minningu sinni á ástvini sína og mannlifið yfiileiU nokkurn tíma eftir að þeir eru dánir, en jafnvel fyrir dauða sinn, en svo hverfa þeir og gleymast alveg, er frá líöur eftir öld eina eða tvær. Pað er svo um flesta menn, að dauðaslundin er upphaf þess að þeir huerfa frá jörðinni og verða áhrifalausir á það lif, sem þar er lifað. — — En svo er eigi um alla menn. Til er önnur tegund dauða, dauði, sem í rauninni er upphaf vaxandi áhrifa á mannlifið eftir dauðastundina. Sumir menn hafa vaxandi áhrif á jarðlíflð jafnvel margar aldir el'tir dauða sinn. Þjer sjáið að jeg tala bjer um tvær tegundir dauða. Annað er að deyja þannig, að áhrif mannsins minki að mun á dauðastundinni og verði stöð- ugt minni, er frá liður, þar til þau alveg þverra. Hitt er að deyja þannig, að áhrif mannsins verði mest á dauðastundinni og fari stöðugt vax- andi frá þeim tíma, stundum um margar aldir. Hugsa jeg mjer nú að þjer minnist í huganum ýmissra þeirra manna, er þannig hafa dáið og hvert mannsbarn þekkir. Jeg hefi eigi tima til þess að nefna þá, þvi að mjer er nú annað ríkara i huga og það er að benda yður á bvernig þetta mál horfir við um dauða Jesú Krists. II. Enginn maður á jörðinni, sem heyrt hefir nafn Jesú Krists og eitt-

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.